سایه شوم ناداوری بر سر تکواندو

: پانزدهمین دوره بازیهای آسیایی دوحه قطر میدان دیگری بود تا ورزشهای رزمی ایران قابلیت ها و جایگاه رفیع خود را در ورزش های رزمی آسیا و حتی دنیا به منصه ظهور برسانند.

کد خبر: ۱۲۰۲۵۶

در میان ورزشهای رزمی حاضر در این رقابت ها ، تکواندو شرایط ویژه ای داشت و برای کسب مدالهای رنگارنگ راهی دوحه شده بود. تکواندوکاران شایسته کشورمان در ادامه افتخارآفرینی های خود ، در بازیهای آسیایی دوحه نیز اقتدار تکواندوی ایران را به رخ آسیایی ها کشیدند و همگی با دست پر راهی ایران شدند.
در ادامه بررسی عملکرد ورزشهای رزمی کشورمان در بازیهای آسیایی دوحه ، شرایط تکواندوکاران مرد و زن ایران در این مسابقه ها مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرد؛ مسابقه هایی که می توانست مدالهای خوش رنگ تری را نصیب کاروان ورزشی ایران کند ، اما افسوس که ناداوری ها هیچگاه دست از سر ورزش ایران و بویژه تکواندو بر نمی دارد.

تیم تکواندوی ایران در مسابقه های آسیایی دوحه با 11 ورزشکار مرد و زن شرکت کرد و در مجموع 8 مدال مختلف در قسمت مردان و زنان به دست آورد. بررسی کلی نتایج تیمی بازیهای دوحه نشان می دهد ملی پوشان تکواندوی ایران هم در بخش مدال آوری و هم در قسمت تیمی با روند رو به رشدی روبه رو بودند.
در مسابقه های آسیایی بوسان کره جنوبی در سال 2002 تیم تکواندوی ایران موفق شد با مدال طلای هادی ساعی ، نقره بهزاد خداداد و برنز مجید افلاکی و البته برنز پروانه تقی پور در مجموع زنان و مردان عنوان چهارم را از آن خود کند ، اما در رقابت های آسیایی دوحه این تعداد مدال به عدد 6 رسید و تمامی ملی پوشان تکواندوی ایران صاحب گردن آویز شدند و در پایان نیز با یک پله صعود نسبت به مسابقه های بوسان در جایگاه سوم قرار گرفتند ، البته از نظر مدال طلا ، تیم ایران نه پیشرفت داشت و نه پسرفت ، هر چند به عقیده همگان مدال نقره مهدی بی باک ارزش طلا داشت.
به هر حال تکواندوکاران کشورمان در مسابقه های دوحه باز هم ثابت کردند که در آسیا تنها یک رقیب به نام کره دارند ، چرا که چین با این که در مکان دوم ایستاد ، اما آنها باید مدیون زنان خود باشند که پیام آور شادی برای تکواندوی این کشور بودند ؛ در حالی که دست مردان چینی در مسابقه های تکواندو از مدال کوتاه بود و این نشان می دهد که ایران اصلی ترین و نزدیک ترین رقیب کره به شمار می رود ، حتی اگر دیگر تیمها به موفقیت های نسبی دست یابند.

زنان تکواندوکار و عملکرد قابل قبول

بازیهای آسیایی دوحه میدانی برای اثبات شایستگی های زنان تکواندوکار ایران بود. تیم ملی تکواندوی زنان کشورمان با 6 ورزشکار به نامهای نازیلا نظامی در وزن اول ، سارا خوش جمال فکری در وزن دوم ، مهروز ساعی در وزن سوم ، مرجان تاتلاری در وزن چهارم ، زینب حیدری در وزن هفتم و افسانه شیخی در وزن هشتم در این مسابقه ها حضور یافت که با کسب 2 مدال برنز توسط ساعی و حیدری به کار خود پایان داد.
تیم ملی تکواندوی زنان ایران چه از لحاظ تعداد نمایندگان و چه از نظر تعداد مدال نسبت به مسابقه های بوسان کره جنوبی رشد قابل توجهی داشتند. 4 سال پیش پروانه تقی پور تهرانی ، تنها مدال برنز بوسان را به دست آورد تا استارت جدی برای سالهای بعد زده شود.
مرتضی کریمی ، سرمربی تیم ملی تکواندوی ایران می گوید: زنان ملی پوش تکواندوی ایران در دوحه رشد بالای خود را نشان دادند و ثابت کردند برای مسابقه های مهم شایستگی حضور در جمع مدعیان را نیز دارند ، البته مشکل اصلی تیم ملی به مربی کره ای برمی گردد که در این مدت نتوانست کار خاصی برای تیم انجام دهد و 2 مدال کسب شده در مسابقه های دوحه به دلیل تجربه ورزشکاران و نیز کمکهای مربیان تیم ملی مردان بود.
به هر حال به نظرم این مربی کره ای به زودی از ایران برود تا با حضور یک مربی خوب حرکت آرام رشد تکواندوی زنان روند سریع تری به خود گیرد. در مجموع درخصوص عملکرد زنان تکواندوکار کشورمان می توان به این نکته همیشگی اشاره کرد که ملی پوشان ایران تنها در صورت استمرار تمرین ها و حضور در میدان های مختلف داخلی و خارجی می توانند افتخارات بازیهای آسیایی دوحه را ادامه دهند که این مساله لزوم استفاده از مربیان مجرب (داخلی یا خارجی تفاوت نمی کند) را صد چندان خواهد کرد.

حق خداداد طلا بود

تیم ملی تکواندوی ایران در بخش مردان 6 نماینده داشت که همگی آنها موفق به کسب مدال شدند. در وزن اول و سوم ، ایران نماینده ای نداشت و در دیگر اوزان ، ورزشکاران ملی پوش تکواندوی کشورمان به روی شیاب چانگ رفتند. در وزن دوم بهزاد خداداد مدال برنز دریافت کرد که در واقع کمترین حق وی نقره بود.
خداداد که مدتی است بازگشت پرفروغی به سطح اول تکواندوی ایران و آسیا داشته ، در بازیهای دوحه نشان داد که می تواند سالها وزن دوم تیم ملی را بیمه کند. وی اگر در دیدار نیمه نهایی مغولب ناداوری نمی شد ، دست کم مدال نقره را برای ایران به ارمغان می آورد.
سرمربی تیم ملی تکواندو در باره خداداد معتقد است: بهزاد مدتی است دچار مشکلات روحی شده که مسوولان فدراسیون و مربیان تیم ملی تلاش زیادی برای حل مشکلات وی کردند که با اعزام وی به تورنمنت بین المللی کرواسی پیش از مسابقه های آسیایی دوحه و کسب مدال طلای این مسابقه ها تا حدودی مشکلات وی حل شد.
حتی در دوحه نیز از این مشکلات رنج می برد که باز هم راهکارهای خوبی برای آرامش بخشیدن به وی انجام دادیم. به هر حال وی اگر در مقابل حریف کره ای مغلوب ناداوری نمی شد ، صعود به فینال و کسب مدال طلای وی دور از دسترس نبود.
به هر حال خداداد در دوحه نشان داد که در وزن دوم بهترین است و تنها با استمرار تمرین ها و دوری از مسائل بیرون از دایره ورزش می تواند به همان چهره طلایی همیشگی تبدیل شود.

یک اشتباه و برنز نصرآزادانی

مدال برنز وزن چهارم به وسیله علیرضا نصرآزادانی از جمله موارد قابل توجه در مسابقه های دوحه بود. نصرآزادانی از جمله تکواندوکارانی است که خیلی زودتر از اینها می توانست هوگوی وزن چهارم را از آن خود کند ، اما به هر حال وی در دوحه موفق به کسب مدال برنز شد تا استمرار در موفقیت های خود را اعلام کند.

بی باک اسیر بی عدالتی ها

وزن ششم تیم ملی تکواندوی ایران شرایط روحی بسیار بدی را برای دیگر ملی پوشان تکواندو و همچنین کاروان ورزشی ایران ایجاد کرد. جایی که ناداوران به راحتی و مثل آب خوردن حق مسلم بی باک را نادیده گرفتند و سر و صدای زیادی در دهکده بازیها و داخل ایران به پا کردند. به طوری که حتی بازیکنان و مربیان فوتبال نیز بی باک را شایسته کسب مدال طلا می دانستند.

بی باک در حالی که با اقتدار کامل حریفان خود را شکست داده و راهی بازی فینال شده بود ، با حق خوری مسلم داوران از کسب مدال طلا بازماند و کاروان ورزشی کشورمان را در بهت و حیرت فرو برد. سرمربی تیم ملی تکواندو در این ارتباط می گوید: مشخص بود که می خواهند مدال طلا را به تکواندوکار قطری بدهند ؛ چرا که من با چشمان خودم دیدم که پیش از دیدار بی باک و حریف قطری ، رئیس فدراسیون تکواندوی قطر و رئیس کمیته داوران مسابقه های دوحه با یکدیگر خوش و بش کردند و پس از پایان مسابقه هم یکدیگر را در آغوش گرفتند.
به هر حال اگر ناداوری ها نبود، با توجه به غیبت کره ای ها در این وزن بی باک حتما مدال طلا کسب می کرد. واقعیت این است که مدال نقره بی باک از سوی مردم ایران با نام مدال طلا نام برده می شود و تمام مردم ایران بخوبی می دانند که تکواندوکار قطری در اندازه کسب مدال طلا نبود.
به هر حال بی باک به مدال پرافتخار گذشته بازگشته و مطمئنا در آینده ای نزدیک پاسخ تمامی این حق خوری ها را خواهد داد

نصرآزادانی در حالی که می توانست در بازی مقابل حریف کره ای تجربه به خرج دهد و مسابقه را کنترل کند اسیر اشتباهات خود شد و فینال را از دست داد در مجموع کارنامه نصرآزادانی در دوحه بد نبود ، اما وی برای ایستادن روی سکوهای قهرمانی جهان و حتی المپیک به عوامل دیگری علاوه بر جسارت احتیاج دارد که مهمترین آنها کسب تجربه و درک شرایط مسابقه است.

فاصله ساعی با روزهای آرمانی

چشم تمامی کاروان ورزشی ایران و امید ایرانیان به وزن پنجم بود. جایی که هادی ساعی ، قهرمان تکواندوی جهان و المپیک حضور داشت ؛ اما ساعی برخلاف انتظار ظاهر شد و به مدال برنز قناعت کرد.
کریمی ضمن انتقاد نسبی از عملکرد ساعی در مسابقه های آسیایی دوحه یادآور می شود: «ساعی در حد و اندازه های خود ظاهر نشد و به همین دلیل ما از وی راضی نیستیم ؛ البته آسیب دیدگی وی و همچنین شرایط روحی خاصی که بر این ورزشکار حاکم بود نیز مانع کسب مدال طلا شد.»
اشباع شدن ساعی از حضور در مسابقه های بین المللی موضوعی بود که سرمربی تیم ملی تکواندو آن را بشدت رد کرد: «نه ، ساعی اشباع نشده است ، چون تمرین های منظمی را برگزار کرده بود و انگیزه های لازم را داشت ؛ اما به هر حال موفق به کسب مدال بهتر از برنز نشد.» به عقیده بسیاری از کارشناسان و حتی مردم ثبت نام ساعی در انتخابات شورای شهر تهران فشار روانی مضاعفی بر قهرمان تکواندوی المپیک آتن وارد کرد.
کریمی در این مورد می گوید: هادی برای حضور در شورای شهر به این طلا احتیاج داشت ؛ اما حاشیه هایی که درباره ممنوع التصویر بودن وی رواج یافت ، باعث کاهش روحیه ساعی شد.
به هر حال مدال طلای دوحه می توانست به شرایط وی برای حضور در شورای شهر کمک کند.» آنچه درباره ساعی مسلم است این که وی اهل کم فروشی نبوده و نیست ، اما همگان و حتی مردم عادی نیز عملکرد ساعی را در دوحه به عنوان سوپاپ اطمینانی برای افزایش احتمال حضور وی در انتخابات شورای شهر می دانستند و همین مساله حتی باعث بروز شایعاتی مثل اشباع شدن و حتی پایان عمر قهرمانی وی نیز شد.
به هر حال ساعی ورزشکاری است مردمی و پرافتخار که کوچکترین حرکت وی از دید مردم پنهان نمی ماند و البته همگان دوست داشتند ساعی مدال طلای 4 سال پیش خود را تکرار کند که به خاطر شرایط خاص این کار انجام نشد.

کرمی طلا می خواست و گرفت

تنها مرد طلایی تکواندوی ایران در بازیهای آسیایی دوحه کسی نبود جز یوسف کرمی ، دارنده مدال برنز المپیک 2004 آتن که مدال طلای بازیهای آسیایی را نیز به کلکسیون افتخارات خود اضافه کرد.
کرمی پس از المپیک آتن با یک سری مشکلات روبه رو بود که همین معضلات در کار وی تاثیر گذاشته بودند. بنابر گفته سرمربی تیم ملی مدال طلای تورنمنت کرواسی ، اگرچه مشکلات روحی کرمی را تا حدودی کاهش داد ، اما این مشکلات در دوحه نیز ادامه یافت که بالاخره ملی پوش شایسته کشورمان توانست با غلبه بر مسائل روحی خود ایران را صاحب مدال طلای مسابقه های آسیایی کند.
به هر حال کرمی در دوحه ثابت کرد که یکی از قدرتمندترین و تکنیکی ترین تکواندوکاران جهان است که خوشبختانه عنصر تجربه را نیز بخوبی فرا گرفته است.

پاسخ نوایی به منتقدان

در وزن هشتم مهدی نوایی مقابل حریفان خود ایستاد و با مدال نقره پاسخ محکمی به منتقدان خود داد. نوایی تا پیش از اعزام به مسابقه های آسیایی زیر فشار انتقادها قرار داشت.
چرا که از سوی برخی از کارشناسان و البته منتقدان وی شانسی برای کسب مدال نداشت ، اما همین مساله انگیزه مهدی را افزایش داد تا نخستین حضور وی در بازیهای آسیایی با مدال توام باشد.
نوایی نیز مثل چند چهره جوان تیم ملی تنها نیاز به تجربه و رقابت با بزرگان تکواندوی جهان را دارد تا خیال مربیان تیم ملی را در وزن هشتم راحت کند.

ناداوری ، بلای جان همیشگی تکواندوی ایران

موضوع همیشگی و قدیمی تکواندوی ایران که البته بارها بلای جان ملی پوشان تکواندوی کشورمان شده ، بحث ناداوری است که در مسابقه های آسیایی بوسان به بدترین شکل ممکن در دیدار فینال وزن ششم بین مهدی بی باک و حریف قطری ظاهر شد. واقعیت این است که کره جنوبی به عنوان مهد تکواندوی جهان هیچ گاه اجازه نخواهد داد تکواندوی پر از پتانسیل ایران این کشور را عقب بزند.
اما چه باید کرد؛ آیا باید مثل همیشه دست روی دست گذاشت تا حاصل ماهها تلاش شبانه روزی ورزشکاران ، مربیان و مسوولان ورزش براحتی و با یک رای ناعادلانه تباه شود؛ آیا نمی توان به جایی رسید که تکواندوی ایران صاحب کرسی های قابل توجه در فدراسیون جهانی تکواندو شود؛ آیا با ورزش ایران و بویژه تکواندو به خاطر نداشتن کرسی های بین المللی همواره افسوس بخورد و آه بکشد؛ کریمی ، سرمربی تیم تکواندوی کشورمان در این رابطه می گوید: «ما در مسابقه های آسیایی دوحه نه تنها در تکواندو، که در بسیاری از رشته ها مثل پرورش اندام و جودو مظلوم واقع شدیم. چرا که نفوذ مسوولان کشورهای مختلف در فدراسیون های جهانی رشته های ورزشی و بویژه تکواندو اجازه کسب مدال های بیشتر و بهتری را به ما ندادند. علت این مشکل نیز این است که ما صاحب کرسی های بین المللی نیستیم و این که در ورزش ، خوب پول خرج نمی کنیم. مثلا در مورد مسابقه بی باک حریف قطری ، ما اعتراض کردیم. حتی پولادگر ، رئیس فدراسیون تکواندوی کشورمان که عضو کمیته قضایی اتحادیه تکواندوی آسیاست نیز اعتراض خود را اعلام کرد ، اما به آن توجهی نشد. چرا که یک دست صدا ندارد. البته غیر از مسابقه بی باک و خداداد در سایر اوزان مشکلی نبود و خوشبختانه مشکلات داوری در تکواندو بشدت کاهش یافته است.»
به هر حال مسوولان فدراسیون تکواندوی کشورمان می بایست برای احراز کرسهای رفیع در فدراسیون جهانی و نیز اتحادیه تکواندوی آسیا تلاش کنند و این مشکل را برای همیشه از میان بردارند.
در این راه جایگاه خوب تکواندوی کشورمان در جهان می تواند به عنوان یک نکته قابل توجه مد نظر قرار گیرد تا تکواندوی ایران همگام با رشدو موفقیت در ابعاد فنی و تکنیکی و ورزشی در زمینه کسب جایگاه های بین المللی نیز با نمره قبولی روبه رو شود.

چین را هم جدی بگیریم

رقابت 2 تیم ایران و کره جنوبی برای کسب عناوین اول تا سوم مسابقه های آسیایی دوحه از قبل نیز قابل پیش بینی بود. اما حضور یک مدعی جدید تمامی معادلات را بر هم زد و باعث شد تیم تکواندوی ایران در مجموع زنان و مردان در رتبه سوم رقابت های دوحه قرار بگیرد.
کشور چین اگر چه در ورزشهای رزمی و بویژه کونگ فو و ووشو صاحب اعتبار جهانی است ، اما در رشته تکواندو جزو تیمهای مدعی نبوده و رقابت در آسیا همواره بین چند کشور و بویژه ایران و کره وجود داشته است ، اما چینی ها در دوحه و با کسب عنوان نایب قهرمانی نشان دادند که به یک مدعی در تکواندو تبدیل شده و زنگ خطر را برای سایر مدعیان به صدا درآورده اند.
البته چین در قسمت مردان موفق به کسب مدال نشد و تنها زنان تکواندوکار این کشور بودند که جور مردان را کشیدند. در مجموع باید گفت گرچه چینی ها سالها باید تلاش کنند تا جایگاه تکواندوی ایران را به دست آوردند ، اما همین که این کشور توانست مقام نایب قهرمانی بازیهای دوحه را کسب کند ، می تواند زنگ خطری برای تکواندوی ایران باشد.
بویژه در بخش زنان که هنوز تکواندوکاران کشورمان تا تبدیل شدن به یک مدعی بزرگ در سطح آسیا فاصله تقریبا زیادی دارند و رقبای زیادی را بالاتر از خود می بینند.

تکواندوی ایران و فتح جایگاه های جهانی

کارنامه تیمهای ملی تکواندوی ایران در پانزدهمین دوره بازی های آسیایی 2006 دوحه قطر پربار بود و تکواندوکاران کشورمان با نمره قبولی به کشور بازگشتند و می توانستند با مدالهای خوش رنگ تر به ایران بازگردند که به هر حال ناداوری دست ایران را از این حیث خالی گذاشت. با این حال تکواندوی ایران برای فتح قله های آسیایی ، جهانی و المپیک باید با برنامه ریزی و سرمایه گذاری مطلوب روی جوانان ، همگام شدن با دانش روز دنیا و همچنین کسب کرسی های بین المللی به این اهداف مهم دست یابد. اهدافی که با توجه به پتانسیل بالای تکواندوی کشورمان براحتی ممکن هستند و تکواندوی ایران می تواند چنین باشد.