حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
بررسی استقلال کوزوو توسط شورای امنیت
هیاتی از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد برای گفتگو پیرامون مساله استقلال رسمی کوزوو از صربستان عازم اروپا شده است.
انتظار می رود این هیات پس از گفتگو با اتحادیه اروپا و ناتو، مذاکراتی را نیز با سایر کشورها و نمایندگان اهالی کوزوو انجام دهد.
در حال حاضر، ایالات متحده و کشورهای عضو اتحادیه اروپا خواستار آن هستند که سازمان ملل متحد رسما کوزوو را مستقل اعلام کند.
استقلال کامل کوزوو از صربستان مورد حمایت اکثریت آلبانیایی تبارها ساکن این منطقه است.
در مقابل، صربستان با چنین اقدامی مخالفت کرده و روسیه که دارای روابط نزدیکی با این کشور است، تلویحا در مورد امکان وتو چنین تصمیمی از سوی شورای امنیت هشدار داده است.
صربستان و روسیه همچنین از سازمان ملل خواسته اند تا حمایت بیشتری را از اقلیت صرب تباران کوزوو به عمل آورد در حالیکه صرب تباران در مواردی هدف حمله آلبانیایی تبارها قرار گرفته و نسبت به آینده خود در کشور مستقل کوزوو بیمناک هستند.
هیات اعزامی شورای امنیت در بروکسل پس از گفتگو با مقامات اتحادیه اروپا و سازمان پیمان اتلانتیک شمالی ، ناتو ، در مورد آینده کوزوو برای مذاکره با دولت صربستان، عازم بلگراد پایتخت این کشور می شود.
این هیات قبل از تصمیم گزارش نهایی خود با مارتی آهتیساری، نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور کوزوو نیز دیدار و گفتگو می کند.
گرچه از آن زمان تا کنون، تشکیلات اداره کوزوو به برگزاری انتخابات و تشکیل پارلمان انتقالی مبادرت کرده است، اما موقعیت حقوقی این سرزمین همچنان نا مشخص است و مذاکرات برای تعیین سرنوشت کوزوو به توافق صربستان و گروه های آلبانیایی تبار یا تصمیم شورای امنیت سازمان ملل متحد بستگی یافته است.
در اواخر سال 2005، سازمان ملل متحد روند تعیین آینده سیاسی کوزوو را به جریان انداخت و این روند هنوز به نتیجه نهایی نرسیده است.
صربستان پیشنهاد کرده است که کوزوو همچنان منطقه ای از این کشور باقی بماند اما از اختیارات گسترده ای برای اداره امور داخلی خود برخوردار شود.
در مقابل رهبران آلبانیایی تبارها بر کسب استقلال کامل اصرار داشته و گفته اند که خشونت هایی که در جریان جنگ داخلی از سوی صربستان در مورد آنها اعمال شد وحدت با صربستان را ناممکن کرده است.
در ماه فوریه سال جاری، مارتی آهتیساری طرحی را برای آینده کوزوو پیشنهاد کرد که براساس آن، کوزوو دارای یک قانون اساسی، دولت محلی، پرچم و سرود ملی و حق پیوستن به سازمان های بین المللی خواهد بود اما به عنوان یک کشور مستقل شناخته نخواهد شد.
صربستان که کوزوو را یکی از استان های این کشور می داند پیشنهادهای سازمان ملل متحد را نخستین گام در راه جدایی کامل و استقلال این سرزمین توصیف و آن را رد کرده است اما طرح سازمان ملل با استقبال اکثر رهبران آلبانیایی تبارها کوزوو مواجه شده است.
در عین حال، ملی گرایان تندرو در کوزوو این طرح را محکوم کرده اند و به تظاهرات خشونت آمیزی علیه سازمان ملل و طرح پیشنهادی آهتیساری دست زده اند.
در سال 1912، کوزوو برای مدتی به اشغال نظامی صربستان در آمد که یک دوره پاکسازی قومی و کشتار و اخراج آلبانیایی تباران را در پی داشت.
پس از جنگ اول جهانی و سپس تشکیل کشور یوگسلاوی، کوزوو در اختیار این کشور قرار گرفت و پس از ایجاد جمهوری فدرال یوگسلاوی در خاتمه جنگ دوم جهانی، همچنان بخشی از خاک این کشور باقی ماند. در سال 1974، دولت مرکزی یوگسلاوی با اعطای اختیارات داخلی نسبتا گسترده به کوزوو موافقت کرد اما از اواسط دهه 1980، یوگسلاوی اعلام داشت که کوزوو یکی از استان های این کشور است و اقداماتی برای محدود کردن این اختیارات آغاز شد که واکنش ساکنان آلبانیایی تبار کوزوو را به همراه آورد. از سال 1996، نیروهای صرب با حمایت دولت مرکزی یوگسلاوی اقداماتی را برای پاکسازی قومی در کوزوو به اجرا گذاشتند که با مقاومت استقلال طلبان به رهبری ارتش آزادیبخش کوزوو مواجه شد.
گفت و گو
