محاصره منزل حضرت امام خمینی ره در نجف اشرف
پس از قیام مردمی 15 خرداد 1342 و بعد از آن که رژیم پهلوی نتوانست حضرت امام خمینی (ره) را از تبلیغ اصول دین اسلام و احیای اندیشه حکومت اسلامی بازدارد ، عمال رژیم به دنبال بهانه ای برای کاهش نفوذ شخصیت حضرت امام خمینی (ره) در میان مردم می گشت.
غافل از این که اندیشه های آن حضرت در دل وجان مردم نفوذ یافته بود. به نظر تصمیم گیران رژیم پهلوی در این حوزه تنها گزینه ای که معقول به نظر می رسید، تبعید حضرت امام بود، چرا که شخصیت آن حضرت به حدی بزرگ و شناخته شده در میان آحاد مردم بود که آنان حتی نمی توانستند اجازه تصور حذف فیزیکی آن حضرت را به خود بدهند. براین اساس بود که در سال 1343 ش کماندوهای مسلح به همراه ماموران ساواک ، بیت امام (ره) را محاصره کردند و از بام و دیوار وارد منزل ایشان شدند و پس از ضرب و شتم حاضران در منزل ، امام خمینی (ره) را دستگیر کرده و ایشان را به تهران انتقال دادند و پس از اندکی بنیانگذار جمهوری اسلامی را از فرودگاه تهران به ترکیه تبعید کردند. جرم امام خمینی (ره) در آن روزگار تنها پایداری و حمایت از استقلال و آزادی ملت مسلمان ایران ، مخالفت با اصلاحات ارضی شاه - که بیشتر یک مانور سیاسی در جهت تحمیق توده ها بود - مبارزه با احیای کاپیتولاسیون و مبارزه با انحرافات سیاسی رژیم بود. پس از این که امام (ره) مدتی به اجبار در ترکیه به سر بردند، رژیم سفاک پهلوی چندی بعد ایشان را به عراق تبعید کردند.امام (ره) در همان دوران ، مراحل انقلاب اسلامی را رهبری می کردند اما با توجه به روابط شاه با حکام مستبد عراق ، دولت عراق فشارهای زیادی از قبیل منع مصاحبه ، محدودیت در ملاقات و... تحمیل می کرد تا این که بیت ایشان را محاصره و اعلام کرد ایشان نباید فعالیت سیاسی کند اما حضرت امام (ره) در پاسخ فرمودند که کسی نمی تواند مانع تکلیف شرعی ایشان بشود و به این ترتیب زمینه سفر تاریخی ایشان به نوفل لوشاتو پاریس فراهم شد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
