البرادعی: به من فشار می آورند

وی افزود: البته ایران میگوید که آنها باید خودکفا و مستقل باشند، که این یک مساله غیرنظامی و علمی است و به تولید فنی مربوط است. اما اگر آژانس نتواند به بازرسیهای خود ادامه دهد و ثابت کند که همه فعالیتهای هستهیی ایران با مقاصد صلح آمیز انجام میگیرد بحران اعتماد ادامه خواهد داشت. هیچ کس حق ایران را زیر سوال نمیبرد. مساله زمان بندی استفاده از این حق است.
البرادعی در مورد نقش شورای امنیت چه نقشی در مورد پرونده هستهیی ایران تاکید کرد: شواری امنیت از ایران خواسته است که تا زمانی که اعتماد به برنامه هستهیی ایران احیا میشود، تهران برنامه غنیسازی خود را متوقف کند. من نیز همین کار را کردهام. هر چه همکاری ایران بیشتر و ارایه دستیرسی اسناد و سایر مسایل به ما بیشتر باشد ما اعتمادسازی بیشتری میتوانیم داشته باشیم ما به پروتکل الحاقی که اطلاعات بیشتر و دسترسی به سایت های جدید را در اختیارمان قرار میدهد نیاز داریم.
وی یادآور شد: این مساله از اهمیت بسیاری برخوردار است تا ما نه تنها بتوانیم به گذشته نگاه کنیم بلکه بتوانیم بگوییم که "اکنون در موضعی قرار داریم که بتوانیم درباره پروژههای فعلی ضمانت بدهیم". شورای امنیت ایران باید به ایران فشار وارد کند تا موافقت این کشور را برای مذاکره جلب کرده و تهران را متوجه کند که یک راه حل پایدار تنها از طریق مذاکرات حاصل میشود.
البرادعی با بیان اینکه من نسبت به حاصل شدن توافق از طریق مذاکرات خوشبینم گفت: مساله هستهیی به مدت 50 سال یعنی از سال 1953 تاکنون موجب اختلاف بین غرب و ایران بوده است. نه تنها ایران و غرب بلکه سایر کشورهایی همچون افغانستان، عراق، لبنان و قلسطین نیز باید در این مساله دخیل باشند. هر چه زودتر به توافقنامهای دست یابیم زودتر میتوانیم به یک راه حل مطلوب برسیم.
وی در ادامه با انتقاد از مواضع شدید برخی مقامات آمریکایی همچون دیک چنی (معاون رییس جمهور آمریکا) و کاندولیزا رایس (وزیر امور خارجه آمریکا) تصریح کرد: عملکرد سولانا و گزارشات آن کاملا فنی است. اما ما در عین حال یک آژانس چند ملیتی هستیم و دیپلماسی و چند ملیتی آن دو روی یک سکه است. به همین دلیل من علاوه بر مسایل فنی از دیپلماسی نیز استفاده کرده و تلاش می کنم دیگران را متقاعد کنم، فشار ایجاد کنم و بحث نمایم.
وی ادامه داد: البته دیپلماسی من محدود به گفتوگو بوده و هیچ گونه ارتشی در پشت آن وجود ندارد. بله، به من فشار میآورند اما تا زمانی که به کاری که میکنید اعتماد داشته باشید فشارها حکم تفلون را پیدا میکنند، نمیچسبند. علاوه بر آن من به این مساله عادت کردم چون در گذشته صدام و کره نیز همچون اسراییل که اکنون از من انتقاد میکند از من انتقاد کردهاند. ما با مسایل بسیار حساسی سر و کار داریم و باید محتاط باشیم تا به هیچ جهتی سوق داده نشویم. همه توجه بسیاری به ما میکنند.