جزئیات 90 دقیقه محاکمه راننده اتوبوس مرگ

محاکمه «زنده» راننده اتوبوس مرگ

نخستین جلسه رسیدگی به اتهامات راننده اتوبوس مرگ در خیابان گلستان، دیروز در دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد. در این جلسه 90 دقیقه‌ای اولیای دم درخواست قصاص کردند و محمد ثلاث هم اتهام قتل را قبول کرد، اما منکر اخلال در نظم عمومی شد.
کد خبر: ۱۱۲۹۰۷۵

به گزارش جام‌جم، ساعت 11‌و 40‌دقیقه دیروز جلسه محاکمه متهم به ریاست قاضی محمدی کشکولی و با حضور دو قاضی مستشار برگزار شد. اسماعیلی، رئیس‌کل دادگستری استان تهران و افتخاری، سرپرست دادگاه‌های کیفری استان تهران هم در این جلسه حضور داشتند.

جزئیات جلسه

در ابتدای جلسه محاکمه محمد شهریاری، معاون دادستان تهران و سرپرست دادسرای جنایی در دفاع از کیفرخواست گفت: در این پرونده محمد ثلاث متولد 1346 متهم به سه فقره قتل عمدی و اخلال در نظم عمومی است.

وی در تشریح حادثه افزود: ساعت 8 شب 30 بهمن امسال حمله عمدی به ماموران پلیس با اتوبوس اعلام و با حضور در محل مشخص شد متهم ساعت 18‌و‌20‌دقیقه روز حادثه با یک دستگاه اتوبوس به صورت عمدی با ماموران تصادف کرده است. با حضور در سردخانه بیمارستان لبافی‌نژاد، هویت سه مامور انتظامی به نام‌های رضا مرادی، محمدعلی بایرامی و امامی که در این حادثه به شهادت رسیده بودند ، ‌مشخص شد. راننده اتوبوس به نام محمد ثلاث نیز در بیمارستان سجاد بستری بود.

سرپرست دادسرای جنایی تهران با اشاره به اعترافات متهم اظهار کرد: محمد در همان تحقیقات مقدماتی به جرم خود اعتراف کرد و مدعی شد با توجه به این‌که عصبانی بوده با اتوبوسی که پیش از این در آن محل پارک شده بود، به ماموران زده است.

متهم درباره علت حضورش در خیابان گلستان هفتم محله پاسداران گفته بود:‌ در حمایت از برادر دینی خود به اسم نعمت در آن محل حضور داشتم. همچنین درباره علت حمله خود به سوی ماموران نیز اعلام کرده بود: عصبانی شدم و پشت فرمان نشستم و به مامورانی که آنها را نمی‌شناختم زدم. اما در مسلک ما این کار توجیهی ندارد.

شهریاری خاطرنشان کرد:‌ با توجه به اعترافات متهم، فیلم صحنه حمله محمد به ماموران، گزارش پزشکی قانونی که علت مرگ را اصابت جسم سخت اعلام کرده،‌ بازسازی صحنه حمله و گزارش پزشکی قانونی درباره سلامت روانی متهم، درخواست اشد مجازات را برای نامبرده دارد.

معاون دادستان تهران درباره وضعیت سلامت روانی متهم نیز گفت:‌ پس از معاینه متهم از سوی کارشناس پزشکی قانونی اعلام شد، وی دچار افسردگی است اما اختلال روانی ندارد. خودش نیز عنوان کرده 15 سال قبل تریاک می‌کشیدم که آن را مدت‌هاست ترک کرده‌ام.

برای محمد، پرونده شخصیت نیز تشکیل شد که براساس آن مشخص شد متهم پس از ازدواج، صاحب دو فرزند پسر و دختر شده و بعد از آن همسرش را طلاق داده است. او دوباره ازدواج می‌کند که دومین همسرش را نیز طلاق می‌دهد که بعد از آن به گفته خودش دوباره ازدواج می‌کند، اما این ازدواج جایی ثبت نشده است.

وی خانه‌ای نداشته و شب‌ها در اتوبوس می‌خوابیده است. محمد هفت فقره سابقه کیفری دارد که در این پرونده‌ها به خاطر مسائل مالی، ضرب و جرح و مواد مخدر محکوم شده است. وی از 15 سال قبل بادراویش بوده و تحت آموزه‌های قطب قرار داشت. آن طور که خودش گفته شیعه دوازده امامی است و تمام مبانی دین را می‌شناسد. وی ابتدا از کاری که انجام داده پشیمان نبود اما در آخرین دفاع اظهار پشیمانی کرده و از نظر اعتقادی فردی افراطی است. با توجه به تقاضای اولیای دم برای وی درخواست قصاص دارم.

قصاص می خواهیم

رئیس دادگاه در ادامه از اولیای دم شهدای ناجا خواست درخواست خود را مطرح کنند که پدر و مادر سه شهید نیروی انتظامی وقتی در جایگاه قرار گرفتند اعلام کردند درخواست قصاص دارند و حاضر به گذشت نیستند.

پدر شهید بایرامی اظهار کرد: پسرم 40روز قبل از شهادتش عقد کرده بود و شب حادثه از طریق شبکه خبر متوجه شهادت او شدم و خودم را به یگان خدمتش رساندم.

پس از درخواست اولیای دم رئیس دادگاه 45 دقیقه تنفس اعلام کرد و ادامه دادگاه از ساعت 13 و 10 دقیقه آغاز شد.

ماموران سلاح نداشتند

در ابتدای بخش دوم دادگاه اردشیر سبحانی، نماینده حقوقی پلیس تهران بزرگ نیز با ارائه لایحه‌ای پنج‌صفحه‌ای به دادگاه اعلام کرد؛ از طرف خانواده شهدا و رئیس‌پلیس تهران خواستار تسریع در اجرای حکم هستم. این ماموران بدون این‌که سلاحی در دست داشته باشند، برای حفظ نظم و امنیت در آن محل حاضر شده بودند که پاسخ آنها حمله‌ای مانند داعشی‌ها با اتوبوس بود. سران دراویش نیز از این حرکت اعلام انزجار کردند.

درویش نیستم

سرانجام نوبت به دفاعیات محمد ثلاث رسید که وی ابتدا اتهاماتش را قبول نکرد، اما در ادامه مباشرت در قتل عمدی سه مامور پلیس را پذیرفت.

محمد وقتی در جایگاه متهم قرار گرفت دفاعیاتش را آغاز کرد و گفت: اول از خدا برای خانواده‌های داغدیده صبر و برای خودم رحمت می‌خواهم. بنده چند وقتی جزو گروه دراویش بودم و درویش نیستم. چون بزرگ ما می‌گوید درویشی جز صلح و دوستی نیست. من برخلاف آن عمل کردم.

وی درباره سوابق کیفری‌اش نیز گفت: تعداد سوابقم را به خاطر ندارم، اما چند بار به خاطر ضمانت راهی زندان شدم و برای پرداخت پول به طلبکاران مجبور شدم اتوبوسم را بفروشم. یک بار هم در لرستان با بازرس بانک درگیر شدم و او را کتک زدم که به خاطرش چند روزی به زندان افتادم. سال 84 در جریان ماجرای تخریب حسینیه در قم با ماموران درگیر شدم و مدتی در زندان بودم. شغلم رانندگی اتوبوس است و سابقه بیماری روانی نداشته‌ام.

پس از دفاعیات مقدماتی متهم،‌ قاضی محمدی‌کشکولی از محمد درباره اتهامش سوالاتی پرسید که متهم 50 ساله به آنها پاسخ داد.

رئیس دادگاه: عضو شبکه‌های اجتماعی هستی؟

متهم به قتل: نه. از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی سردرنمی‌آورم.

رئیس دادگاه:محل سکونتت کجاست؟

متهم به قتل: در تهران زندگی می‌کردم، اما به خاطر این‌که دستم شکست، نتوانستم سر کار بروم و بعد از 10 ماه صاحبخانه پول پیش مرا به جای کرایه برداشت. من هم وسایلم را به زلزله‌زده‌ها اهدا کردم و در این مدت در خانه مادرم، دوستم و دخترم زندگی می‌کردم.

رئیس دادگاه: چه مدت در خیابان گلستان هفتم بودی؟

متهم به قتل: 15 روز آنجا بودم.

رئیس دادگاه: برای دفاعیات خود آمادگی داری؟

متهم به قتل: بله، آماده دفاع از خودم هستم.

رئیس دادگاه: چرا به سوی ماموران حمله کردی؟

متهم به قتل: ماموران پلیس باید نظم را برقرار کنند. اما به ما حمله کردند و آنها اول مرا زدند. من هم پشت فرمان اتوبوس نشستم و حرکت کردم.

رئیس دادگاه: برای چه کاری به آنجا رفته بودی؟

متهم به قتل: برادرم را به اتهام پرایددزدی گرفته بودند و ما آنجا جمع شدیم تا او را آزاد کنند. البته منظورم برادر دینی‌ام است. او سه هکتار باغ دارد و نیازی نبود پراید بدزدد. شب قبل از دستگیری نیز نزد من در اتوبوس بود.

رئیس دادگاه: چرا در خیابان تجمع کرده بودید؟

متهم به قتل: به خاطر این‌که حکم جلب نورعلی تابنده صادر شده بود و ما برای اعتراض به خیابان آمدیم.

رئیس دادگاه: از کجا می‌دانی برای او حکم جلب صادر شده بود؟

متهم به قتل: این موضوع را در تلفن همراه دوستانم که از فقرا بودند، دیدم. من چهار کلاس بیشتر درس نخوانده‌ام و از اینترنت سر در نمی‌آورم. این را دوستانم می‌گفتند.

رئیس دادگاه: در زمان حادثه، راننده اتوبوس چه کسی بود؟

متهم به قتل: خودم بودم.

رئیس دادگاه: مالک اتوبوس چه کسی است؟

متهم به قتل: این را نمی‌دانم. فقط من صندلی‌هایش را باز کردم تا شب‌ها راحت‌تر در داخل آن بخوابیم.

رئیس دادگاه:چه کسی اذن داد به ماموران حمله کنی؟

متهم به قتل: کسی به من اذن نداد. ماشین را روشن کردم و پشت فرمان نشستم و گفتم الهی به امید تو.

رئیس دادگاه: در داخل اتوبوس دارو، لوازم آشپزخانه و مواد خوراکی کشف شد. علت آن چه بود؟

متهم به قتل: حدود 25 نفر از اتوبوس به عنوان خانه استفاده می‌کردند. آنها که از شهرستان نیز می‌آمدند، شب‌ها در اتوبوس می‌خوابیدند.

رئیس دادگاه:درباره زمان حادثه بگو؟

متهم به قتل: ماموران ضربه‌ای به سرم زدند و من سرم را با لنگ بستم. لنگ غرق در خون شده بود. عصبانی شدم، پشت فرمان نشستم و حرکت کردم.

رئیس دادگاه: هدفت چه کسانی بودند؟

متهم به قتل: به چیزی فکر نمی‌کردم. به سمت ماموران نیروی انتظامی رفتم و آنها را از روی کلاه‌هایشان شناسایی کردم. هیچ اختیاری از خودم نداشتم. حتی به خاطر کثیفی شیشه، جلوی خودم را هم نمی‌دیدم.

رئیس دادگاه: قتل را قبول داری؟

متهم به قتل: بله. می‌دانم این کار نتیجه اقدامات خودم بود.

رئیس دادگاه: افراد دیگری نیز از سوی ماموران کتک خوردند؟

متهم به قتل: بله.

رئیس دادگاه: چرا آنها اقدامی نکردند؟

متهم به قتل: من عصبی شدم، اما آنها نشدند.

رئیس دادگاه: از داخل اتوبوس سلاح سرد پیدا شد. این چاقو و قمه‌ها متعلق به چه کسی است؟

متهم به قتل: من چیزی ندیدم و اطلاعی ندارم.

رئیس دادگاه: چند نفر در آن محل تجمع کرده بودید؟

متهم به قتل: حدود سی چهل نفر.

رئیس دادگاه:چرا قانونی عمل نکردی؟

متهم به قتل: چون قانون به داد ما نمی‌رسد.

رئیس دادگاه: برای دومین بار می‌پرسم اصل قتل را قبول داری؟

متهم به قتل: بله.

رئیس دادگاه: اتهام اخلال در نظم عمومی را قبول داری؟

متهم به قتل: نه. اخلالی در نظم نکردم.

رئیس دادگاه: چند نفر را به قتل رساندی؟

متهم به قتل: ندیدم، اما می‌گویند سه نفر که من قبول می‌کنم.

رئیس دادگاه: از کاری که انجام دادی پشیمان هستی؟

متهم به قتل: بله. کار درستی انجام ندادم و پشیمانم. من از به دنیا آمدن خودم نیز پشیمانم.

رئیس دادگاه: در گروه خاصی عضویت داری؟

متهم به قتل: خیر.

رئیس دادگاه: ماموران سلاح داشتند؟

متهم به قتل: نه با باطوم می‌زدند.

پس از دفاعیات متهم وکیل مدافع او به دفاع از موکلش پرداخت.

رحیم ایزدیاری گفت: با محمد جلسات متعددی داشتم و به نظر می‌رسد از کار خودش پشیمان است. باید به حالت روحی و جسمی متهم در شب حادثه دقت شود. او با سری شکسته اختیار خود را از دست داده و با اتوبوس حرکت کرده است. محمد گفته است قصد کشتن کسی را نداشته و افسردگی او بعد از ارتکاب جرم نشان‌دهنده پشیمانی‌اش است.

رئیس دادگاه برای این‌که متهم فرصت کافی برای آخرین دفاع را داشته باشد، ادامه رسیدگی را به امروز موکول کرد. قرار است امروز آخرین دفاع از متهم اخذ شود.

حکم در مهلت قانونی صادر و اجرا می‌شود

حکم در مهلت قانونی صادر و اجرا می‌شود

سرپرست دادگاه‌های کیفری یک استان تهران روند رسیدگی به پرونده‌های مطرح در دادگاه کیفری را تشریح کرد.

قاضی محسن افتخاری پس از پایان اولین جلسه رسیدگی به پرونده حادثه خیابان پاسداران در جمع خبرنگاران، گفت: پس از اتمام جلسه دادگاه فرصت یک تا هفت روزه وجود دارد تا طی این فرصت حکم انشا، صادر و به اصحاب دعوا ابلاغ شود. پس از ابلاغ حکم، 20 روز فرصت فرجام‌خواهی وجود دارد و پس از فرجام‌خواهی پرونده به دیوان عالی ارائه می‌شود.

وی در پاسخ به پرسش جام‌جم درباره اظهار نظر یکی از فرماندهان ناجا درباره اجرای حکم تا پایان امسال اظهار کرد: بعضی افراد بدون داشتن دانش حقوقی مطالبی را اعلام می‌کنند که ما به آنها کاری نداریم؛ زیرا بر اساس قانون کار را پیش می‌بریم.

سرپرست دادگاه کیفری یک استان تهران تصریح کرد: متهم می‌تواند وکیل بگیرد یا در غیر این صورت دادگاه وکیلی را برایش معین می‌کند. ما برخی موارد را ناگزیر به رعایت هستیم. به طور کلی وقتی پرونده به‌دست ما می‌رسد، ظرف پنج روز به طرف دعوا ابلاغ می‌شود که اگر ایرادی دارد آن را بگویند، پس از این‌که اصحاب دعوا پرونده را ملاحظه کردند، وکیل معرفی می‌کنند و بعد از
ده روز مهلت دارند محتویات پرونده را مطالعه کرده و اگر اعتراضی دارند آن را اعلام کنند.

افتخاری ادامه داد: این ده روز را ناگزیریم که رعایت کنیم و اگر نکنیم اشکال قانونی وجود دارد. پس از ده روز دادگاه مکلف است جلسه مقدماتی بگذارد که در آن جلسه دادگاه باید این مراحل را طی کند و قضات پرونده را ملاحظه کنند تا گزارش را تنظیم کرده و محتویات پرونده را ببینند. اگر این موارد بررسی شد و مشکلی وجود نداشت، وقت رسیدگی داده می‌شود. از روزی که پرونده به دادگاه کیفری می‌آید تا اولین جلسه دادرسی این مراحل وجود دارد که باید طی شود.

محمد غمخوار

جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها