طراحی ‌پوستی ‌جدید ‌برای ‌ربات‌ها

این گروه از محققان پیش از این نوعی حسگرهای ورقه‌‌ای انعطاف‌پذیر را طراحی کرده بودند که به حفراتی که تنها 25 درصد قابلیت الاستیکی داشتند، متصل می‌شدند. این میزان کشسانی نمی‌توانست نیازهای حرکتی ربات در بخش‌هایی از پوست مانند مفاصل را تامین کند؛ در حالی که در حسگرهای جدید طراحی شده بدون این که در میزان هدایت الکتریکی پوشش بدنه ربات‌ها اختلالاتی ایجاد شود، کشسانی پوست بدن تا 38درصد افزایش یافته است. در ساخت این ماده عایق کشسانی جدید از مجموعه‌ای از ریز لوله‌های کربنی در ابعاد نانو و لاستیک استفاده شده است. برای جلوگیری از تجمع نانولوله‌های کربنی در کنار هم، از روش جدیدی برای ساخت این ماده‌ استفاده شد که در آن نوعی مایع یونی شامل مجموعه‌ای از یون‌های باردار به کار می‌رود؛ بنابراین با استفاده از این روش می‌توان بدون ترس از تجمع مجموعه‌ای از نانو لوله‌های کربنی کنار هم از آنها استفاده کرد. حدود 20 درصد از وزن محصول نهایی را نانو لوله‌های کربنی تشکیل می‌دهد. جریان الکتریکی از میان این ریزلوله‌ها عبور می‌کند. در این ماده جدید ساختار حسگرها به گونه‌ای طراحی شده است که مدت زمان کشش ایجاد شده در این پوشش در نتیجه تحت فشار قرار گرفتن ریزلوله‌ها افزایش می‌یابد.