شکنجه فلسطینیان در زندان های رژیم صهیونیستی

رافت حمدون ، فلسطینی آزاد شده از زندان های رژیم صهیونیستی از جنایات مسوولان زندان های رژیم صهیونیستی در مورد زندانی های خود پرده برداشت.

کد خبر: ۱۲۹۰۳۹

حمدون در گفتگو با شبکه عربی و آفریقایی برون مرزی صدا و سیما در تشریح شکنجه های این رژیم در زندان های صهیونیستی می گوید: رژیم صهیونیستی از اسیران خود به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده می کند و روی آنها آزمایش های علمی و پزشکی انجام می دهد که منجر به مرگ برخی از آنان شده است.

خواهشمندیم درباره وضعیت زندانی های فلسطینی در زندان های اسرائیل و برخورد مسوولان زندان ها با اسیران فلسطینی توضیح دهید؛

من در زندانی انفرادی موسوم به الرمله زندانی بودم. خانواده ام دیر به دیر و با فاصله هایی طولانی می توانستند با من دیدار کنند، صبحانه فقط نصف تخم مرغ و چند تکه نان به همراه کمی آب بود. پس از گذشت 6ماه تا یک سال لباس تحویل زندانی می دهند اما قبل از تحویل لباسهای جدید باید همه لباسهای قبلی را تحویل می دادیم ، بسیاری از اسیران به علت بی توجهی پزشکان فوت می کنند، به عنوان مثال شهید زندانی یوسف العریر ابورزق در زندان عمل قلب انجام داد و بلافاصله پس از عمل فوت کرد.
اسیر دیگری موسوم به محمد ابوغدوان ابوحسن نیز پس از انجام عمل در بیمارستان الرمله فوت کرد. این بیمارستان اصلا به بیمارستان شبیه نیست بلکه بیشتر به انبار کالا شبیه است اما آنان نام بیمارستان امنیتی را بر آن نهاده اند.
وی در ادامه گفت: متاسفانه بسیاری از سازمان ها در تبلیغات و اطلاع رسانی های خود از اسیران فلسطینی که یکی پس از دیگری در زندان های رژیم صهیونیستی کشته می شوند هیچ نامی نمی برند این در حالی است که مسوولان رژیم صهیونیستی حتی آزمایش های علمی و پزشکی روی اسیران امنیتی فلسطینی انجام می دهند.

نحوه دیدار این اسیران با خانواده هایشان چگونه است و آیا این اسیران براحتی با خانواده های خود ملاقات می کنند؛

حدود بیش از 20زندان در مناطق رژیم صهیونیستی واقع است و این زندانها مملو از زندانی است و برخی از زندانیان بیش از 400کیلومتر با محلهای سکونت خود فاصله دارند برخی از اسیران نیز ممنوع الملاقات هستند.
وی افزود: حدود 11هزار زندانی فلسطینی در زندان های اسرائیل هستند که نصف این تعداد ممنوع الملاقات هستند و حتی اگر مجاز به ملاقات با خانواده خود باشند این ملاقات با سختی و رنج انجام می شود به این معنا که خانواده های این اسیران برای ملاقات با فرزندانشان باید از ساعت 4صبح از خانه خارج شوند و ساعت 10شب به خانه بازگردند در حالی که مدت ملاقات فقط نیم ساعت یا سه ربع ساعت است.