نقش زنان در حمایت از پوشاک ایرانی

بر همین اساس باور دارم دیدگاه زنان ما نسبت به پوشاک داخلی اگر تغییر کند، تا حد بسیار زیادی می‌توان مسیر خرید و حمایت از تولید پوشاک ایرانی را هموار کرد.

به موازات انتقال این دیدگاه و تغییر رویکرد باید با حمایت از تولیدکننده داخلی بر کیفیت پوشاک تولید شده در داخل کشور هم بیافزاییم، اگر می‌خواهیم نگاه «برند محور» جای خود را به «کیفیت محور» و تولید داخل بدهد نیاز به پوشاکی داریم که تمام سلایق و انتظارات را تا حد قابل قبولی پاسخ دهد.

من به‌عنوان زنی که چادر استفاده می‌کند، متاسفانه می‌بینم که اغلب چادر‌ها و پارچه‌های چادری ما وارداتی است. مهم‌ترین قدم را باید دولت بردارد و برای خودکفایی در تولید پوشاک به حمایت از تولیدکننده بپردازد، بعد مردم از کالای با کیفیت حمایت کنند و البته در همین مسیر نقش قوه قضاییه بسیار پررنگ است که با برخورد قاطع با واردات قاچاق کالا مقایله کند.

نکته دیگری که در این زمینه باید به آن اشاره کنم این است که من مدت‌ها با وزارت ارشاد و کمیته ساماندهی مد و لباس و طراح‌های لباس در ارتباط بوده ام، احساس می‌کنم مدل‌هایی که طراحی می‌شود بسیار انتزاعی و غیر واقع ‌ینانه است، نمایشگاه مد و لباس برگزار می‌کنیم و مانتویی عرضه می‌شود با طرح و نقش پارچه ایرانی و چندین لایه و... که واقعا در محیط جامعه غیرکاربردی است و قیمت آن هم آنقدر بالاست که امکان فراگیر شدن آن در جامعه و خانواده‌ها بسیار پایین است.

لباس عروس ما شاید در داخل دوخته شود اما همه طراحی آن از تاج عروس گرفته تا نوع پوشش آن از ژورنال‌های خارجی می‌آید، شما مقایسه کنید مراسم و پوشش عروسی برخی کشورهای همسایه را با ما که مدعی فرهنگ غنی و... هستیم.

باید به سمت لباس مفید و هویت بخش حرکت کنیم، تولیدات مان باید به روز باشد؛ قطعا مردی که کت و شلوار رسمی برای سرکار رفتن نیاز دارد، با مردی که در یک فروشگاه کار می‌کند نیاز متفاوتی دارد، همان مدیر رسمی پوش، هنگام تفریح با خانواده و ورزش نیاز متفاوتی برای پوشاک دارد که متاسفانه ما به این تنوع سلیقه چندان توجه نداشته‌ایم.

دکتر فرشته روح‌افزا - استاد دانشگاه