تولید ‌آسفالت ‌سبز ‌با استفاده ‌از آب‌

دکتر «حسین باهیا» استاد و محقق علوم مواد از دانشگاه ویسکونسین مدیسون این کشور اخیرا ماموریت یافته است تا با انجام تحقیقات گسترده، بهترین ترکیب و فرمولاسیون ممکن برای تولید چنین آسفالتی را ارائه کند. وی در گفتگو با سیب به تشریح جزییات بیشتری از این پروژه و اهمیت استفاده از این چنین آسفالتی برای توسعه اقتصاد و ارتقای وضعیت محیط زیست پرداخته است.

آیا مفهوم «آسفالت سبز» ایده و فناوری جدیدی است؟ به نظر می‌رسد این‌گونه نباشد؟

تقریبا با نظر شما موافقم. بیش از 10 سال است که در مناطقی از جهان همچون برخی کشورهای آفریقایی و همچنین هند، آسفالت‌هایی با ترکیبات نوین تولید می‌شود که می‌توان آن را پس از چند سال مورد استفاده مجدد قرار داد. در آمریکا نیز چند سالی است به این فکر افتاده‌ایم تا ادامه‌دهنده این راه بوده و در عین حال انواع تکنیکی و مدرن‌تر آسفالت‌‌های سبز را تولید کنیم تا از دوام و پایداری بالاتری در برابر تغییرات محیطی برخوردار باشند.

آسفالت‌ سبزی که در این پروژه مورد بررسی قرار داده و تولید می‌کنید از چه ویژگی‌های خاصی برخوردار است؟

هم‌اکنون آسفالت‌هایی در آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرند که با گرما دادن 300 درجه فارنهایتی تولید و در سطح راه‌های کوبیده شده پخش می‌شوند. گرچه این آسفالت‌ها از کیفیت خوبی برخوردار هستند با این حال به دنبال آن بوده‌ایم تا آسفالتی با ترکیبات موثرتر و در عین حال منطبق‌تر با استانداردهای زیست‌محیطی تهیه کنیم. افزودن برخی پلیمرها و پلاستیک‌های خاص به ترکیبی که در کشورهای آفریقایی پیشرو و همچنین هند مورد استفاده قرار می‌گیرد یکی از مهم‌ترین برنامه‌های ماست.

افزودن این پلیمرها با چه هدفی صورت می‌گیرد و تا چه حد به موثر بودن برنامه‌هایتان امیدوار هستید؟

این پلیمرها که البته اکنون نمی‌توانم نام آنها را عنوان کنم با این هدف به ترکیب آسفالت سرد افزوده می‌شود تا در نهایت نوعی آسفالت‌ بادوام‌تر و نرم‌تر تولید کنیم. از آن گذشته به این باور رسیده‌ایم که می‌توان آسفالتی تولید کرد که برای چندین بار از کف جاده‌ها جمع‌آوری شده و بار دیگر به کار گرفته شود، آن هم بدون این که از کیفیت اولیه آن کاسته شود.

آیا آسفالتی که تولید خواهید کرد با استفاده از تکنیک‌های فعلی صورت خواهد گرفت؟

فرآیندی که طی آن یک نوع آسفالت را تولید خواهیم کرد کمی پیچیده است اما به صورت خلاصه می‌توان گفت به جای تولید آسفالت در مجاورت حرارت‌های بسیار بالا، این ماده را در قالب فرآیند پیچیده‌ای موسوم به تولید آسفالت ترکیبی سرد تهیه کنیم. هم اکنون در برخی کشورهای آفریقایی از مدل‌های اولیه این تکنیک برای تهیه آسفالت‌های مقاوم و منطبق‌تر با استاندارد‌های زیست‌محیطی استفاده می‌شود. اما ما تلاش می‌کنیم تا با افزودن پلیمرهای خاصی به آن آسفالتی سبزتر تهیه کنیم.

مهم‌ترین مشخصه تولید چنین آسفالت‌هایی چه نکته‌ای است؟

شاید برایتان جالب باشد بدانید که در تکنیک ارتقا یافته‌ای که در حال آغاز آن هستیم به جای تولید آسفالت جاده‌ای در حرارت بالا، این ماده را در ترکیب با «آب» و برخی مواد و پلیمرهای دیگر در حرارت‌های پایین تولید می‌کنیم و پس از آماده شدن ترکیب، آن را در سطح راه‌های کوبیده شده ریخته و پس از صافکاری و غلتک زدن تنها باید منتظر ماند تا سفت و سخت شود. یکی از مشخصه‌های اصلی این فناوری نوین امکان استفاده چند‌باره از این مواد است به طوری‌که با پردازش مجدد آنها می‌توان چندین سری آسفالت تولید کرد.

فکر نمی‌کنید آمریکا به عنوان کشوری پیشرو در عرصه فناوری‌های نوین از مدت‌ها پیش می‌توانست چنین فناوری کاربردی را ارائه کند؟

تردیدی در این موضوع نیست اما یادتان باشد این محدودیت‌ها هستند که شما را وادار به ارائه فناوری‌های برتر و ابتکاری می‌کند. تا چند دهه گذشته شاید به مساله محیط زیست به عنوان نگرانی خاص نگاه نمی‌شد اما اکنون اوضاع فرق کرده است و از سوی دیگر انرژی نیز به عنوان شاخص اصلی در تصمیم‌گیری‌ها در نظر گرفته می‌شود از این رو آمریکا همچون سایر کشورهای دیگر جهان که به موضوع کمبود منابع تولید انرژی در جهان واقف است به دنبال ابداع و توسعه فناوری‌های کاربردی است و آسفالت سبز یکی از آنهاست.

دکتر باهیا در یک نگاه‌

دکتر باهیا مدتی طولانی است که به عنوان محقق ارشد در عرصه علوم مواد و ارائه ترکیبات نوین به دنبال ارائه فرمولاسیون موثرتر برای مواد کاربردی نظیر آسفالت‌های مقاوم و سبز‌تر بوده است. وی یکی از معدود محققان آمریکایی است که ماموریت دارد تا با استفاده از کمک مالی قابل توجه 5 میلیون دلاری در آینده‌ای نزدیک آسفالتی با ترکیب جدید و منحصر به فرد ارائه کند.

 مهدی پیرگزی‌