شاخصه های اصولگرایی از نگاه رهبری

اصل اول: اصل اول ، ایمان و هویت اسلامی و انقلابی و پایبندی به آن است. این اصل وظایفی را به عهده دولت می گذارد که دولت به ایمان مردم توجه کند.

کد خبر: ۱۱۰۵۱۰

وظیفه همه مردم است که پایه های ایمان روشن بینانه و استوار را در ذهن نسلهای جوان و روبه رشد تقویت کنند.
اصل دوم: فلسفه وجودی ما عدالت است. از این رو برنامه رشد اقتصادی باید همپای عدالت باشد؛ زیرا دنبال کردن برنامه رشد اقتصادی بدون عدالت معنی ندارد تا بعد از دو یا سه برنامه رشد اقتصادی به فکر عدالت بیفتیم. پاسخ به این پرسش با تفاوت آرایی همراه است ؛ ولی قدر مسلمی برای همه وجود دارد. مانند کم کردن فاصله ها، فرصت دادن برابر، تشویق درستکار، نابود کردن دست متجاوزان به ثروت ملی ، رایج کردن عدالت در بدنه حاکمیت ، عزل و نصبها، قضاوت ها، اظهارنظرها، مناطق دور دست کشور و مناطق فقیر مانند زیرنظر آوردن مرکز کشور، منابع مالی کشور را به همه رساندن و همه را صاحب و مالک این منابع دانستن قدر مسلم ها و مورد اتفاق های عدالت است که باید انجام گیرد.
اصل سوم: این اصل به حفظ استقلال سیاسی معطوف است. اصل استقلال سیاسی در ردیف مبانی نظام جمهوری اسلامی ایران است ؛ زیرا به وجود آمدن استقلال سیاسی موجب فراهم آمدن استقلال اقتصادی و فرهنگی می شود. این اصل در تقویت خودباوری و اعتماد به نفس ملی است. اعتماد به نفس در همه جا لازم است. در کشور ایران اعتماد به نفس در عرصه های مختلف وجود دارد ؛ مانند اعتماد به نفس در علوم تجربی که مصداقی از آن در فناوری هسته ای دیده شده ؛ همچنین دستیابی و تولید سلولهای بنیادین از این دست است.
اصل چهارم: تقویت خودباوری ، هم موجب پیشرفت دانش بومی می شود و هم به ارتقای دانش بشری کمک می کند. خودباوری و اعتماد به نفس ملی دولایه دارد.
1- انجام کارهای بزرگ و راه اندازی طرحهای عظیم
2- ابتکار در سیاست ، فلسفه و ارزشهای اخلاقی
اصل پنجم: در ارتباط با جهاد علمی است. جهاد علمی از مبانی اصولگرایی است. جهاد علمی باید با نهضت تولید علم در کشور راه بیفتد. من از این که می بینم دانشجویان از تولید علم و اتصال علم و صنعت سخن می گویند و پشتیبانی دولت از پیشرفت و ابتکارات علمی را به عنوان توقع با ما مطرح می کنند. بسیار خوشحال هستم ، چون این حرفها ریشه در ما دارد و اکنون در مجموعه دانشگاهی رایج شده ، اما این حرکت کافی نیست و باید به سمت کارهای بزرگ رفت.
اصل ششم: این اصل درصدد تثبیت و تامین آزادی و آزاداندیشی است. آزادی یکی از نعمتهای الهی است که نباید بد معنا شود. آزادی شعبه هایی دارد که یکی از آن آزاداندیشی است. اگر آزاداندیشی نباشد. رشد اجتماعی ، علمی ، فکری و فلسفی امکان ندارد: به نظر من مسخره کردن کسی که حرف تازه ای در حوزه دانشگاه و محیطهای فرهنگی و مطبوعاتی دارد، از بزرگترین خطاهاست. باید به همه انسان ها فرصت داد که آزادانه فکر کنند.