میدانی ‌‌برای‌‌ عمل‌ یا تجربه...؟

شاید به جرات بتوان سارا خوش‌جمال فکری را موفق‌ترین دختر المپیکی ایران نامید. او که در این دوره با از پیش‌رو برداشتن حریف مراکشی خود در مصاف با حریفی از چین تایپه و در راند طلایی نتیجه را واگذار کرد، می‌گوید: المپیک میدان بزرگی بود که همه با انگیزه کسب مدال در آن گام نهاده بودند. ورزشکاران المپیکی بهترین‌های هر کشوری هستند و هیچ تردیدی در آن نیست.

در این بازی‌ها من در برابر حریف چین تایپه  که عنوان قهرمانی آسیا و همچنین قهرمانی جهان را - یدک می‌کشید کوشیدم آنچه را در توان دارم بروز دهم و هرگز دچار استرس نشوم که در این کار موفق هم بودم، ولی کمی بی تجربگی کردم که شاید علت آن حضور در شرایط المپیک بود؛ شرایطی که تاکنون در المپیک لمس نکرده بودم.

سارا، عملکرد خود در این دوره را مثبت ارزیابی می‌کند، اما می‌افزاید: با توجه به این که با انگیزه کسب مدال راهی این بازی‌ها شده بودم و در تحقق این مهم موفق نبودم از کارم راضی نیستم، اما در عین حال معتقدم این پایان راه نیست و از هم ‌اکنون در اندیشه حضور در مسابقات جهانی دانمارک و بازی‌های آسیایی گوانگجوی چین هستم و مطمئنم در المپیک آینده می‌توانم علاوه بر کسب سهمیه، نماینده شایسته‌ای هم برای کشورم باشم.

المپیک را مانند رقابت‌های عادی تلقی کردیم!

ذوالقدر، مدیر تیم‌های ملی تکواندو اعتقاد دارد که در این دوره روح المپیک در جامعه پدیدار نشده بود و این دوره از بازی‌های المپیک به دلایلی که معلوم نیست مانند رقابت‌های عادی دیده شد.

وی در نقد عملکرد سارا خوش‌جمال فکری، می‌گوید: سارا پس از آن که نتوانست در منچستر سهمیه المپیک را کسب کند، تمرینات بسیار جدی و ویژه‌ای را آغاز کرد و پس از کسب سهمیه در مرحله بعد ضمن مبارزه با حریفانی از کره جنوبی، چین تایپه، هلند و آذربایجان از نقاط ضعف و قوت خود بخوبی آگاه شد و توانست با کمک مربی خود، خانم آذرمهر به آمادگی لازم دست یابد و براساس ارزیابی‌های مرکز سنجش آکادمی ملی المپیک، آمادگی او قبل از اعزام در سطح مطلوبی تشخیص داده شد.

به عقیده ذوالقدر،خوش‌جمال با ارائه یک مبارزه کاملا برتر در دیدار اول موفق به شکست حریف مطرح مراکشی شد و در دیدار دوم هم در مقابل حریف صاحبنام خود، بازی خوب و منطقی‌ای را ارائه کرد ولی با دریافت یک ضربه حساس نتیجه را واگذار کرد و این بدشانسی او بود که حریف مطرح او در دور بعد خود بازنده شد تا سارا فرصت مبارزه در گروه بازنده‌ها و کسب مدال برنز را نیز از دست بدهد.

به گفته این مربی ارزنده کشورمان، کسب یک سهمیه برای بانوان در المپیک پکن به معنای رشد و پرورش این رشته است و می‌تواند ترسیم‌کننده آینده بهتری برای بانوان تکواندوکار ایرانی باشد.

قایقرانی جای کار بسیار دارد

هما حسینی، قایقران 19 ساله‌ای که در اولین حضور المپیکی خود پرچمدار کاروان اعزامی کشورمان بود با عدم درخشش در این بازی‌ها؛ آن هم در همان دور نخست بر تمام وعده‌هایی که در مصاحبه‌های پیش از اعزامش مطرح کرده بود خط بطلان کشید و در پایان به عنوان بیست و دومی این دوره از رقابت‌ها بسنده کرد.

وی در توضیح عملکرد دورتر از حد انتظار خود می‌گوید: شرایط جوی به گونه‌ای بود که نتوانستم خوب ظاهر شوم. من قبل از پکن در 2‌مسابقه جهانی در اروپا شرکت کردم که شرایط آب و هوایی هر دو کشور آلمان و اتریش کاملا مخالف پکن بود و پس از بازگشت از اروپا، ما 3‌روز در تهران گرم و خشک بودیم و پس از آن راهی پکن شدیم که آب و هوایی گرم و مرطوب داشت و همین چندگانگی آب و هوایی بر کیفیت کار من تاثیر منفی بر جای گذاشت.

وی با بیان این که بسیاری از کشورهای حاضر در المپیک امکانات و تجهیزات بهتری نسبت به تیم ایران داشتند، می‌افزاید: اگرچه در زمان دنیامالی، فدراسیون قایقرانی شاهد تحولات بزرگی بوده و هست، اما قایقرانی ما هنوز جای کار بسیار دارد و اگر مشکلات را نپذیریم هیچ گاه درصدد حل آنها برنخواهیم آمد.

برنامه‌های تدارکاتی از یک سال قبل طراحی می‌شود

مسعود مهدوی‌نیا، ناظر کمیته ملی المپیک در فدراسیون قایقرانی نفس حضور هما حسینی در المپیک را دارای ارزش زیادی می‌داند و می‌گوید: این نخستین بار بود که یک‌بانوی ایرانی موفق به کسب چنین سهمیه‌ای می‌شد و با توجه به محدودیت‌های موجود برای خانم‌ها، این حضور می‌تواند مقدمه‌ای امیدوارکننده برای بانوان قایقران کشورمان در دوره آینده المپیک باشد.

او در پاسخ به این سوال که چرا خانم حسینی نتوانست رکوردهای خوبی را به ثبت برساند، می‌گوید: 4 عامل غلظت آب، درجه گرمای محیط، دمای آب و سرعت وزش باد در ثبت یک رکورد تاثیر گذارند و همین‌ها موجب می‌شود تا ورزشکار در تکرار رکورد قبلی خود موفق یا ناموفق عمل کند.

مهدوی‌نیا درخصوص تاثیرات منفی آب و هوای پکن بر عملکرد قایقرانان ما می‌افزاید: تمامی اردوهای قایقرانان به منظور آمادگی بیشتر از سال قبل برنامه‌ریزی می‌شود و دیدارهای تدارکاتی با حریفان مطرح  خصوصا در روزهای آخر  تاثیرات مثبتی برای ورزشکاران خواهد داشت و ما نمی‌توانیم به صرف ناسازگاری آب و هوایی بین دو نقطه، از انجام بازی‌های تدارکاتی چشمپوشی کنیم.

اعتماد به نفسم را از دست دادم!

اما نجمه آبتین، کماندار رشته ریکرو در این دوره با قبول شکست برابر حریف کره‌ای از رسیدن به جمع برترین‌های تیر و کمان بازماند. وی پس از آن که در رقابت‌های گروهی در میان 64 ورزشکار به مقام شصتم رسید، به مصاف نفر پنجم رقابت‌های گروهی رفت و با نتیجه 106 بر 96 شکست را پذیرفت و نتوانست به مرحله بعد صعود کند.

آبتین با بیان این که از رکورد خود در المپیک به‌‌هیچ وجه راضی نیست، می‌گوید: از سال گذشته که تمریناتم را آغاز کردم، تنها هدفم کسب سهمیه در مسابقات فرانسه بود، بنابراین تمام توان و انرژی خود را به این منظور به کار بستم و نتیجه این شد که در عرض 20 روز مانده تا بازی‌ها دیگر نتوانستم افتم را جبران کنم، ضمن این که دستم درد می‌کرد و تمرکزم را به هم ریخته بود.

به گفته این دختر کماندار، او به دلیل کسب دیرهنگام سهمیه از همراه داشتن مربی در پکن محروم بوده و همین موضوع بر اعتماد به نفس وی تاثیر نامطلوبی گذاشته است. آبتین 26 ساله با اشاره به این که تیم ملی تیر و کمان کشورمان از ضروری‌ترین امکانات اولیه از قبیل دسترسی به ماساژور و یک پزشک عادی هم محروم است، اظهار امیدواری می‌کند که با رفع موانع موجود بتواند در المپیک لندن حضوری موفق داشته باشد.

فدراسیون از بچه‌ها حمایت نمی‌کند

سیما حاج انزهایی، مربی تیم ملی تیراندازی با کمان نوجوانان  سختگیری‌های بی‌حد مربی کره‌ای تیم ملی را عامل اصلی کناره‌گیری بسیاری از دختران کماندار کشورمان از رشته مورد علاقه‌شان می‌داند و می‌گوید: با کنار کشیدن بچه‌ها رقابت در این رشته بسیار کم شده و همین امر موجب شده تا استعدادهای بسیاری هدر رود.

به عقیده این مربی، تابعیت بی‌چون و چرا و کار سخت و حضور تمام وقت در جلسات تمرینی ‌ که خواست مربیان کره‌ای است  باعث شده  تا بچه‌های ما که اکثرشان دانشگاه رفته و شاغل هستند، از بیم بیکار شدن از این رشته صرف‌نظر کرده و قید آن را بزنند، چراکه در این گونه موارد فدراسیون هیچ حمایتی از آنها به عمل نمی‌آورد.

وی با ذکر این نکته که مربیان کره‌ای متاسفانه هیچ اعتقادی به روان‌شناس ندارند، این مطلب را خاطرنشان می‌کند که وقتی ورزشکاری می‌پذیرد تحت‌نظر چنین مربیانی تمرین کند، دیگر حق هیچ‌گونه اعتراضی ندارد و باید تابع محض آنها باشد.

او با اشاره به صحبت‌های آبتین درخصوص آسیب‌دیدگی مزمنی که در طول مسابقات همراهش بوده، می‌گوید: او می‌توانست اعلام کند آسیب دیده است تا نفر دیگری را جانشین او کنند، ولی این کار را نکرد تا خودش به بازی‌ها اعزام شود.

زهره زیدی‌فر