حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
داوود بختیاری دانشور آخرین مسافر قطار مرگ شد
گروه فرهنگ و هنر آرش شفاعی: آخرین مسافر قافله ادبیات ایران در سالی که گذشت، داوود بختیاری دانشور بود تا آخرین روز سالی که پر از اتفاقهای ناخوشایند برای ادبیات بود، مسافر دیار ابدیت شود.
مرگ بختیاری در روز 29 اسفند 86 باعث شد تا بسیاری از علاقهمندان به ادبیات بویژه دوستداران زندگینامههای داستانی پرفروش او از زندگی سرداران و شهدای بزرگ جنگ تحمیلی از درگذشت این نویسنده ادبیات پایداری اطلاع نداشته باشند.
از جمله آثار او میتوان به این کتابها اشاره کرد: مرسده (رمان)، طعم زندگی (رمان)، محمدعلی رجایی (درباره شهید محمدعلی رجایی)، پرواز سفید (درباره شهیدعباس بابایی)، متولد یازده شهریور (براساس زندگی شهید محمود کاوه)، پاوه سرخ (10 داستان درباره شهید مصطفی چمران)، مسافر (10 داستان درباره شهید حسن افشردی(باقری))، غریبه (10 داستان درباره شهیدیدالله کلهر)، حدیث مردی که با ما بود (خاطرات امیر سرتیپ دوم شهید علی شهابی)،فرمانده من (10 داستان درباره شهید سید محمدجهانآرا)، میتوان تنها رفت (رمانی درباره شهید عبدالرضاموسوی فرمانده سپاه خرمشهر) و سبزهای خاکی (داستانی درباره شهید سید اکبرشیخالاسلام).
یکی از آخرین آثار او با نام «خانه ابدی» در سال 1386 برنده جایزه زندگینامهنویسی در جایزه شهید حبیب غنیپور شد و رتبه دوم یازدهمین جشنواره کتاب سال دفاع مقدس را بهدست آورد.
همچنین در بررسی آثار داستانی از سوی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 1380 رمان میتوان تنها رفت او رتبه دوم را بهدست آورد.
همین کتاب در هفتمین دوره از جایزه ادبی شهید حبیب غنیپور اثر برتر شناخته شد.
گفت و گو
