شکل گیری سازمان توسعه و همکاری اقتصادی OECD

سازمان توسعه و همکاری اقتصادی یک نهاد بین المللی برآمده از کشورهای مختلف است که ابتدا در سال 1948 م تحت عنوان سازمان همکاری اقتصادی اروپا (OECD) آغاز به کار کرد اما بعدها کشورهای غیراروپایی نیز به عضویت آن درآمدند و در سال 1960 نام آن به سازمان توسعه و همکاری اقتصادی تغییر یافت.

کد خبر: ۱۱۰۵۰۲

می توان گفت همان طور که از نام سازمان مذکور بر می آید در دهه های گذشته OECD در کنار وظایفی که حول تجارت ، نظارت بر اتحادیه صنوف و... داشته ، به موضوعات اقتصادی و اجتماعی بیشتر پرداخته است . برای مثال مذاکراتی که در OECD در خصوص وضع قوانین مالیات انجام شده است راه را برای قراردادهای مالیاتی دوطرفه در سرتاسر دنیا هموار کرده است . هرچند که این نهاد بین المللی نیز در برخی مواقع از پاره ای مسائل سیاسی مداخله جویانه رنج برده است . به هر تقدیر OECD به دنبال فراهم آوردن محیطی است که دولتها بتوانند سیاست های اقتصادی دیگر کشورها را با یکدیگر مقایسه کنند و یا برای مسایل و مشکلات سیاست های عمومی به جستجوی راه حل مناسب تری بپردازند و بهترین تجربیات کشورهای مختلف را شناسایی و بین سیاستگذاری های منطقه ای و بین المللی هماهنگی ایجاد کنند. در همین راستا تبادلاتی که بین دولتهای عضو OECD انجام می گیرد براساس اطلاعات و بررسی هایی است که در دبیرخانه OECD مستقر در شهر پاریس تهیه می شود. دبیرخانه OECD اطلاعات را جمع آوری کرده و بر گرایش های اقتصادی کشورها نظارت دارد. این دبیرخانه همچنین سیاست های توسعه اقتصادی را تحلیل و پیش بینی کرده و تغییرات تدریجی در الگوهای تجاری ، کشاورزی ، فناوری ، مالیات و غیره را بررسی می کند. نمایندگان 30کشور عضو OECD در نشستهای تخصصی جهت ارائه نظرات و بررسی پیشرفت های حاصل در مورد موضوعات کلیدی چون اقتصاد ، تجارت ، علم ، اشتغال ، آموزش و پرورش یا امور مالی در کمیته های تخصصی گردهم می آیند به طوری که در حدود 200 کمیته ، کارگروه و گروههای کارشناس در این خصوص تشکیل شده است و هرساله نزدیک به 40 هزار کارشناس رده بالا از کشورهای مختلف در نشست هایی که توسط کمیته OECD برگزار می شود ، جهت ارائه درخواست ها ، دیدگاه ها و همکاری با دبیرخانه OECD شرکت می کنند. با توجه به اینکه طبق آمار و گزارشهای منتشر شده ، اعضای سازمان توسعه و همکاری اقتصادی در جهت رشد اقتصادی بیش از سایر کشورها به تامین انرژی در چرخه تولید نیاز دارند و از سوی دیگر ایران بعنوان یکی از کشورهای پیشتاز در حال توسعه و دارای منابع سرشار سوخت (گاز و نفت) است لذا امکان همکاری های گسترده در زمینه تبادل اطلاعات و مبادلات اقتصادی و... دوجانبه و چندجانبه بین اعضا وجود دارد که نیازمند برنامه ریزی های بنیادین توسط گروههای کارشناسی است.