استان بوشهر به واسطه موقعیت ژئوپلیتیک، ظرفیتهای عظیم انرژی و اقتصاد دریامحور، همواره یکی از ارکان استراتژیک توسعه در کشور بوده است. با این حال، طی دهههای گذشته، شکاف میان ظرفیتهای بالقوه و سطح رفاه عمومی، از چالشهای اصلی این خطه محسوب میشد. حضور دولت سیزدهم و گفتمان «عدالتمحور» شهید آیتالله رئیسی، نقطه عطفی در جهت تغییر این تراز و اولویتبندیِ حل مسائل مزمن استان بود.
از پروژههای نیمهتمام تا احیای زیرساختها
یکی از شاخصترین میراثهای دولت سیزدهم در بوشهر، رویکرد «اتمام پروژههای نیمهتمام» بود. دولت با تمرکز بر بیش از ۱۰۰ پروژه اولویتدار در استان، از پراکندهکاری پرهیز کرد. در حوزه حیاتی آب، با اتخاذ راهبرد توسعه آبشیرینکنها، ظرفیت تولید آبشیرین استان با تخصیص بودجههای جهشی، رشد قابل توجهی یافت تا چالش دیرینه تأمین آب پایدار در شهرهای ساحلی تا حد زیادی مدیریت شود. طبق آمارهای رسمی، تنها در سفرهای استانی دولت سیزدهم، بیش از ۱۰۰ هزار میلیارد تومان توافقنامه و تفاهمنامه سرمایهگذاری برای استان بوشهر هدفگذاری شد که تحقق بخش مهمی از آن، موتور محرک پروژههای عمرانی استان گردید.
تراز خدمترسانی در حوزه انرژی و اشتغال
در حوزه صنعت و انرژی، دولت سیزدهم با تغییر نگاه از «بهرهکشی از منابع» به «توسعه پیرامونی»، توانست پیوندی میان صنایع بزرگ مستقر در عسلویه و توسعه شهرستانهای پیرامونی برقرار کند. افزایش سهم مسئولیتهای اجتماعی نفت و تخصیص اعتبارات ویژه جهت بهسازی راههای مواصلاتی استان (از جمله بزرگراه بوشهر- شیراز) و تکمیل مسیرهای ترانزیتی، از دیگر نمودهای این تراز خدمتی است. در این دولت، نرخ بیکاری در استان بوشهر با اتکا بر طرحهای توسعهای در صنایع کوچک و متوسط و رونق اقتصاد دریامحور، روند کاهشی معناداری را تجربه کرد.
رویکرد میدانی؛ پل میان دولت و مردم
شاید مهمترین ویژگیِ میراث شهید رئیسی، نه فقط ارقام اعتباری، بلکه «تراز پاسخگویی» بود. حضور مکرر در متن استان، پیگیری بیواسطه در نشستهای شورای اداری و گرهگشایی از چالشهای حقوقی و اداری صنایع و کشاورزان، سبک جدیدی از حکمرانی را تعریف کرد. این حضور میدانی، موجب شد تا پروژههای معطلماندهای همچون برخی از سدها و طرحهای آبرسانی که سالها در کشوقوس اداری متوقف بودند، با شتابی بیسابقه به پیش بروند.
چشمانداز و میراث ماندگار
اگرچه استان بوشهر همچنان در مسیر دستیابی به توسعه متوازن با چالشهایی مواجه است، البته منصفانه باید گفت که همه مطالبات بوشهر در آن بازه زمانی به سرانجام نرسید و هنوز هم این استان با چالشهای مهمی روبهروست؛ از تکمیل زیرساختهای بندری و حملونقل گرفته تا توسعه متوازن، ارتقای سرانههای درمانی، اشتغال جوانان، ساماندهی ظرفیتهای ساحلی و بهرهگیری بیشتر از مزیتهای انرژی و تجارت دریایی.(افزون بر این بعضا انتصاباتی در حوزه مدیریت ارشد استان بیشتر از آن که بر اساس معیار شایسته گزینی باشد شائبه گرایش سیاسی و سهم خواهی ستادهای انتخاباتی داشت) اما معیار ارزیابی دولت سیزدهم در بوشهر، نه وعدههای بلند، بلکه جهتگیری درست و شروع یک مسیر متفاوت است؛ مسیری که اگر ادامه یابد، میتواند بوشهر را از استان ظرفیتها به استان بهرهبرداری از ظرفیتها برساند. اما دولت سیزدهم «نقشه راه» درستی را ترسیم کرد. میراث شهید رئیسی در بوشهر، ایجاد «تراز استاندارد خدمت» است؛ ترازی که در آن وعده و عمل فاصله کمی دارند.
موفقیت این الگو در بوشهر نشان داد که هرگاه میان مدیریت ارشد اجرایی و ظرفیتهای محلی، همافزایی واقعی ایجاد شود، استانهایی با توانمندی بوشهر میتوانند پیشران اقتصاد ملی باشند. شهید رئیسی با تبدیل «تمرکززدایی واقعی» از شعار به عمل، میراثی از خدمت صادقانه به یادگار گذاشت که میتواند بهعنوان الگوی حکمرانی نوین برای توسعه استان بوشهر، در مسیر پیش رو مورد بازخوانی و استمرار قرار گیرد.
نگاهی به ضرورت بازنمایی رشادتهای عملیات بیتالمقدس در قالب ادبیات مدرن
گفت و گوی اختصاصی جام جم آنلاین با حسن روشن
ناصر ابراهیمی در گفت وگو با جام جم آنلاین ؛