چرا شبکه به سلول‌های مختلف تقسیم می‌شود؟

دلیل اصلی این کار امکان استفاده مجدد از فرکانس‌های یکسان است. فرض کنید در یک منطقه چند مشترک تصمیم به برقراری تماس بگیرند. اگر همه این گوشی‌ها با یک فرکانس رادیویی اقدام به برقراری تماس کنند، سیگنال‌ها با یکدیگر قاطی شده و تشخیص آنها از یکدیگر ممکن نخواهد بود. یک راه‌حل، استفاده از یک‌فرکانس به‌خصوص برای هر تماس است، اما این راه‌حل هم تنها برای تعداد محدودی مشترک کاربرد دارد و در فضاهایی مثل شهرهای بزرگ که گاه چند میلیون کاربر اقدام به تماس گرفتن می‌کنند نمی‌توان ده‌ها میلیون فرکانس منحصربه‌فرد برای ایجاد ارتباط امن تخصیص داد و در واقع این روش، ظرفیت شبکه را محدود می‌کند. راه‌حل تقسیم منطقه به سلول‌های مجزا با آنتن‌ها و مرکز کنترل‌ مستقلی است که با ایجاد مجموعه‌ای از شش‌ضلعی‌های نامرئی به‌هم پیوسته کل منطقه را پوشش داده و تمام تماس‌ها و ارتباطات محدوده خود را مدیریت می‌کنند. به این ترتیب می‌توان تماس‌های همزمان بسیار بیشتری برقرار کرد، چراکه همه سلول‌ها از یک مجموعه فرکانس یکسان و مشابه با سلول‌های دیگر استفاده می‌کنند و تماس مشترکان می‌تواند به‌سادگی بین آنها دست به دست شود.
همچنین وجود چند شبکه در یک منطقه مشکلی ایجاد نمی‌کند، زیرا با تعریف محدوده‌های فرکانسی مشخص برای هر شبکه می‌توان بدون ایجاد اختلال در شبکه‌های دیگر اقدام به برقراری تماس کرد. هرچه تعداد این سلول‌ها در شبکه بیشتر باشد قابلیت برقراری تماس‌های همزمان بیشتر می‌شود: به همین دلیل در مناطق شهری بزرگ تعداد زیادی از این آنتن‌ها در فواصل نزدیک به هم دیده می‌شوند، ولی در جاده‌های بین‌شهری ممکن است در فواصل بسیار طولانی از هم آنها را ببینید.