ارتباط با عروسک ها و جان بخشی به آنها در گفتگو با نگار استخر : سنجد کجاست

 او متولد 1349 با اندوخته های فراوان علمی است ؛ همچنین طراحی صحنه دانشگاه هنر، فوق لیسانس ادبیات نمایشی و لیسانس مترجمی زبان و در کل علم و هنر و علاقه نگار استخر باعث موفقیت در کار اوست.

دنیای کودکان را چگونه یافتید؛ کار برای بچه ها را دوست داشتم و همین باعث شد به دنیای بچه ها علاقه مند شوم و با موفقیت در اولین کار عروسکی ام متوجه شدم که توانایی ارتباط با بچه ها را دارم.مشکلی برای ارتباط بیشتر با بچه ها نداشتید ؛ فکر می کنم بهترین شکل همان ارتباط از طریق عروسک باشد؛ چون بچه ها از این طریق وارد ماجرا می شوند و دیگر فقط بیننده نیستند؛ بلکه با عروسک ارتباط برقرار می کنند و زبان عروسک را بیشتر می فهمند و بهترین روش ارتباط و صمیمیت با بچه ها همین کار است.

نوشته های میان برنامه را چه کسی می نویسد آیا خودتان هم نظر می دهید؛ کلا یک متن آماده شده داریم که توسط نویسنده برنامه نوشته می شود و یک چارچوب که در کنار چارچوب برنامه ، ما نیز نکاتی به آن اضافه می کنیم و یا تغییراتی در آن می دهیم ؛ ولی بیشتر متنهای کارهای عروسکی را خودم به همکاری عروسک گردان و گوینده عروسکی می نویسم.

چرا نوشته ها گاهی این قدر سنگین است که بچه ها متوجه نمی شوند؛ بعضی مواقع بنا به موضوعات خاص برنامه حتما باید کارشناسان و یا نویسندگان خاص نویسندگی برنامه را به عهده بگیرند و متنها رابرمبنای فهم بچه ها تنظیم کنند که هم برای بچه ها قابل هضم باشد و هم پیام برنامه را برساند که اگر این متنها از حالت نمایشی و عامیانه و قابل درک بودن خارج شود، برای بچه ها سنگین و غیرقابل فهم است.

اگر مجری جوان باشد یا این که سن و سالی داشته باشد آیا تاثیری بر مخاطبان که در درجه اول کودکان هستند خواهد گذاشت؛ بیشتر انرژی مهم ؛ که اگر هر سنی داشته باشد و این انرژی را نداشته باشد، نمی تواند موفق شود؛ چه بسا مجری مسن باشد، ولی با کلام و صحبتهایش می تواند با بچه ها ارتباط داشته باشد.

یک مجری برنامه کودک و نوجوان اصولا چقدر می تواند دوام بیاورد؛تا زمانی که بتواند شیوه های جدید را برای برقراری ارتباط با بچه ها به کار بگیرد و از کلیشه های همیشگی موجود در برنامه ها دوری می کند و نبوغی داشته باشد که بچه ها دوست داشته باشند.

در آخر. کاری برای بچه ها باید بنا به سلیقه آنها ساخته شود و در ساخت برنامه ها باید از خودشان هم کمک بگیریم و حضورشان را باور کنیم.