سالی نو برای ساختن دنیایی نو

  جهان امروز به سوی مرزهای نوینی پیش می‌رود که نحوه زیستن ما در این سیاره و فراسوی آن را تعیین خواهد کرد و تمامی این مرزهای نوین بر مبنای دانش مدرن شکل خواهد گرفت. دانشی که اطلاع از آن شرط زیستن ما در آینده خواهد بود.

در سال گذشته سعی کردیم بر مبنای اصول اولیه‌ای که برای انتشار یک ویژه‌نامه علمی لازم بود سیب را برای شما تدارک ببینیم، اما قطعا در ارائه محصول نهایی با نقاط ضعفی روبه‌رو بودیم که سعی می‌کنیم در طول سال جاری این مشکلات را برطرف کنیم.

این مسائل از شکل ظاهری ویژه‌نامه تا نوع نگارش و محتوا را دربر خواهد گرفت و طی چند هفته آینده کم کم با برخی از آنها مواجه خواهید شد.

در آخرین روز سال گذشته جهان علم یکی از بزرگ‌ترین بازیگران دهه‌های اخیر خود را از دست داد. سر آرتور سی کلارک  که چندی پیش پرونده‌ای به بهانه 90 سالگی وی در سیب منتشر کردیم  دار فانی را وداع گفت. آرتور کلارک نماد و نمونه‌ای از انسانی آینده‌نگر بود در روز مرگ او 4 انفجار پرقدرت پرتو گاما در اعماق فضا رویت شد. چنین انفجارهای پرقدرتی بسیار کمیاب و نادرند و این که 4 انفجار همزمان این گونه رخ دهند آنقدر نادر بود که آن را درخش‌های کلارک نامیدند و ناسا آن را چون شمعی توصیف کرد که کیهان در بزرگداشت کلارک روشن کرده است.

 او به واسطه ابداع اندیشه مدارهای ماهواره‌های زمین ثابت یا ماهواره‌های مخابراتی، به دلیل تاکیدش بر لزوم ساخت آسانسور فضایی، به دلیل داستان‌های آینده‌نگری چون 2001 یک اودیسه فضایی، راماها و... در خاطره‌ها باقی خواهد ماند.

سال جاری سالی سرشار از فرصت‌ها و امکانات برای دانش این سرزمین نیز هست. امکانات و فرصت‌هایی که اگر درست از آنها استفاده شود قطعا خواهیم توانست به اهداف مهم سند چشم‌انداز 20 ساله نزدیک‌تر شویم و سیب نیز در سال جدید خواهد کوشید نقش کوچکی در ترویج علم در سرزمین باستانی مان ایفا کند.