نگاه امام(ره) به سینما، ایران را در جهان تصویری، ماندگار کرد

وی تصریح کرد: ویژگی دیگری که نزد حضرت امام بود و کمتر در زمان حیات ایشان جامعه با آن آشنایی داشت، ذوق هنری ایشان بود که پس از رحلتشان با انتشار دیوان اشعار ایشان مشخص شد. این اشعار نشان‌دهنده نگاهی ویژه و خاص بود که تسلط ایشان را به فرهنگ اصیل عرفانی این مرز و بوم نشان می‌داد و جمع شدن تمام این اضداد در یک نفر جزو نکاتی است که نمی‌توان آن را براحتی متصور شد.

به طور طبیعی در یک نفر یکی از این خصوصیت‌ها قوی‌تر است ولی در مورد حضرت امام، تمام این عوامل در عین تعادل در نقطه اوج و قوت خود بود. به عقیده من رهبری سیاسی ایشان با چنین ظرافت طبع و ذوق لطیف در این مملکت بی‌سابقه بود و یکی از اتفاقات خاصی بود که در جامعه ایران اتفاق افتاد.

محمدی در مورد سیره عملی حضرت امام در برخورد با مسائل حساس کشور گفت: دو اتفاق در طول زندگی ایشان افتاد که مربوط به روزهای آغازین انقلاب بود و نگاه ویژه امام در این اتفاقات قابل توجه است. یکی از این اتفاقات در مورد ارتش بود.

فضای سیاسی سال‌های اول انقلاب بخصوص جریان چپ اصرار به انحلال ارتش داشت و امام  با این تصمیم که بظاهر انقلابی به ‌نظر می‌رسید، مخالفت کرد که این تصمیم‌گیری نشان‌دهنده اشراف امام به بعد سیاسی و ساختار اجرایی این کشور است.

وی افزود: در همان زمان ایشان اظهارنظر مهمی در مورد سینما کردند و گفتند: «ما با سینما مخالف نیستیم با فحشا مخالفیم» این جمله در سالی گفته شده که ما تنها دو کانال تلویزیون داشتیم، ویدئو در کشور ما رواج نداشت و اینترنت و ماهواره هم نبود.

 این هوشمندی امام و توجه ایشان به این معنا را نشان می‌داد که سمت و سویی که جهان به آن سو می‌رود و در عصری که در آن رسانه‌های جمعی نقشی کلیدی در افکارسازی عمومی دارد، این عصر تبدیل به عصر ارتباطات می‌شود و کشور فاقد تصویر، کشوری است که گویا در شاکله عمومی جهان وجود ندارد.