«به من چه» و «به تو چه» ممنوع!

اگه خونه‌ای در #ده_ونک وجود داره که نباید تخریب بشه و اگه ویلایی در #لواسان وجود داره که باید خراب بشه، به من و تویی که نه بچه‌محله ده‌ونکیم و نه اهل لواسان، ربط داره. نه به خودمون میگیم #به_من_چه و نه اجازه میدیم کسی بهمون بگه #به_تو_چه.
منِ اهلِ رسانه، این «در جامعه اسلامی به من چه و به تو چه نداریم»ِ #شهید_بهشتی رو برای خودم و دوربینم و کارم تبدیل به تئوری کردم و اسمشو گذاشتم #ژورنالیسم_تحقیقی و سعی می‌کنم تو پرونده‌های مختلف عملیاتی‌ش کنم. توی #دانشجو، #فعال_اجتماعی، #کاسب و... هم میتونی این جمله رو بریزی تو متن کارت و به دنبال جواب دادن به این سوال باشی که «نقش من در #حل_مساله‌های مردم چیه؟!»
البته حواس‌مون هست که پاسخ دادن به این سوال، نافی لزوم نقش‌آفرینی‌ حکومت در حل‌مساله‌ها نیست. اتفاقا همیشه یکی از اون «به تو چه نداریم‌ها»، مطالبه حداکثری از حکومت و دولت‌هاست.