مستندی مینیاتوری، از مدارس مینیاتوری کشور

مهدی بابایی، تهیه‌کننده مستند غوغای بی‌هیاهو درباره تولید این اثر به جام‌جم گفت: برای این مستند هر هفته به یک استان کشور سفر می‌کنیم و مدرسه‌ای کوچک و متفاوت کشور را به تصویر می‌کشیم. معلم، مدرسه، دانش آموز و زندگی بومی روستاهای دورافتاده کشور، قصه اصلی این مستند است. به همین دلیل این مستند داستان خطی و روایتی ساده دارد.

وی ادامه داد: ما در این مستند تصویرگر معلم‌های فداکاری هستیم که با وجود مسیری سخت، خودشان را به مدرسه‌ای با سه یا چهار دانش‌آموز می‌رسانند. ضمن این‌که تکلیف مخاطب با این مستند روشن است. همچنین قاب‌های زیبایی از مناطق مختلف ایران در پس زمینه زندگی معلم و دانش‌آموزها می‌بینید. این مستندها با معلم شروع می‌شود. معلمی که مسیری طاقت‌فرسا را طی می‌کند، به ذوق دانش‌آموزهایی که منتظر او هستند. در ادامه مدرسه را موازی با زندگی روستایی می‌بینیم و در نهایت، با دانش‌آموز وارد زندگی روستایی می‌شویم.

این تهیه‌کننده در پاسخ به این پرسش که برای این‌که درگیر کلیشه نشوید، چه اقدامی انجام می‌دهید؟ توضیح داد: بسنده کردن به دانش‌آموز و مدرسه می‌توانست این مستند را به مستندی کلیشه‌ای تبدیل کند، اما زندگی بومی و محلی در کنار فضای مدرسه جریان دارد و ضرباهنگ مطلوبی هم برای کار انتخاب کردیم. از یکسو مدارس کوچک کشور را در مناطقی انتخاب کرده ایم که کمترین تعداد خانوار را دارد. ضمن این‌که دور بودن از شهر و مراکز استان‌ها هم از سوی دیگر باعث شده است این مناطق از بکرترین بخش‌های کشور باشد. همه اینها فضایی را ساخته است که این مستند روایت متفاوتی داشته باشد.

وی ادامه داد: قسمت اول این مستند از مدرسه‌ای با چهار دانش‌آموز در روستایی از منطقه تالش شروع شد. معلمی که فقط چند ماه تا بازنشستگی‌اش مانده چند ساعتی را پیاده و با موتور در برف‌ها می‌رود تا به مدرسه برسد. در قسمت‌های بعدی به بوشهر، کردستان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان و آذربایجان شرقی سر زده‌ایم و معلمی و تدریس در این مناطق را به تصویر کشیده ایم.

بابایی با اشاره به کارگردانی و ضبط این اثر گفت: شیوه تصویربرداری و کارگردانی کار به گونه‌ای است که فقط زندگی ناب و ساده شخصیت‌های مستند را می‌بینیم. این مستند خالی از هر گونه مصاحبه و نگاهی گزارشی است. آدم‌ها چه از معلم، چه دانش‌آموز و چه اهالی روستا مقابل دوربین فقط زندگی می‌کنند و گاهی انگار متوجه حضور دوربین نیستند. این شیوه از مستندسازی مدت‌ها بود در تلویزیون کمتر دیده شده بود. صداگذاری این مستند به دور از اغراق، حال و هوای کلاس و روستا را بخوبی انتقال می‌دهد. خود تصاویر بخوبی قصه مستند را تعریف می‌کند، ولی در کنار این تصاویر، گاهی صدای معلم به شکل راوی، بخش‌هایی از اتفاقات مستند را حکایت می‌کند.

این مستند با تهیه‌کنندگی مهدی بابایی، کارگردانی سید محمدحسین فاطمیان و نویسندگی یاسر حقیقی‌پور، هر پنجشنبه ساعت 19 و 30 دقیقه روی آنتن شبکه دو می‌رود که تا به امروز حدود هشت قسمت از آن پخش شده است. قسمت‌های بعدی این مستند در حال آماده شدن و قرار است در
26 قسمت از شبکه دو روی آنتن برود.