رفتاری غیرانسانی و اهانت آمیز

لوینسون ادامه می دهد: «از نظر جی بایبی ، رئیس وقت OLC وارد آوردن آسیبهایی که اینقدر دردناک نباشند، به هیچ وجه شکنجه تلقی نمی شوند.

کد خبر: ۱۴۷۹۶۰

این اقدامات ، رفتاری غیرانسانی و اهانت آمیز خواهند بود ؛ مساله ای که از نظر وکلای دولت بوش چندان اهمیتی ندارد».
گونزالز همچنین به بوش توصیه کرد، با آن که کنوانسیون های ژنو مهمترین قوانین جهان و شالوده قوانین بین المللی معاصر هستند، آنها را ملغا اعلام کند؛ چراکه از نظر گونزالز این قوانین ، عجیب و غریب و قدیمی هستند. وی به بوش اطلاع داد که ملغا اعلام کردن این کنوانسیون ها خطر پیگرد قانونی داخلی با عنوان قانون جنایات جنگی را به طرز چشمگیری کاهش خواهد داد. این قانون که در سال 1996 تصویب شده بود، مجازات های بسیار شدیدی برای نقض آشکار معاهدات در پی داشت ؛ مثلا مجازات مرگ ، در صورتی که نقض معاهدات به مرگ قربانیان منجر شود. گونزالز بعدها به سمت دادستان کل منصوب شد و امکان داشت در صورتی که حامیان بوش او را بیش از حد لیبرال قلمداد نمی کردند، نامزد ریاست دیوان عالی نیز شود.این تصمیمات وزارت دادگستری با محکومیت های گسترده ای مواجه شد. سنفورد لوینسون با اشاره به کارل اشمیت ، فیلسوف حقوق برجسته آلمانی در دوره نازی و نیز آوازه هولناک دولت بوش ، مشاوران حقوقی بوش را متهم کرد که اختیارات رئیس جمهور امریکا از دیدگاهی بسیار نزدیک به نظرات کارل اشمیت در مورد قدرت پیشوای نازی است ؛ البته وی گفت شاید الگوی آنان روبسپیر باشد که به ژاکوبن ها توصیه کرد دشمنان آزادی را از طریق ترور سرکوب کنند. همان گونه که لوینسون اشاره می کند مبانی چندی برای این تصمیمات وزارت دادگستری امریکا وجود دارد. سنای ایالات متحده زمانی که در سال 1994 معاهده سازمان ملل علیه شکنجه و دیگر مجازات ها و رفتارهای تحقیرآمیز را تصویب می کرد، خواستار یک مورد استثنا و معافیت ویژه برای امریکا شد که آن را لوینسون تعریف بازجوپسند از شکنجه در برابر تعاریف مورد قبول سازمان ملل می نامد. مشاوران حقوقی بوش این تعریف را به کار می برند تا بتوانند شکنجه بازداشت شدگان در گوانتانامو و دیگر بازداشتگاه های محرمانه را توجیه کنند.