جشنواره ای بدون کاربری اجتماعی

جشنواره «زنان سرزمین من» که به زعم مسوولان آن به منظور «تولید انبوه طرحهای جدید پوشش اسلامی ایرانی و نهادینه کردن حجاب» دومین دوره برگزاری خود را می گذراند

کد خبر: ۱۳۸۸۳۱

، با حواشی و مسائلی روبه رو شده که ظاهرا اهداف اعلام شده آن کاملا تحت الشعاع قرار گرفته است.
در روز اقتتاح این جشنواره علی رغم دعوت خبرنگاران و عکاسان اجازه بازدید و عکاسی از اجرای زنده مدلها (شوی لباس) داده نمی شود و فرحناز قندفروش به عنوان دبیر جشنواره و مشاور استاندار تهران به خبرنگاران این توضیح را می دهد: عملکرد رسانه ها در سال گذشته صحیح نبوده و ما امسال خودمان عکاس آورده ایم و عکسها را روی سایت خبری مان می گذاریم تا شما استفاه کنید. این در حالی است که جشنواره مذکور هیچ سایت و نشانی الکترونیکی ندارد.
روز دوم جشنواره ، خبرنگار جام جم حوالی ظهر به مجموعه فرهنگی هنری «حجاب» می رود که به دلیل نبود مسوولان اجازه دیدن از لباس ها و مدل های جدید را نمی دهند در حالی که بازدید برای عموم (خانم ها) هر روز تا 18تیر و از ساعت 17تا 19آزاد است.
و اما مساله دوم که علی رغم اتهام برگزارکنندگان جشنواره به رسانه ها، نه از سوی خبرنگاران که از طرف نمایندگان مجلس مطرح می شود. رئیس کمیته زنان و خانواده مجلس از برپایی جشنواره «زنان سرزمین من» اظهار بی اطلاعی می کند و آن را غیرقانونی می خواند. براساس تذکر نمایندگان ، این جشنواره بدون مجوز در حال برگزاری است.
فاطمه آلیا، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس به ایسنا می گوید: این که مجوز نگرفته به این معنا نیست که این نمایشگاه دارای اشکال است چون کلا کمیته صدور مجوز از چند و چون و کیفیت آن بی خبر است ، به همین دلیل چند تن از نمایندگان تذکر داده اند طبق قانون که همه باید مجوز بگیرند این جشنواره مجوز نگرفته است.
آلیا در مورد تطابق برگزاری این نمایشگاه و جشنواره ها با قانون مد و لباس ادامه می دهد: آن چیزی که قبل از فروردین 86است در آن زمان این قانون تایید و ابلاغ نشده بود اما چون کمیته اخذ مجوز در فروردین ماه تشکیل و قانون هم اجرا شده است ، تمامی نمایشگاه هایی که از اردیبهشت و خرداد به بعد تشکیل شده و یا تشکیل خواهند شد، باید مجوز بگیرند و در غیر صورت غیرقانونی هستند.
رئیس فراکسیون زنان مجلس خاطرنشان می کند: اگر از من به عنوان ناظر بر این کمیته سوال کنید که آیا جشنواره «زنان سرزمین من» که برگزار شده براساس این قانون است بنده و اعضای کمیته از آن اظهار بی اطلاعی می کنیم. چون اصلا از موارد محتوایی آن اطلاعی نداریم ، اگر مردم هم اشکالی در این جشنواره دیدند باید به وزارتخانه های فرهنگ و ارشاد اسلامی ، بازرگانی و کشور منتقل کنند چون ما از آن بی اطلاع هستیم. چه بسا اگر مجوز می گرفتند و ما مطلع می شدیم ، مجوز می دادیم و اشکالی هم در این رابطه نداشت.

جشنواره ای بدون کاربری

از این حواشی که بگذریم و فرض را بر داشتن مجوز و...بدانیم ، به این سوال قاعدتا می رسیم که کاربری این جشنواره چیست؛
200مدل چادر با طراحی جدید، 50مدل حجاب برتر و نیز 60مدل جدید از لباسهای طراحان برای بازدید مخاطبان د رجشنواره به نمایش گذاشته شده است.
فرحناز قندفروش که تمام مدت مصاحبه تلفنی اش تاکید دارد بدون هماهنگی مصاحبه نمی کند و...از مهمترین اهداف این جشنواره را ایجاد انگیزه و حمایت از طراحان داخلی برای مدها و طراحی پوشش اسلامی و ایرانی اعلام می کند.
و در پاسخ به سوال بعدی «این مساله بیشتر اقتصادی است تا فرهنگی ،مگر این جشنواره اهداف فرهنگی ندارد؛»
می گوید: این طرحها و مدلها در چارچوب حجاب و ارائه مد در این قالب تعریف می شود.این بحث در حالی مطرح می شود که سال گذشته نیز طرحهای مشابه و حدود 180مدل در اجرای زنده به مخاطبان معرفی می شد. سال گذشته هنگام برگزاری جشنواره مدلها، طرحها و رنگهای به اجرا گذاشته شده در کنار اجرای طرح ارتقای امنیت اجتماعی که به مساله حجاب و پوشش تاکید داشت ، بارها مورد انتقاد قرار گرفت تا جایی که استاندار تهران در پاسخ به منتقدان در ادبیاتی متفاوت به ایسنا گفته بود: اگر افرادی رنگ بخصوصی از مانتوهای معرفی شده در جشنواره را تحریک کننده اعلام کرده اند، بهتر است خود را اصلاح کنند تا با هر رنگی تحریک نشوند.
کامران دانشجو ادامه داده بود: دغدغه اصلی مسوولان برگزاری جشنواره «زنان سرزمین من» دغدغه دین و ارائه الگوهای پوشش و حجاب اسلامی با رعایت مسائل فرهنگی جامعه و کشور بود.
وی رعایت حدود شرعی و تنوع در پوشش را از دیگر ملاکهای طرحهای ارائه شده در جشنواره بیان کرده بود.

سرنوشت مدهای سال گذشته

علی رغم ادعای برگزارکنندگان جشنواره زنان سرزمین من که این جشنواره را در جهت نهادینه کردن مدهای ایرانی و اسلامی و در چارچوب حجاب اعلام می کنند اما از همه مدلهای ارائه شده این جشنواره در سال گذشته فقط تعدادی از آنها در ستاد ساماندهی مد و لباس وزارت بازرگانی برای تولید انبوه به تصویب رسیده است.
زمانی ، از برگزارکنندگان این جشنواره در این خصوص به جام جم می گوید: ما در ایران با مشکل پارچه مواجه هستیم و طرحهای سال گذشته ما نیاز به پارچه ها و رنگهای خاص داشت که در مرحله تولید انبوه به بن بست خورده است.
به هر حال این جشنواره علی رغم نداشتن مجوز، حذف خبرنگاران و عکاسان به بهانه زیر سوال بردن عملکرد آن از سوی رسانه ها و مشخص نبودن کاربرد آن درخصوص ساماندهی مد و لباس در حال برگزاری است ، اما مسوولان برگزاری آن به این پرسش پاسخ شفافی نمی دهند که براستی کاربرد مدلهای ارائه شده در آن تا چه حد در جامعه قابل اجراست و در یک کلام نمایش لباسهایی که در جامعه قابلیت استفاده ندارد، چه سودی می تواند داشته باشد، جز سرگرمی و تفنن؛!