ضایعاتی که تبدیل به یک کارخانه شد

این کارآفرین افزود: اما این برای من اقناع‌کننده نبود، چراکه می‌خواستم کارخانه خودم را داشته باشم. همین موضوع باعث می‌شد تا هر زمانی که وقت می‌کردم به شهرستان‌های بناب، شاهرود و اطراف مشهد که کارخانه‌های ازکارافتاده داشتند و لوازمشان را به عنوان ضایعات برای فروش گذاشته بودند، سری بزنم. کم‌کم تکه‌هایی را که لازم داشتم از این کارخانه‌ها جمع‌آوری و خریداری و یکجا جمع‌آوری ‌کردم. مشکل دیگری که پیش روی من بود، محلی برای احداث کارخانه بود. ماهانه پنج تا 9‌میلیون تومان هزینه‌ای بود که برای اجاره فضای مورد نیاز من مطالبه می‌کردند و من توانایی پرداخت آن را نداشتم. پس از روزها جست‌وجو با شخصی مواجه شدم که کارخانه تولید قندش 17 سال پیش تعطیل شده بود. با او که به صحبت نشستم قبول کرد که دستگاه از من و کارخانه از او باشد و این‌گونه شراکتم آغاز شد. حالا تقریباً همه مواد اولیه آماده بود و من بودم و یک دستگاه جوش و یک دستگاه فرز تا قطعات را سرهم‌بندی کنم.

متین‌پور گفت: با توجه به این‌که مدت زیادی را در کارخانه‌های تولید کشمش کارکرده بودم می‌دانستم که راه‌اندازی دستگاه‌های موردنیازم نباید دشواری چندانی داشته باشد. کار را با ساخت دستگاه سرند شروع کردم و تنها قطعه‌ای که برای این دستگاه‌ها خریداری کردم توری‌هایی بود که به لحاظ بهداشتی باید از جنس استیل تهیه می‌شد. در طول دو سال گذشته گرم‌خانه، دودخانه و دستگاه شست‌وشو را ساختم. از دیوارچینی گچ‌کاری و سیمان‌کشی گرفته تا ریل‌کاری را خودم انجام دادم تا امروز که تقریباً تمام دستگاه‌های لازم را اینجا مهیا کرده‌ام. البته یکی از دستگاه‌ها که دارای فناوری پیشرفته و لیزر بود را بعدها با سود همین کارخانه خریداری کردم. حالا تقریباً تمام محصولاتمان را به کشورهای روسیه، عمان و عراق صادر می‌کنیم و حاصل این صادرات اشتغال‌زایی برای 14 نفر از بومیان شهرستان تاکستان قزوین را به‌همراه داشته است.

این میزان از اشتغال‌زایی و ابتکار توسط آقای محمد متین‌پور موجب شده که وی عنوان کارآفرین نمونه استان قزوین در سال 96 را به خود اختصاص دهد.