سدسازی یا سدشکنی؛ به بهانه نمایش «رودخانه وحشی» از شبکه چهار

برخی فیلم را مبارزه انسان با طبیعت و گروهی دیگر آن را یک قصه عاشقانه توصیف کرده اند. با این حال ، فیلم نگاهی به تقابل سنتها با نوگرایی و پیشرفت دارد. فیلم همچنین نشان می دهد که چگونه دیدگاه یک انسان نسبت به زندگی می تواند خلق کننده یک زندان برایش باشد. قصه فیلم ، تمام این مسائل را در دل یک ماجرای دلدادگی تعریف می کند. قصه فیلم در سال 1934رخ می دهد و بهانه ماجراها احداث یک سد است . خود این موقعیت ، بخشی از حس اصلی این رخدادها را بیان می کند. به یاد داشته باشیم که «سد» همیشه یادآور محدودیت و ممانعت بوده است و ایجاد آن به معنی جلوگیری از یکسری چیزهاست . چاک گلاور (مونتگمری کلیف ) بر سر راه خود با ممانعت زیادی روبه رو می شود. طغیان آب رودخانه ، بیگانگی با محیط، عدم همکاری الیاگارث (جووان فلیت ) درباره فروش محل زندگی اش و یکسری مسائل دیگر، به او یادآوری می کند در زندگی واقعی ، سدهایی وجود دارد که شکستن آنها، بسیار مشکل تر از ساخت سدی است که باید بر روی رودخانه زده شود. سدسازی و سدشکنی 2وظیفه دشواری است که به طور همزمان بر دوش او گذاشته شده است . برای صنعت سینما دهه 60، دهه درک جدید نسبت به تبعیض نژادی علیه سیاهان بود. «رودخانه وحشی » هم نگاهی به این موضوع دارد و تنش مربوط به این قضیه را بخوبی مورد بحث و بررسی قرار می دهد. سیاهان فیلم ، مثبت به تصویر کشیده شده اند و سفیدپوستان جنوبی آدمهایی بد و نژادپرست هستند. الیا کازان هنگام ساخت فیلم بشدت در فکر آن بود تا بحران اقتصادی دهه 30کشور را به نوعی در این فیلم در معرض دید تماشاگران قرار دهد. فقر و بیکاری گسترده محصول آن دوران بود که به درون قصه فیلم نیز کشیده شده است . لحن فیلمساز نسبت به سازندگان سد مثبت است . آنها همراه خود شغل به ارمغان می آورند، طغیان رود مهار و برق تولید می شود؛ اما او ضمنا متوجه این نکته هم هست که پیشرفت ، هزینه خاص خودش را نیز دارد. مشکلاتی که برای تعدادی از شخصیت ها در سیر قصه فیلم پیش می آید، بر این نکته دلالت دارد.«رودخانه وحشی » در نمایش عمومی فروش خوبی نکرد و مورد توجه اعضای آکادمی اسکار هم قرار نگرفت ، اما با گذشت زمان ، توجه منتقدان به این فیلم بیشتر شد. با این حال ، او هیچ وقت اعتباری هموزن هیچکاک یا فورد کسب نکرد. اگرچه کازان سال 1999یک اسکار افتخاری دریافت کرد؛ اما بسیاری از همکارانش و دوستداران جدی سینما، شهادت او در دادگاه فعالیت های ضدامریکایی در دوران سیاه مک کارتیسم را فراموش نکردند. او در این دادگاه تعدادی از دوستان و همکاران خود را لو داد. همین مساله حتی فعالیت های هنری او را نیز طی دهه های بعد، تحت تاثیر خودش قرار دارد و او نتوانست جایگاه گذشته خود را در صنعت سینما به دست بیاورد.