حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
خاتمی و خاطرات تلخ و شیرین چون عسلویه
موسیقی روحوضی : یه روز شادی یه روز غم ، یه روز زیاد یه روز کم ! اخیرا رئیس جمهوری سابق کشورمان نیز در گفتگویی با شبکه بین المللی جام جم ، از برخی شیرینی ها و تلخی های دوران ریاست جمهوری اش گفته است.
ایشان از مشکل کمبود گندم در سال اول مسوولیتشان به عنوان بدترین و تلخ ترین خاطره یاد کرده اند. البته خاطره تلخ گندمی مختص فقط ایشان نیست . شامل تمام بشریت و بنی آدم می شود. داستان معاوضه بهشت عنبرسرشت با دو سه دانه گندم ناقابل توسط جد بزرگ ما حضرت آدم ، از تلخترین خاطرات ما به حساب می آید که در طول تاریخ ، برای عده ای بدآموزی هم داشته است. شما حضرت حافظ را ملاحظه بفرمایید چطور روی دنده لج افتاده و چه می فرماید:
بیت گندمی : پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت ناخلف باشم اگر من به جوی نفروشم این است که تا اسم گندم به میان می آید، مو بر تن بنی آدم سیخ می شود. آن هم بنی آدمی که عموما اعضای یک پیکرند ، به هر قیمتی نان گندم خرند. شاید به خاطر همین حس نوستالژیک هم هست که مثلا «همایون اسعدیان» فیلمنامه نویس و کارگردان ، سریال اجتماعی خانوادگی تازه اش را که «بوی گندم» نام دارد ، طوری که روزنامه جام جم نوشته بود ، احتمالا تغییر نام خواهد داد. برداشت ما این است. شاید هم غلط باشد.
برداشت دوم : لطفا از جاهای شیرینش بگویید ، شیرین شیرینا! (خودمان را عرض می کنیم!).
جناب خاتمی همچنین از افتتاح منطقه تجاری «عسلویه» به عنوان بهترین خاطره شیرین 8 سال ریاست جمهوری خود یاد کردند که البته برای همه ملت ما شیرین بود و هست. اصلا چیزی از «عسل» شیرین تر نیست. عسلویه هم اگر اقتصادش در کام ملت ما شیرین مزه کند ، مثل عسل شیرین است.
توضیح یک زوج جوان : گفتید عسل ؛ یاد ماه عسل مان افتادیم. حالا این جریان شما چه ربطی به عرایض مال ما داشت؛ ربطش به خود ما مربوط است. زن و شوهر ، هر دو ، در اوج تفاهم ، قائل به ربط نمی باشیم!
رضا رفیع
گفت و گو
