عدم تشخیص رنگ توسط زنبوران بیمار

بررسی رفتار زنبورهای عسل نشان می‌دهد زنبورها مانند انسان‌ها وقتی بیمار می‌شوند دقت و هوشیاری خود نسبت به محیط اطراف‌شان را از دست می‌دهند. شیوع بیماری در میان زنبورها توانایی آنها در جستجو به دنبال غذا و همچنین مقابله با هجوم شکارگرها را بشدت تحت‌تاثیر قرار می‌‌دهد. آزمایش‌های انجام‌شده نشان‌دهنده کاهش توانایی یادگیری در زنبورهایی است که به عفونت مبتلا شده‌اند. در این تحقیقات زنبورها به دور گروه تقسیم شده‌اند که به گروهی از آنها ماده محرک سیستم ایمنی بدن زنبورها تزریق شده است. با قرار گرفتن این دو گروه در محیط حاوی مجموعه‌ای از گل‌های قرمز و آبی که فقط یک نوع از آنها حاوی شهد بودند زنبورهایی که محرک سیستم ایمنی به آنها تزریق شده بود زمان طولانی‌تری را به دنبال گل‌های مناسب در جستجو بودند. در انسان‌ها ارتباط میان سیستم ایمنی و سیستم عصبی بدن می‌تواند مزایای بسیار زیادی را به همراه داشته باشد. این ویژگی در میان برخی از حشراتی که در شرایط آزمایشگاهی پرورش داده می‌شوند نیز وجود دارد.

همواره نسبت به کاهش جمعیت گونه‌های وحشی زنبورهای عسل و تاثیر شیوع بیماری در میان زنبورها بر تولید عسل در مقیاس صنعتی نگرانی‌هایی وجود داشته است. آموزش و یادگیری در موفقیت مجموعه‌ای از زنبورها که در کنار هم زندگی می‌کنند نقش بسیار مهمی دارد و این در حالی است که تاثیر مصونیت زنبورها در برابر بیماری‌ها بر افزایش توانایی ذهنی آنها موضوع بسیار مهمی است. با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان گفت به علت این که سیستم ایمنی بدن در صورت تضعیف، منابع انرژی موردنیاز برای یادگیری را مورد مصرف قرار می‌دهد بنابراین وقتی زنبور بیمار می‌شود، قادر به یادگیری نخواهد بود. علاوه بر این پیامدهای نامطلوب ناشی از ضعف سیستم ایمنی نیز می‌تواند سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار دهد و اختلالاتی را در آن به وجود آورد.