جام جم آنلاین – هیچ تیمی در جام جهانی ۲۰۲۶ به اندازه تیم ملی فوتبال ایران بدشانس نبود. ایران اصلا میتواند رکورددار باشد. صعود نکردن تیم ملی به مرحله حذفی باعث حیرت خیلیها شد و همه از سلسله بدشانسیهای تیم ایران گفتند. کدام تیم مثل ایران در جام جهانی اینگونه بدشانس بود؟
بزرگترین بدبیاریهای ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ را مرور میکنیم:
۱-گل آفساید طارمی مقابل بلژیک
بلژیک جدیترین حریف ایران در جام جهانی بود. در شرایطی که تیم اروپایی حملات بیشتری روی دروازه ما داشت اخراج باعث شد تا آنها ۱۰ نفره شوند. همین اوضاع را تا حدودی به سود ایران برگرداند و فشار بیشتری روی دروازه حریف آوردند. مهدی طارمی در یک موقعیت عالی هم ایران را به گل رساند و برای چند ثانیه میلیونها ایرانی را به وجد آورد، اما داور پس از بررسی صحنه آن را مردود اعلام کرد. همان لحظه شاید کمتر کسی تصور میکرد که این تصمیم داوری بعدها به یکی از مهمترین حسرتهای جام برای ایران تبدیل شود.
گل طارمی میتوانست سه امتیاز حیاتی یا دستکم برتری در مقطعی حساس از مسابقه را برای ایران به همراه داشته باشد، اما پرچم کمکداور بالا رفت و شادی ایرانیها نیمهتمام ماند.
۲-پنالتی هدر رفته ایران
بازی سوم برابر مصر به مسابقهای تبدیل شد که هواداران فوتبال ایران سالها درباره آن حرف خواهند زد. ایران برای زنده نگه داشتن شانس صعود به پیروزی نیاز داشت و موقعیتهای مهمی هم به دست آورد. بزرگترین فرصت روی نقطه پنالتی نصیب مهدی طارمی شد. ستاره خط حمله ایران پشت توپ ایستاد، اما ضربهاش راهی به تور پیدا نکرد. سکوت سنگینی ورزشگاه را فرا گرفت و حسرتی بزرگ روی سکوها و مقابل تلویزیونها شکل گرفت
۳-گل مردود شجاع خلیل زاده
در همان دیدار با مصر ایران بارها به دروازه حریف حمله کرد که در نهایت این حملهها منجر به گلزنی شجاع خلیل زاده شد. تصویر شجاع خلیل زاده تا سالیان طولانی در ذهن هواداران باقی میماند، آن شادی پس از گل و آن عینک و سپس بهت حاصل از این موضوع که گل ایران مردود شده است.
به هر حال دومین گل مردود ایران در این جام ثبت شد؛ گلی که میتوانست سرنوشت تیم را تغییر دهد.
۴-تساوی الجزایر و اتریش
وقتی بازی با مصر به پایان رسید ایران همچنان روزنهای برای صعود داشت. همه نگاهها به نتایج دیگر گروهها دوخته شد. فوتبال گاهی بیرحمانهترین سناریوها را انتخاب میکند و این بار نوبت ایران بود. مسابقه اتریش و الجزایر برای تیم ملی اهمیت حیاتی داشت. نتیجه تا دقایق پایانی به شکلی پیش میرفت که هنوز امید ایرانیها زنده بود. بسیاری از هواداران لحظه به لحظه بازی را دنبال میکردند و منتظر سوت پایان بودند.
اما در آخرین لحظات همه چیز فرو ریخت. الجزایر گل خورد و نتیجه به شکلی تغییر کرد که دیگر هیچ شانسی برای صعود ایران باقی نماند. همان چند دقیقه کافی بود تا تمام رؤیاهای صعود از بین برود. تیم ملی که با گل مردود طارمی ضربه خورده بود، پنالتی از دسترفته طارمی را تحمل کرده بود و گل مردود خلیلزاده را دیده بود، این بار قربانی نتیجهای شد که کیلومترها دورتر رقم خورد.
حذف ایران از جام جهانی ۲۰۲۶ بیشتر از آنکه شبیه یک ناکامی معمولی باشد، شبیه زنجیرهای از اتفاقات تلخ و بدشانسیهای پیدرپی بود.
واقعیت همین است، فوتبال همیشه با اختلافهای کوچک سرنوشتها را مینویسد. گاهی چند سانتیمتر آفساید، چند ثانیه تأخیر در ضربه زدن یا یک گل دیرهنگام در مسابقهای دیگر مرز میان صعود و حذف میشود. جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران دقیقاً همین داستان بود؛ داستان تیمی که بارها تا آستانه نجات رفت، اما هر بار اتفاقی کوچک مسیرش را عوض کرد و سرانجام با دلی پر از حسرت چمدانهایش را بست.