دلایل ناکامی چلسـی در تکرار قهرمانی

یکی از نقاط قوت چلسی در فصل گذشته خط دفاعی این تیم بخصوص دو بازیکن اصلی آن یعنی داوید لوئیس و گری کیهیل بود. اما در این فصل نه‌تنها این دو بازیکن کمتر در ترکیب ابتدایی آبی‌پوشان لندنی بودند، بلکه بازیکنان جانشین همچون آندرس کریستینسن و آنتونیو رودیگر نیز نتوانستند عملکرد مثبتی از خود نشان دهند. آمار و ارقام هم این ضعف را بخوبی نشان می‌دهد. شاگردان کونته در پایان فصل گذشته 16 کلین شیت از خود بر جای گذاشته بودند که تا اینجای فصل تنها دو بار موفق شده‌اند دروازه خود را بسته نگه دارند.

کونته در فصل گذشته در اغلب بازی‌ها با ترکیب 3-4-3 به میدان رفت و ثبات این سیستم یکی از دلایل موفقیت این مربی ایتالیایی در لیگ برتر انگلیس بود. اما در فصل جاری، تیم‌های رقیب با شناختن نقاط ضعف این سیستم، بارها کونته را مجبور به تغییر تاکتیک تیم خود کردند طوری که در 28 بازی گذشته این تیم تنها 11 بار با سه مدافع میانی وارد زمین شده است. از سوی دیگر، این سه مدافع فصل پیش نقش مهمی در انتقال سریع توپ به میانه و تغییر روند کلی تیم داشتند؛ اما امسال مهاجمان و هافبک‌های رقیب با فشار روی مدافعان، عملا یکی از نقاط قوت تیم کونته را به پاشنه آشیل او تبدیل کردند.

کونته این فصل در خط حمله تیم خود نیز با خلأیی رو به رو شد که هنوز نتوانسته آن را برطرف کند. به زعم بسیاری از کارشناسان، یکی از دلایل مهم این است که چلسی در فصل قبل با شش امتیاز نسبت به تیم دوم به قهرمانی رسید، وجود مهاجمی همچون دیگو کاستا بود. او در 19 بازی نیم‌فصل اول سال گذشته 14 گل به ثمر رساند که پنج گل آن پیروزی‌بخش و دو گل نیز تساوی‌بخش بود. کونته پس از بروز اختلاف با کاستا او را از ترکیب کنار گذاشت و آلوارو موراتا را با 58 میلیون پوند از رئال خرید. اما موراتا در 26 بازی برای آبی‌های لندنی تنها پنج گل به ثمر رساند.

البته آمار و ارقام می‌گوید مشکل چلسی در خط حمله، فراتر از نبود کاستا بود. میانگین گل زده تیم کونته در فصل گذشته 78/1 گل در هر بازی بود و 9/10 درصد از شوت‌های بازیکنان این تیم نیز به گل تبدیل می‌شد. اما در فصل جاری میانگین گل زده آن در هر بازی به 24/2 رسید و 6/14 درصد از شوت‌ها نیز راهی به دروازه حریفان باز کرد.