در آغاز مراسم، حجتالاسلام شهاب مرادی سخنران مدعو به بیان چکیدهای از مطالبش اکتفاکرد تا زمان در اختیار دوستان، همکاران و همراهان مرحوم جمشیدی قرار گیرد و آنان از خاطرات، ویژگیهای اخلاقی و سالهای همکاری با او سخن بگویند.
شهاب مرادی با استناد به حدیث امیرالمؤمنین علی (ع) «قِیمَةُ کُلِّ امْرِئٍ مَا یُحْسِنُهُ» گفت ارزش هر انسان به آن چیزی است که آن را نیکو انجام میدهد. باوجود حافظه کمنظیر، اخلاق حرفهای و دیگر ویژگیهای مثبت، اما آنچه مصداق «ما یُحسنه» در شخصیت او بود، توانایی ایجاد ارتباط عاطفی با مردم و تقویت پیوند آنان با خداوند و اهلبیت (ع) بود.
وی افزود: «شاید گفته شود فرزاد جمشیدی با زبان رایج مردم سخن نمیگفت؛ چون زبانش ادیبانه، مسجع، مقفی و شاعرانه بود؛ اما مردم حرف او را خوب میفهمیدند، او نیز حرف مردم را خوب میفهمید.»، زیرا جمشیدی در سالهای فعالیت رسانهای خود ازرهگذر همدلی توانسته بود لحظات عاطفی ماندگاری برای مردم خلق کند.
شهاب مرادی همچنین با اشاره به برخی نقدها و طعنههایی که در گذشته، برای محبوبیت جمشیدی سعی داشت حاشیهساز شود، گفت گاهی همین توانایی در ایجاد پیوند عاطفی با مردم، دستمایه نقد و حتی استهزا قرار میگرفت و برخی از تعبیر «امامزاده سیما» برای برنامه سحرگاهی او استفاده کردند؛ در حالی که همین نشان از توانایی و موفقیت او بود.
حجتالاسلام والمسلمین دکتر شهاب مرادی در پایان، حاضران را به همخوانی نوحهای به نیابت از مرحوم فرزاد جمشیدی دعوت کرد و فضای مجلس با همخوانی این نوحه رنگ و بوی معنوی گرفت:
«ما در دو جهان فاطمه جان دل به تو بستیم
محبان تو هستیم
نظر کن ز عنایت به فردای قیامت.»
در ادامه مراسم، جمعی از مجریان و همکاران رسانهای مرحوم فرزاد جمشیدی، از جمله حسن سلطانی، علی درستکار، فرزاد حسنی، نجمالدین شریعتی، نیما کرمی، حسین رفیعی، سید کاظم احمدزاده، محمدرضا حسینیان و جمعی دیگر از همکاران او، به بیان خاطرات و ویژگیهای شخصیتی این مجری فقید پرداختند. همچنین ابوالفضل مشکینی و آقای سادات رضوی نیز در بخشهایی از مراسم به مرثیهخوانی پرداختند.