روایت شاهدان عینی جلسه 6/1/68

به گزارش جماران، در ارتباط با ابراز تردیدی که نسبت به نامه مورخ 6/1/68 حضرت امام خمینی (خطاب به آیت‌ا... منتظری) اخیرا در برخی رسانه‌ها انتشار یافته است؛ چهار سند قاطع که بیانگر شهادت صریح حاضران در جلسه شامگاه 6 فروردین سال 68 در حضور حضرت امام خمینی و مرحوم یادگار حضرت امام است، منتشر شده است.
با این توضیح که این سندها، شهادت کتبی سه نفر از اعضای هیات رئیسه وقت مجلس خبرگان رهبری: حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای، مرحوم آیت‌ا... مشکینی و مرحوم آیت‌ا... هاشمی‌رفسنجانی و همچنین اظهارات آیت‌ا... امینی است که در همان روز 6 فروردین 1368 ـ در جلسه هیات رئیسه با حضور ایشان و آیت‌ا... طاهری خرم‌آبادی و آیت‌ا... مومن ـ درباره تصمیم حضرت امام و نامه ایشان بحث کرده‌اند و تصمیم گرفته می‌شود که خدمت حضرت امام بروند.
حضرات نام برده به‌جز آیت‌ا... طاهری و آیت‌ا... مومن در شامگاه همان روز 6فروردین خدمت حضرت امام می‌رسند. در این جلسه که مرحوم یادگار امام نیز حضور داشته است، مطالب این نامه و درخواست عدم‌انتشار و تعدیل آن مورد گفت‌وگوهای جدی قرار می‌گیرد.
در سال 1379 و 80، تولیت موسسه (حجت‌الاسلام و‌المسلمین سید‌حسن خمینی) طی نامه‌هایی از محضر این بزرگواران با اشاره به حضور ایشان در جلسه در محضر امام و با اشاره به تشکیک‌هایی که در مورد اصالت این نامه از سوی برخی جریانات مطرح گردیده است، درخواست می‌کند تا «برای محروم نماندن آیندگان از حقیقت امر» شهادت خویش را مرقوم فرمایند. سه شهادت‌نامه مکتوبی که در اینجا آمده است در پاسخ به این درخواست مرقوم شده است.
صراحت متن این سه مرقومه در اثبات اصالت نامه 6/1/68 حضرت امام‌خمینی بی نیاز از هرگونه توضیح است.

متن سند شماره 1ـ مرقومه رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای (دام ظله):
بسمه تعالی
با سلام و تحیت در شب هفتم فروردین 68 اینجانب و حضرات نامبرده بالا در خدمت حضرت امام راحل قدس‌ا...‌روحه بودیم و بیشترین گفت‌وگو درباره آن نامه بود و این‌که از رسانه‌ها پخش بشود یا نه و سرانجام تصمیم نهایی امام این شد که نامه پخش نشود و فقط برای مخاطب نامه فرستاده شود. ساعتی قبل از آن هم فرزند گرامی امام مرحوم حجت‌الاسلام‌والمسلمین آقای حاج احمد‌آقا متن نامه را برای نامبردگان قرائت کردند. صدور آن نامه از ذهن و قلم شریف امام جای کمترین
تردید نیست.
والسلام علیکم
سید‌علی خامنه‌ای 22/10/79

متن سند شماره 2 ـ مرقومه آیت‌ا... علی مشکینی(ره):
بسم‌ا... الرحمن الرحیم
پس از اهداء سلام و تحیات، در اوایل فروردین 68 شبی در حضور امام راحل قدس سره با نامبردگان فوق بودیم و صحبت در اطراف انتشار و عدم انتشار نامه مزبور بود و از معظم‌له درخواست عدم انتشار و یا تخفیف مفاد آن می‌شد و اگر کسی در آن حال سخنان ایشان را درباره آقای منتظری می‌شنید نه فقط یقین می‌کرد که نامه نامه ایشان است بلکه یقین می‌کرد که ایشان در نوشتن نامه ارفاق نموده و رعایت برخی از مصالح را کرده است، و در واقع «سبقت رحمته غضبه» و به هرحال بنده می‌دانم و شهادت می‌دهم که نامه فوق‌الذکر نامه معظم‌له و مطالب آن منظور ایشان بوده و اگر کسی شک دارد «قل هاتوا برهانکم ان کنتم صادقین»
و السلام علیکم و رحمه‌ا...
الاقل علی المشکینی 31/1/80
متن سند شماره 3 ـ مرقومه آیت‌ا... اکبر هاشمی رفسنجانی(ره):
بسم‌ا... الرحمن الرحیم
عصر آن روز دفتر امام(ره) از من و آیت‌ا... خامنه‌ای خواسته بود که این نامه امام را به قم ببریم و به دست آقای منتظری برسانیم و هیات رئیسه مجلس خبرگان در دفتر اینجانب جلسه داشت برای تصمیم‌گیری در مورد تشکیل جلسه خبرگان به منظور اجرای دستور امام در‌خصوص عزل آقای منتظری.
حضار آقایان فوق‌الذکر به اضافه آقایان مومن و طاهری خرم‌آبادی بودند. به اتفاق آراء با ابلاغ چنین نامه تندی و نیز تشکیل جلسه خبرگان موافق نبودند، تصمیم گرفتیم که به جماران برویم و نظرمان را به محضر امام بگوییم و هروقت به دفتر امام رسیدیم و امام اجازه ملاقات دادند یادگار امام هم به جمع ما پیوستند.
از امام درخواست کردیم که از ارسال نامه خودداری فرمایند امام نپذیرفتند و سپس درخواست شد که از اعلان متن نامه منصرف شوند که فقط پذیرفتند تا فردا منتشر نشود و سپس هنگام طلوع فجر فرستاده امام به خانه اینجانب آمد و گفت امام فرموده‌اند نامه از صدا و سیما پخش نمی‌شود، و توسط فرد دیگری برای آقای منتظری ارسال می‌شود.
اکبر هاشمی 11/2/80
ضمنا آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی علاوه بر شهادت مکتوب فوق، در خاطراتش نیز جریان این جلسه و مسائل آن را بازگو کرده است.

سند شماره 4ـ اظهارات آیت‌ا... امینی:
متن اظهارات و شهادت شفاف آیت‌ا... امینی در همین ارتباط نیز به عنوان سند چهارم - به شرح ذیل - بی‌نیاز از توضیح است:
من و آقای هاشمی و آقای خامنه‌ای و آقای مشکینی به سمت جماران حرکت کردیم و ساعت 9 شب به آنجا رسیدیم. حاج احمد‌آقا باز هم تکرار کرد که گمان نمی‌کند امام در این وقت شب به کسی اجازه ملاقات بدهند، با این همه به اطلاع ایشان خواهد رساند. بعد هم نسخه‌ای از نامه امام را به آقای هاشمی داد و ایشان نامه را خواند. تلخی ناشی از اندوه و عاطفه و حسرت امام و در عین‌حال لحن قاطع ایشان، چنان تأثیر عمیقی روی روح و روان من گذاشت که هنوز هم وقتی خاطره آن لحظه را به یاد می‌آورم، به‌شدت متأثر می‌شوم.
حاج احمد‌آقا برگشت و گفت که امام برای ملاقات تشریف می‌آورند. ساعت حدود نه و نیم بود. که خدمت ایشان رسیدیم. ابتدا آقای هاشمی با لحن ملتمسانه‌ای گفت که ما همواره در هنگام بروز مشکلات بزرگ از شما کمک گرفته‌ایم، حالا هم فکر می‌کنیم انتشار این نامه و عزل آقای منتظری برای نظام عواقب ناگواری داشته باشد. حالا هم از شما می‌خواهیم در این باره عجله نکنید، شاید در آینده راه حل بهتری پیدا شود. برای تشکیل اجلاس خبرگان هم شتاب نکنید و اجازه بدهید جوانب امر را دقیقا بسنجیم و خدمت شما عرض کنیم، بعد از آن هر امری بفرمایید اطاعت خواهیم کرد. بعد هم آقای مشکینی و آقای خامنه‌ای نکاتی را بیان کردند.
امام در حالی که آثار اندوه در چهره‌شان آشکار بود، فرمودند: «من درباره عواقب و جوانب این امر کاملا فکر کرده و تصمیم خود را گرفته‌ام و چون و چرا هم ندارد. من گفته بودم که متن نامه مرا در اخبار بخوانند، اما کوتاهی شد. من از ابتدا با انتخاب ایشان مخالف بودم، اما نخواستم در کار خبرگان دخالت کنم. گفته‌ام که در تمام ادارات عکس ایشان را جمع کنند. تشکیل اجلاس خبرگان هم ضرورت ندارد و خودم رأساً ایشان را خلع می‌کنم. امام می‌خواستند مسؤولیت این کار را شخصا به‌عهده بگیرند. به آقای هاشمی و آقای خامنه‌ای هم فرمودند که لازم نیست شما نامه عزل آقای منتظری را ببرید، می‌دهم کس دیگری ببرد، شما هم دیگر برای دیدار با ایشان به قم نروید.» (در گفت‌وگو با مجله پاسدار اسلام)

رد شبهات درباره نامه مرتبط با نهضت آزادی
همچنین حمید انصاری، قائم مقام موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) در خصوص نامه مربوط به نهضت آزادی و رد هرگونه شبهه‌ای نسبت به اصالت این نامه و صدور آن از سوی حضرت امام توضیحات مبسوطی داده است که در بخشی از آن آمده است:
در همان ایامی که پس از رحلت حضرت امام، تشکیک در مورد نامه ایشان به وزیر کشور (درخصوص نهضت آزادی) از سوی مسؤولان نهضت مطرح گردید و حتی تهمت جعل آن را به مرحوم یادگار امام مطرح کرده و همراه با مطالبی کذب منتشر کردند، موسسه از جنبه عمومی و مرحوم یادگار حضرت امام (به عنوان شاکی خصوصی) رسما شکایت کردند. با آن‌که به لحاظ حکم صریح (17 شهریور 67) امام خمینی و نصّ قانون، اعلام نظر موسسه در مورد اصالت نامه برای دادگاه کفایت می‌کرد، با تأکید مرحوم یادگار امام برای رفع هرگونه شبهه‌ای، مراتب کارشناسی خط و امضای نامه مذکور توسط کارشناسان رسمی تشخیص خط از سوی دادگستری با استفاده از دستگاه و ابزاری که همراه داشتند به عمل آمد که گزارش تصدیق آن در پرونده مربوط ثبت شده است.
حقیر به عنوان نماینده نهاد شاکی در جوار یادگار حضرت امام (رحمه‌ا... علیه) که نسخه اصل نامه را همراه با نمونه‌هایی متعدد از دستخط‌های امام راحل جهت تطبیق و بررسی کارشناسان اعزامی به ایشان ارائه کردند، حضور داشتم. بنابراین، این‌که بعضا گفته‌اند که دادگاه به درخواست کارشناسی اعتنا نکرده است صددرصد خلاف‌واقع می‌باشد.