صبح جمعه با شما در جمعه ایرانی‌

ویژگی دیگری که این برنامه را به اوج می‌رساند حضور هنرمندان برجسته رادیو و دوبله در آن بود که در راس آنها هم مرحوم منوچهر نوذری قرار می‌گرفت. مرحوم نوذری به عنوان رکن اصلی صبح جمعه با شما که مدت‌ها کارگردان آن هم بود به شیوه طبیعت‌گرایانه و طنزی که به دور از بازی‌های اغراق‌آمیز باشد اعتقاد داشت، برای همین بود که وقتی پشت میکروفن رادیو قرار می‌گرفت بی‌آن‌که بازی کند موقعیت‌های طنز ایجاد می‌کرد که خود به خود شادی آفرین بودند.  بداهه‌گویی‌ها و به قول معروف حاضر جوابی‌هایش هم که در نوع خود مثال‌زدنی بود. در کنار مرحوم نوذری هنرمندان دیگری هم بودند که کمابیش چهره، صدا و نامشان برای مردم آشنا بود. کسانی مثل علیرضا جاویدنیا، حسین عرفانی، رضا عبدی، منوچهر والی‌زاده و گوینده‌ای با نام پریچهر بهروان که پیر و جوان رادیو او را یکی از بهترین مجری‌های رادیو می‌دانند. همه آنچه که گفته شد و البته بسیاری دلایل دیگر از صبح جمعه با شما برنامه‌ای بی‌رقیب و به یاد ماندنی ساخت. این برنامه سال‌ها پیش در حالی که شبکه‌های رادیو و تلویزیون در حال تکثیر بودند و تا حدودی هم این اتفاق افتاده بود از رادیو خداحافظی کرد تا در خاطره‌ها بماند. چند سال بعد تعدادی از اعضای گروه صبح جمعه با شما با همراهی چند نفر دیگر که اعضای جدیدتر و جوان‌تر بودند بار دیگر آنتن صبح جمعه رادیو ایران را در اختیار گرفتند تا با همان ساختار و شیوه صبح جمعه اما تحت عنوانی جدید «جمعه ایرانی» را روی آنتن ببرند و حالا هم چند سالی است که از پخش هفتگی جمعه ایرانی از رادیو ایران می‌گذرد. جمعه ایرانی  بی‌تردید نسخه دوم صبح جمعه با شماست. با همان قالب،کارکرد و ساختاری که این برنامه در سال‌های پیش داشت و تا حدودی حتی ضعیف‌تر از آن. چون در این نسخه دوم دیگر خبری از تیپ‌های جالبی مثل زرگنده، دست و دل باز، آمیرزا و... نیست.

ما مردم مشرق زمین و بخصوص ما ایرانی‌ها آدم‌های غصه خوری هستیم. از هر بهانه‌ای برای نخندیدن و منزوی شدن استفاده می‌کنیم، این خصوصیت گریز ناپذیر را بگذاریم در کنار این که تنوع و تعدد رسانه‌های دیگر ایجاب می‌کند که رادیو برای خود کارکرد نوینی را تعریف کند، برای این که از قافله عقب نماند.

خنداندن این ملت غصه خور کار آسانی نیست. یک بار از قول یک جامعه شناس شنیدم که می‌گفت:  موقعیت طنزی که سال‌ها پیش، مثلا 10 سال پیش اسباب خنده بسیار ما را فراهم می‌کرد شاید امروز به نظرمان خیلی هم لوس و بی‌مزه بیاید. نکته دیگر این که در هیاهوی حضور و هجوم انواع رسانه‌های مدرن، رادیو باید برای خود ماموریت‌های جدید تعریف کند. بنابراین ادامه روش‌های پیشین و ساختار‌های تجربه شده گذشته حتی در صورتی که موفق هم بوده باشند امروز دیگر نباید محلی از اعراب داشته باشد، چون به قطع و یقین کارایی گذشته را ندارد.
خصوصیتی که جمعه ایرانی را شنیدنی می‌کند محتوای این برنامه است که با نگاهی انتقادی مسائل و رویداد‌های روز را مرور می‌کند.  اگر محتوای به روز جمعه ایرانی را از قالب تکراری آن بگیریم، بعید است که این برنامه بتواند جایگاه درخوری در میان برنامه‌های امروز رادیو برای خود بیابد. منصفانه بگوییم که جمعه ایرانی به هر صورت طرفدارانی هم دارد و در خیلی از بخش‌هایش هم در ایجاد لحظات شاد و فرحبخش برای مخاطبانش موفق بوده است، چون به هر حال خنده را بر لب کسانی که این برنامه را می‌شنوند، می‌نشاند اگرچه ممکن است این لحظات شاد به اندازه روزها و ساعت‌هایی که مردم صبح جمعه را می‌شنیدند، نباشد. جمعه ایرانی اگر می‌خواهد هر صبح جمعه شنیده شود، آن هم از سوی عموم مردم باید برای خود تدبیر کند. باید با شیوه‌های نوین برنامه‌سازی و در قالبی که حداقل تکراری نباشد برنامه‌ای طنز و شاد را به روی آنتن رادیو ایران بفرستد چون موقعیتی که شرایط امروز برای رسانه‌ها ایجاد می‌کند، روحیات مردم و توقعات آنها از رسانه‌ها و نیز ماموریت و کارکرد کنونی رادیو با آن روزها و سال‌هایی که صبح جمعه از رادیو پخش می‌شد، بسیار تفاوت کرده است.

فاطمه  رحیمی‌