رواج بداخلاقی در فوتبال زنگ خطری جدی

فضایی پرتنش در فوتبال ما حاکم شده و تمسک به نتیجه گرایی صرف ، سبب گشته تا به ناکجاآباد برویم و اخلاق مداری را به بایگانی بسپاریم.

کد خبر: ۱۵۰۳۱۷

ادبیات خشن در این فضای پرالتهاب ، رواج یافته و متاسفانه باشگاه های فوتبال ما به این اوضاع خو گرفته اند. بی تفاوتی مدیران باشگاه ها به مسائل اخلاقی و عادت به هیجانات کاذب و از همه بدتر، پاشیدن بذر نتیجه گرایی ، فوتبال ما را به بیراهه برده است !
حرکت غیرورزشی ستار همدانی ، مربی جوان تیم شیرین فراز کرمانشاه که در ورزشگاه تختی آبادان به نمایش گذاشته شد، تحت هیچ شرایطی نمی تواند قابل دفاع و هضم باشد.از ملی پوش سالهای گذشته توقع نداشتیم که ساحت مقدس ورزشگاه را این چنین آلوده کند و در حضور دهها هزار تماشاگر و دوربین های رسانه های مختلف ، فضا را ملتهب نماید.
همدانی با این حرکت مذموم خود، با محرومیت 4 جلسه ای محکوم شد اما اقدام ناپسند وی و فریادهای بی امان او و حمله ور شدن به داور مسابقه ، هیچ گاه از اذهان دور نخواهد ماند. برخورد اخیر خداداد عزیزی با مدیرعامل ابومسلم (بخوانید درگیری فیزیکی) هم مایه شگفتی شد. این درگیری عجیب به برکناری خداداد انجامید و جامعه فوتبال را دچار بهت کرد؛ زیرا از او و ناصر شفق به عنوان دو چهره نام آشنای فوتبال بعید بود که در انظار مبادرت به این حرکت غیرورزشی نمایند. متاسفانه فرهنگ پرخاشگری و بداخلاقی در باشگاه های ما رواج یافته ، باشگاه هایی که به اصطلاح نام فرهنگی ورزشی را یدک می کشند، اما در عمل به آن پایبند نیستند.مادامی که تیمهای میلیاردی تنها به نتیجه بیندیشند و ریخت و پاش های بی حساب و کتاب را بر هر فاکتوری ارجح بدانند، آش همین آش است و کاسه همین کاسه .در این بحبوحه برخی از افراد سودجو و نشریات زرد را هم باید مقصر دانست که آتش بیار معرکه می شوند و در ایجاد این هیجانات و حاشیه های کاذب ، رل اساسی بازی می کنند.ما می گوییم ورزش بهترین ابزار برای انسان سازی و سلامت جامعه است ، لذا این گونه بداخلاقی ها با منشور فوتبال حرفه ای و روح جوانمردی کاملا منافات دارد. باور کنید زنگ خطر جدی به صدا در آمده زیرا گستاخی و بی پروایی به اوج رسیده و محرومیت های کمیته انضباطی نیز نتوانسته به این بداخلاقی ها پایان دهد.
وقتی یک بازیکن با تجربه و سرد و گرم چشیده ، از کوره در برود و ورزشگاه را به چاله میدان تبدیل کند ، دیگر از آن تماشاگر جوان چه توقعی می توان داشت؛ می گویند حرمت امامزاده را متولی نگه می دارد، وقتی بازیکن ، مربی و سرپرست جایگاه واقعی خود را ندانند و برای رسیدن به پیروزی ، دست به هر ترفندی بزنند و از همه بدتر، بداخلاقی را رواج دهند، دیگر نمی توان دم از اخلاق مداری زد و به قول معروف دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد.
واقعا نقش سازمان تربیت بدنی ، فدراسیون فوتبال ، باشگاه ها و رسانه ها در این زمینه چیست و چرا این همه اهمال وپنهانکاری می شود؛