راه صحیح‌ استقلال فرزندان‌

والدین نباید و نمی‌توانند برای همیشه در کنار فرزندان باقی بمانند و از آنها حمایت کنند، اما باید در زمانی که فرزندان از آنها حمایت و محبت می‌خواهند در کنار آنها باشند و در عین حال آزادی مشخص شده را نیز به آنها بدهند. گاهی اوقات ما احساس می‌کنیم که تاثیر‌گذاری بر فرزندان و احساسات آنها حق و وظیفه ماست و می‌خواهیم از آن استفاده کنیم، اما آنچه در این میان مهم و گاهی نیز سخت است، یافتن راهی برای تعادل میان تمایلاتشان و انتخاب صحیح می‌باشد.

والدین می‌توانند راه صحیح را به فرزندان نشان دهند، اما چگونه پیمودن این راه را باید به عهده خودشان بگذارند.

فقط کافی است به آنها اطمینان خاطر بدهید که در کنارشان هستید و در صورت لزوم، آنها را مورد حمایت خود قرار خواهید داد.

زیرا آنها می‌خواهند که رابطه‌ای میان امور و خانواده‌شان برقرار سازند. والدین باید نیازها، تمایلات و نگرانی‌های فرزندان خود را بشناسند تا بهتر بتوانند در این راه حساس به آنها کمک کنند. والدین باید بدانند که حمایت و راهنمایی تا چه حد لازم است و چه میزان بیش از حد و مضر است. چه وقت نیاز به دخالت ما به عنوان والدین است و چه زمان هنگام عقب‌نشینی و نهادن امور به خودشان است. تا زمانی که فرزندان قدم به راهی خطرناک و مضر نمی‌گذارند محدوده‌ای است که می‌توانند حق مانور داشته باشند و خودشان تصمیم‌گیری نمایند، اما وقتی اوضاع رو به وخامت رود نیاز به دخالت مستقیم می‌باشد. باید محیطی فراهم شود که فرزندان بتوانند در آن ارتباطات اجتماعی و زندگی جمعی را نیز بیاموزند. به عبارت دیگر نباید فرزندان را برای منزل تربیت کنیم، بلکه باید آنها را آماده زندگی در اجتماع نماییم.