مهمترین دغدغه سازمان بهداشت جهانی‌

با توجه به افزایش تعداد سالمندان جهان، سازمان بهداشت جهانی مهم‌ترین برنامه سلامت خود را پیشگیری از بیماری‌های مزمن و غیر واگیر اعلام کرد. با توجه به این‌که سلامت سالمندان برای رشد اقتصادی کشورها بسیار ضروری است و در پی آن به‌منظور سلامت هر چه بیشتر سالمندان باید پیشگیری از بیماری‌های غیر واگیر در سنین کودکی آغاز شود.

کد خبر: ۱۷۷۷۲۲

از آنجا که رشد اقتصادی در هر جامعه در گرو سلامت افراد جامعه است و شیوع بیماری‌های غیر واگیر مانند بیماری‌های قلبی، سرطان یا افسردگی میان سالمندان جهان افزایش زیادی یافته، هزینه زیادی نیز بر جامعه تحمیل می‌شود. با توجه به این‌که پیشگیری همواره آسان‌تر از درمان است، باید با پیشگیری از موارد این چنینی به پیشرفت جوامع کمک کرد.

اکنون 60 سالگی و بالای آن بیش از هر گروه سنی دیگری در جهان در حال افزایش است و دلیل آن نیز کاهش نرخ تولد و افزایش طول عمر افراد است.

البته پرداختن به مساله سالمندی برای دولت‌ها، جوامع و خانواده‌ها چالش‌های بسیاری ایجاد کرده است. اما در کشورهای صنعتی خوشبختانه افراد پیش از این‌که به سن کهولت برسند می‌توانند از منابع فراوانی بهره‌مند شوند.

مساله قابل ملاحظه اینجاست که ابتلا به بیماری‌های غیرواگیر و بیماری‌هایی که منجر به مرگ می‌شود تا حد زیادی در سنین میانسالی یعنی 45 به بعد ایجاد می‌شود و این مساله در میان بیشتر کشورهای صنعتی تقریبا مشابه است.

این گونه بیماری‌ها مزمن و بسیاری از آنها غیر قابل درمان هستند و تا پایان عمر با شخص خواهند ماند. اما می‌توان از طریق تغییر سبک زندگی و زندگی سالم با بسیاری از آنها مقابله کرد و اتخاذ شیوه‌های مناسب زندگی باید بسیار زود آغاز شود. این کار نیز نیاز به هماهنگی کشورها و برنامه‌ریزی در جهت ارتقاء آگاهی‌های عمومی دارد.

تحقیقات بسیار نشان داده‌اند بیماری‌های مزمن مانند دیابت و بیماری‌های قلبی ریشه در زمان کودکی دارند و با وجود این که احتمال ابتلا به این‌گونه بیماری‌ها در زمان کهنسالی افزایش می‌یابد، مسائلی مانند عدم تحرک و استفاده از دخانیات، همچنین رژیم غذایی نامناسب تا حد زیادی در بروز آن موثر است.

معاون سازمان بهداشت جهانی درباره امور غیربیماری‌های واگیر و سلامت روحی می‌گوید: درگیری‌ها و خشونت میان افراد هزینه میلیاردی دارد.

این هزینه‌ها شامل هزینه‌های درمانی و هزینه‌های خدمات قانونی و اجتماعی وابسته به آن، هزینه‌های سیستم پلیس و زندان و از دست دادن خلاقیت و ابتکار افراد به همراه مشکلات روحی و احتمال ارتکاب جرم در آینده است. می‌توان این هزینه‌ها را صرف تحصیلات، امنیت اجتماعی و مسکن کرد. اما در حال حاضر این هزینه‌ها صرف امور لازم اما بی‌انتهای قربانیان و حادثه‌دیدگان و امور قضایی می‌شود. جنبه اقتصادی خشونت میان افراد بویژه درخصوص کودکان، کهنسالان و زنان بسیار حائز اهمیت است. هر ساله 1،6 میلیون نفر بر اثر خشونت در سراسر جهان جان خود را از دست می‌دهند و میلیون‌ها نفر نیز آسیب می‌بینند و دچار مشکلات جسمی و روحی می‌شوند.