هیجان دوومیدانی بر بال امواج

مسیر سربالایی جام‌جم تا ساختمان پخش را به آرامی و قدم‌زنان طی می‌کنم. با ورود به استودیوی پخش رادیو ورزش، عوامل برنامه صبح و ورزش را می‌بینم که سخت مشغول کار خود هستند. پخش این برنامه زنده تا چند دقیقه مانده به ساعت 9 ادامه می‌یابد.

احمد فرضی مسوول هماهنگی برنامه دفترچه‌ای در دست دارد که در آن شماره تلفن‌های زیادی نوشته شده. او از این طریق با مهمانان و کارشناسان تلفنی برنامه تماس می‌گیرد و هر روز صدای چند نفر از آنها را از برنامه می‌شنویم.

با پایان این برنامه، گوینده‌اش به اتفاق خسرو والی‌زاده کارشناس آن از استودیو بیرون می‌آیند. حالا حدود 5 دقیقه به ساعت 9 صبح مانده است. زهرا شوقی گوینده پخش رادیو ورزش به داخل استودیو می‌رود و اعلام زمان و مکان می‌کند و سپس متنی ادبی و لطیف را متناسب با زمان صبح می‌‌خواند. در اتاق فرمان علی جهانی، تهیه کننده برنامه جهان ورزش را می‌بینم که سی‌دی‌های موسیقی خود را آماده کرده و با عوامل برنامه درباره آیتم‌های جهان ورزش صحبت می‌کند. ایرج حصیبی کارشناس برنامه هم آمده است. چند برگ کاغذ در دست دارد که روی آنها نتیجه کامل مسابقات مختلف دوومیدانی از جمله لیگ جوانان و بزرگسالان به چشم می‌‌خورد.

در رژی پخش یک لیوان چای می‌نوشم و با بیژن علیار یکی از عوامل ارتباطات صحبت می‌کنم. او علاقه زیادی به رویدادهای ورزشی دارد و با کنجکاوی سوال‌هایی را درباره تیم ملی فوتبال ایران و دوومیدانی بویژه احسان حدادی مطرح می‌کند. با هم گپ دوستانه‌ای می‌زنیم.

با اعلام ساعت 9 بامداد، آرم برنامه جهان ورزش پخش می‌شود. علی جهانی در تکاپو است. تلفن داخلی به صدا درمی‌آید و جهانی گوشی را برمی‌دارد.

آن طرف خط طبخی مدیر گروه مسابقات شبکه ورزشی صحبت می‌کند. او به جهانی می‌گوید شب گذشته احسان حدادی رکورد پرتاب دیسک آسیا را شکسته و برنامه‌ جهان ورزش خبر این موفقیت را اعلام کند. بنابراین جدول مطالب برنامه کمی تغییر می‌کند و خبر حدادی در اولویت قرار می‌گیرد.

به جهانی می‌گویم گویی در این شبکه، در برنامه‌های زنده همواره باید منتظر تغییر در برنامه یا افزایش آیتم‌های جدید باشیم. او می‌گوید: بله همین‌طور است، در شبکه ورزش پخش مستقیم و انعکاس سریع اخبار مهم ورزشی در اولویت قرار دارد. بنابراین ما در برنامه‌های زنده همواره آماده‌ایم که مسیر برنامه را به ناگهان تغییر دهیم. مثلا اگر در این ساعت مسابقه حدادی برگزار می‌شد و با محل برگزاری مسابقه ارتباط داشتیم، شاید بخش اعظم برنامه به گزارش مستقیم یا لحظه‌ای مسابقه اختصاص می‌یافت. حسن شبکه ما این است که گام به گام با رویدادهای ورزشی پیش می‌رود.

با شروع برنامه جهان ورزش، خبر پیروزی بزرگ یکی از ورزشکاران  اعلام می‌شود و سپس ارتباط برنامه با ولی‌الله صالح‌نیا یکی از پیشکسوتان دوومیدانی و از کارشناسان ورزش برقرار می‌شود. صالح‌نیا موفقیت این ورزشکار را تبریک می‌گوید و با برشمردن ویژگی‌های فنی و جسمانی او نوید می‌دهد که این پرتابگر روزی دیسک را حتی بیشتر از 73 متر بیندازد. حصیبی عینک خود را روی بینی جابه‌جا می‌کند و چند لحظه‌ای سوال‌‌هایی را درباره هادی سپهرزاد قهرمان دهگانه ایران از صالح‌نیا می‌پرسد. در رژی، علی جهانی در تلاش است تا با احسان حدادی تماس بگیرد. خیلی هیجان دارد و می‌خواهد بداند حدادی چه احساسی دارد. او می‌گوید: در برنامه قبلی با حدادی تماس گرفتیم، اما حالا هر چه تلاش می‌کند، امکان ارتباط فراهم نمی‌شود.

او سپس سعی می‌کند شماره سجاد مرادی را بگیرد که دو سهمیه المپیک برای دوومیدانی ایران کسب کرده است، اما گویی نمی‌شود با این دونده از طریق تلفن ارتباط برقرار کرد. در فاصله پخش موسیقی حصیبی به جهانی می‌گوید: تلاش برای برقراری ارتباط با مرادی بیهوده است، چون او معمولا گوشی تلفن را برنمی‌دارد. برای خود من هم جای سوال بود که چرا نمی‌توان با مرادی ارتباط تلفنی برقرار کرد. حصیبی می‌گوید که او فردی خجالتی است و صحبت کردن مستقیم از طریق رادیو برایش خیلی دشوار است.

وقتی برنامه جهان ورزش به پایان می‌رسد، 5 دقیقه به ساعت 10 صبح مانده است. زهرا شوقی به داخل استودیو می‌رود و چند جمله‌ای می‌گوید و سپس متنی را می‌خواند. سپس بخش اول برنامه‌های رادیو ورزش به پایان می‌آید. جهانی سی‌دی‌های خود را در کیف مخصوص آنها مرتب و خیلی آرام با کسانی که در استودیو هستند خداحافظی می‌کند. کوله‌پشتی خود را به دوش می‌اندازد و راه می‌افتد. وقتی از ساختمان پخش بیرون می‌آییم، او از آخرین برنامه کوه‌روی خود می‌گوید که او را خیلی سرحال کرد. حصیبی از او می‌خواهد که با ماشین‌اش او را به ساختمان رادیو برساند، اما جهانی که مصمم برای پیاده‌روی است، می‌گوید: نه، من پیاده می‌روم. سپس از میان درختان با سرعت به سمت ساختمان رادیو حرکت می‌کند. چنین به نظر می‌آید که گویی یک برنامه کوه‌روی را در این ساعت صبح آغاز کرده است. البته برنامه‌ای که چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد. شاید در همین چند دقیقه پیاده‌روی در میان درختان جام‌جم به کوه‌روی پنجشنبه یا جمعه آینده خود فکر می‌کند.

جهانگیر چراتی‌