بازهم ایران وزنه ثبات در عراق
جلال طالبانی ، رئیس جمهور 73 ساله عراق ، برای سومین بار پس از سقوط رژیم صدام به تهران آمده است. آنچه که سفر اخیر طالبانی را این بار حساس تر از گذشته جلوه داده موقعیت سیاسی طالبانی ، وضعیت عراق ، موقعیت و نقش ایران در خاورمیانه و از منظری دیگر نسبت این دو کشور در برابر امریکاست.
موقعیت طالبانی ، اکنون از او سیاستمداری چند بعدی ساخته . طالبانی دیروز به عنوان رهبر حزب اتحادیه میهنی کردستان و از رهبران جنبش ملی گرایی کرد ، رابطه ای بسیار دوستانه با ایران داشت و در پناه حمایت های ایران ، در جبهه ای مشترک با رژیم صدام می جنگیده است . طالبانی امروز کسی است که در پی اشغال عراق توسط امریکا و متحدان آن ، رئیس جمهور عراق شد. کشوری بحران زده که حتی دامنه ترورها و بمبگذاری ها در پایتخت آن ، سفر رئیس جمهور این کشور به ایران را 2 روز به تاخیر انداخت . ضلع سوم مثلث که پیش روی طالبانی قرار دارد رابطه ایران با امریکا است. امریکا بیش از 27 سال است که با ایران در موضع تخاصم قرار دارد. و انرژی هسته ای جدیدترین ابزار فشار امریکا به ایران است . سیاست ، مجموعه ای از مصلحت ها و ضرورت ها برای رسیدن به هدف هاست . در شرایط کنونی که عراق تحت اشغال امریکا قرار دارد و وضعیت امنیتی و سیاسی این کشور در مرز بین هرج و مرج کامل و ثبات نسبی می لغزد ، طالبانی باید هم دوست نزدیک امریکا باشد هم ایران.
چرا ایران؛!
طالبانی اگرچه امروز رئیس جمهور عراق است اما نمی تواند دیروز را در نظر نگیرد. ایران دوست ترین و صادق ترین همسایه دیروز او و مردم عراق بوده است . در شرایطی که کردها در مرزهای ترکیه مورد تهدید قرار می گرفتند و اردن و عربستان از رژیم صدام حمایت همه جانبه می کردند، ایران بود که به طالبانی و سایر معارضان رژیم صدام پناه داد. وضعیت امروز نیز چیزی از دوستی های گذشته کم نکرده است . طالبانی خوب می داند که جز ایران ، برخی از همسایگان عراق ، روابط خود با این کشور بحران زده را بر مبنای تعصبات فرقه ای و مذهبی تنظیم می کنند و همین بر دامنه مشکلات عراق می افزاید. از نظر منطقی در شرایطی که شیعیان عراق و کردها اکثریت جمعیت عراق را تشکیل می دهند برای ایران هیچ چیزی بهتر از وجود عراق باثبات و با نظام سیاسی تثبیت شده که دولت منتخب مردم حاکمیت تمامیت ارضی این کشور را برعهده دارد نیست. عراق اگرچه توسط امریکا اشغال شده اما طالبانی منتخب مردم عراق است و همین برای ایران کافی است.
بحرانی با منشاء خارجی
واقعیت حوادث گذشته نشان می دهد که بحران در منطقه خاورمیانه دارای منشائ خارجی است که در پس زمینه های داخلی رشد می کند. نکته دیگر این که هیچ بحرانی در این منطقه از طریق ابزارها و قدرتهای خارج از منطقه مهار نشده است بلکه این مداخله ها یا دامنه بحران ها را افزایش داده و یا دخالت های غیر بومی ، بحرانها را به آتش زیر خاکستر تبدیل کرده است . این تجربه اگرچه بارها در تاریخ معاصر خاورمیانه تکرار شده است اما قدرتهای مداخله گر خارجی یا از این تجربه درس نگرفته اند و یا با تحمیل هزینه های گزاف و ویرانگر بر مردم این منطقه به این تجربه آزموده شده ، دوباره رسیده اند. امریکا گامهای خود را برای اشغال عراق بدون مجوز شورای امنیت و در نظر گرفتن مولفه های بومی و از جمله همسایگان عراق ، برداشت و اکنون به این تجربه رسیده است که ایران بعنوان بزرگترین و موثرترین قدرت منطقه ای نقشی موثر در امنیت و ثبات عراق دارد اما هزینه رسیدن به این تجربه کشتار و قتل عام صدها هزار غیرنظامی در عراق و نابودی زیرساختهای این کشور و قرار دادن عراق به مرز فروپاشی داخلی و بی ثباتی سیاسی است . ایران اگرچه مورد هجوم فشارها و تبلیغات سیاسی و امنیتی امریکا قرار گرفته است اما معتمد کشورهای منطقه است. اگرچه برخی از کشورهای منطقه بر اساس مصالح سیاسی و یا مطامع خود ، هر از گاهی با ساز امریکا و متحدان آن همنوا می شوند اما به وقت بحران همواره ایران را گزینه اعتماد و ثبات خود قرار می دهند. حوادث کویت و اشغال این کشور توسط رژیم صدام و همچنین حوادث افغانستان گویای این مدعاست . بر مبنای این واقعیات است که سفر طالبانی به تهران با حساسیت رسانه های غربی مواجه شده است . رویترز گزارش داد که در بحبوحه درخواست ها از واشنگتن برای تعامل با تهران برای کمک به توقف ناآرامی ها در عراق ، جلال طالبانی به ایران سفر می کند. مجله تایم نیز در مطلبی نوشت : ایران تصمیم گرفت تا نقش یک صاحب قدرت در منطقه را ایفا کند و از رئیس جمهور عراق دعوت کرد برای مذاکره درباره ثبات منطقه ای به تهران بیاید. فراتر از این تحلیل ها، طالبانی اکنون میهمان ایران است و شکی نیست که با دستی پر باز می گردد. 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
