نقش ورزش در سلامت جسم و روان

غریزه پرخاشگری وسلطه جویی با ورزش یکی از غرایزی که در انسان وجود دارد و در شرایط ویژه به بقای او کمک می کند غریزه پرخاشگری است که گاهی در زمینه نامناسب و در روابط بین فردی و اجتماعی تظاهر می کند امکان دارد با مکانیسم دفاعی روانی والایش بتوان این تمایلات

کد خبر: ۱۲۶۰۶

پرخاشگرانه و تخریبی را به مجاری قابل پذیرش اجتماعی سوق داد برای نمونه ، ورزش خشنی مانند بوکس )که شخصا نمی توانم آن را تایید کنم (، به هر حال شکل قابل پذیرش تری از پرخاشگری است تا فی المثل جنگ و کشتار. در سایر ورزشها هم والایش غریزه پرخاشگری را می توان جستجو کرد باید توجه داشت که والایش پرخاشگری به سمت ورزش همیشه هم کامل نیست و گاهی در رقابت های ورزشی هم پرخاشگری های شدید آشکار می شود که بویژه در برخی مسابقه های فوتبال ، تماشاگران شاهد ناسزاگویی و درگیری بدنی بازیکنان تیمهای حریف با یکدیگر و با داوران بوده اند؛ پدیده ای که بسیار ناخوشایند و تاسف آور است. غریزه دیگری که در انسان وجود دارد و به شکل ناپخته و ابتدایی خود ممکن است مشکلات زیادی را برای فرد و جامعه فراهم آورد، تمایل به تسلط بر دیگران است که آن نیز به وسیله مکانیسم دفاعی روانی والایش می تواند به صورت تمایل به قهرمانی در ورزش درآید اما اگر این غریزه بجز با ورزش و به صورتهای متعالی تر والایش نیابد، آن گاه عدم موفقیت فرد در کسب قهرمانی ، سبب خشم و ناکامی و افسردگی ورزشکار می شود، در حرفه خود، ورزشکارانی را دیده ام که چون قادر به کسب قهرمانی یا حفظ آن نبوده اند، واکنش های شدید افسردگی یا بدبینی بیمارگونه نشان داده اند و نیاز به درمان پیدا کرده اند. آیا قهرمانان ورزشی الگوهای مناسبی اند؛ همان گونه که گفته شد، ورزش برای ورزش ، هدف موجهی نیست و افزودن بر توانایی بدنی نمی تواند تنها انگیزه ورزش باشد ورزش باید در خدمت اهداف عالیتری باشد پهلوانان باستانی ایران و اسلام به این دلیل مورد تکریم و ستایش بوده اند که قدرت بدنی خود را در خدمت هدفهای الهی و انسانی و میهنی و اخلاقی به کار برده اند. بسیاری از زورمندان بوده اند که چون از زور بازو برای منافع شخصی و امیال دنیوی استفاده کرده اند، مورد لعن و نفرت قرار داشته و دارند.حضرت علی )ع ( نه به دلیل قدرت بازوی خود، بلکه فراتر از هر پهلوان ، به آن دلیل که نیروی خود را فقط در جهت انگیزه های الهی به کار می گرفت ، سرمشق جوانان ایران بوده و هست آنچه در او مهم بود، به گفته مولوی ، اخلاص در عمل و مبرا بودن از دغل است. پوریای ولی و پهلوان اکبر و دیگر ورزشکاران نامدار، از آنجا که جز در راه حق حرکت نمی کردند، تکریم می شوند و در ایران هیچ گاه صرف قدرت بدنی ، ستوده نشده است . حتی در زمان حاضر هم محبوبیت مرحوم تختی نه به دلیل قدرت جسمی و مدالهای او، بلکه به علت صداقت و مردمی بودن و اعتقادات پاک اوست چه بسیار ورزشکاران قوی پنجه همزمان او که بیشتر هم مدال گرفته اند؛ اما محبوبیتی ندارند.