هیچ‌کس صدای ناله بیماران را نمی‌شنود؟

صدر تاکید می‌کند: ما بازرس برای نظارت بر کار پزشکان نداریم و اساساً چنین وظیفه‌ای نیز برای نظام پزشکی تعریف نشده است، اما به شکایت‌ها رسیدگی می‌کنیم و حتی در مواردی شکایت از وزرای سابق بوده که به آن رسیدگی کرده‌ایم و به وزیر سابق تذکر داده شده است.

اعلام تعرفه بخش دولتی‌

در حالی معاون سلامت وزارت بهداشت از اعلام تعرفه بخش دولتی خبر می‌دهد که رئیس سازمان نظام پزشکی معتقد است: هیچ بیمارستانی با تعرفه‌های دولتی اداره نمی‌شود و حتی برخی بیمارستان‌های دولتی با وجود یارانه دولت، تعرفه‌های خصوصی را اجرا می‌کنند.

به گفته صدر برخی بیمارستان‌های دولتی با تعرفه 2/K 3 دولتی اداره می‌شوند و حتی تعرفه‌های بیمارستان تامین اجتماعی میلاد  که با بودجه بیت‌المال اداره می‌شود  بالاتر از تعرفه‌های دولتی است.

صدر می‌گوید: سهم سلامت از درآمد ناخالص ملی اکنون زیر 6 درصد است، در حالی که در کشورهای همسایه ما بالای 8 درصد است. سرانه درمان نیز در سال‌های اخیر همواره نصف میزان کارشناسی مصوب شده است.

به گفته وی شورای عالی بیمه که مرجع تعیین سرانه درمان و تعرفه‌های پزشکی دولتی است، سال 85 سرانه درمان را 7 هزار تومان تعیین کرد اما دولت سرانه را 3600 تومان مصوب کرد. سال 86 دولت سرانه درمان را 4400 تومان تعیین کرد در حالی که کارشناسان سرانه واقعی درمان را 8500 تومان اعلام کردند. امسال نیز با وجودی که کارشناسان سرانه واقعی درمان را 9600 تومان اعلام کردند هنوز رقم سرانه از سوی دولت اعلام نشده اما حدود 5 هزار تومان است.

معاون سلامت وزارت بهداشت با اشاره به برگزاری کارگروه تعیین تعرفه بخش دولتی به ریاست داوودی، معاون اول رئیس‌جمهور در ادامه کاهش سهم مردم در پرداخت فرانشیز می‌گوید: در تعرفه‌های دولتی 87 فرانشیز پرداختی پزشک عمومی از 600 به 700 تومان افزایش یافته است.

مشکل دارو

مهمتر از همه هزینه‌های دارویی است که 70 درصد سهم هزینه‌های سلامت مردم به آن اختصاص دارد. این موضوع که در اختیار بخش خصوصی نیست، از بین 600 دارویی که سال گذشته به تصویب شورای تدوین دارویی رسیده فقط 60 دارو زیر پوشش بیمه رفته است داروهایی در این فهرست هستند که از سوی پزشکان نسخه می‌شوند اما بیمه‌ها پوشش نمی‌دهند و قیمت هر عدد آن یک میلیون و 400 هزار تومان است.

صدر ادامه می‌دهد: هزینه‌های سرپایی درمان فشار زیادی به مردم وارد نمی‌کند. اگر یک نفر در سال 4 بار هم به پزشک عمومی برود حداکثر باید 20 هزار تومان بپردازد اما هزینه‌های سنگین جراحی، بستری که 85 درصد آن در بخش دولتی ارائه می‌شود و داروهای گران قیمت آن، سهم پرداختی مردم از هزینه‌های سلامت را به بالای 70 درصد رسانده و هزینه‌های تحمل‌ناپذیری به مردم تحمیل می‌کند.

در هر حال مناقشه بر سر تعرفه‌های پزشکی از هفته سلامت آغاز شده و همچنان ادامه دارد. به نظر می‌رسد، اختلاف سازمان نظام پزشکی و سازمان‌های بیمه‌گر، وزارت رفاه و ... بر سر تعرفه‌ها بیشتر سیاسی است تا کارشناسی اما همچنان بیماران باید هزینه‌های سنگین و کمرشکن درمان خود را بپردازند و گویی هیچ‌کس صدای ناله آنها را نمی‌شنود.