گره کور در پرونده قتل پسر شهرستانی

به گزارش جام‌جم، بامداد بیست و یکم بهمن 87 مردی هراسان با پلیس تماس گرفت و از پیدا شدن جنازه خونین پسری 22 ساله به نام فیروز در راه‌پله‌ها خبر داد.

وی گفت: فیروز مدتی پیش همراه برادرش برای کار از ملایر به تهران آمده و در خانه اجاره‌ای زندگی می‌کرد. صبح می‌خواستم به محل کارم بروم که با جنازه عریان و خونین وی روبه‌رو شدم.

بعد از این شکایت ماموران به خانه مورد نظر در خاوران رفتند و با پیکر خونین پسر جوان روبه‌رو شدند. جسد او به پزشکی قانونی منتقل که کارشناسان پزشکی قانونی نظر دادند او با یک ضربه چاقو به سینه‌اش کشته شده است .

برادر بزرگ فیروز در بازجویی‌ها به پلیس گفت: مدتی پیش من و برادرم برای کار در یک ساختمان نیمه‌ساز از ملایر به تهران آمدیم و در خانه اجاره‌ای زندگی می‌کردیم. من بیشتر شب‌ها را به عنوان نگهبان در ساختمان نیمه‌ساز می‌ماندم و برادر کوچکم شب‌ها در خانه اجاره‌ای تنها بود.

وی ادامه داد: چند روز بود که به حرکات زن همسایه روبه‌رویی که با سر و وضع نامناسب مقابل پنجره می‌آمد و به خانه‌مان نگاه می‌کرد مشکوک شده بودم. من از فیروز خواستم بیشتر مراقب باشد و به خانه آنها نگاه نکند برادرم هم قبول کرد. ولی حالا که برادرم کشته شده است زن همسایه و شوهرش که افغان هستند ناپدید شده‌اند؛ به همین خاطر به آنها مشکوک هستم.

در نخستین گام از تحقیقات، پلیس به ردیابی زن و مرد همسایه پرداخت اما ردی از آنها به دست نیاورد. شواهد نشان می‌داد آنها همزمان با قتل پسر جوان به مکانی نامعلوم گریخته‌اند. وقتی با گذشت 9 سال از این ماجرا ردی از عامل یا عاملان این جنایت به دست نیامد و پلیس مظنون دیگری را دستگیر نکرد، پدر و مادر فیروز نامه‌ای به دادگاه نوشتند و درخواست کردند تا دیه پسرشان از صندوق بیت‌المال به آنها پرداخت شود. آنها دیروز- چهارشنبه - در شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران حاضر شدند و درخواست دریافت دیه از بیت‌المال را مطرح کردند .

در پایان جلسه، هیات قضایی وارد شور شد و با درخواست آنها موافقت کرد. به این ترتیب قرار شد دیه پسر شهرستانی از صندوق بیت‌المال به خانواده پرداخت و پرونده بعد از 9 سال مختومه شود.