فوتبال پایه ای در خواب خرگوشی

به جای آن که باد در غبغب بیندازیم و سینه سپر کنیم ، اصلا از ناکامی های متوالی تیمهای ملی پایه ، ککمان هم نمی گزد.

کد خبر: ۱۱۰۰۰۶

نباید به تریج قبامیان بربخورد، اما واقعیت این است که چارچوبی مدلل نداریم تا بتواند فوتبال پایه ای ما را از قعر چاه غفلت نجات دهد.حالا خوف آن را داریم که تیم ملی فوتبال جوانان ما هم بسان نوجوانان در عرصه آسیا نتواند گلیم خود را تا مرز صعود به بازی پایانی ، بیرون بکشد.وقتی فوتبال پایه ای ما نزد مسوولان و رسانه ها ارج و قرب نداشته باشد و برایش تره خرد نکند، آش همین است و کاسه همین .سالهاست که نسبت به این مساله حیاتی ، بی توجه هستیم و لذا تیمهای ملی جوانان ، نوجوانان و حتی امید ما در عرصه آسیا، حرفی برای گفتن ندارند.
براستی ، تا چه زمان باید دست روی دست گذاشت و از این ناکامی ها، درس عبرت نگرفت.اگر بنا نداریم به فوتبال پایه ای بها بدهیم ، لزومی ندارد که این همه پول و انرژی صرف کنیم و دست آخر، قهرمانی را به رقبای آسیایی ، بفرما بزنیم.
صرف حضور در اردوهای آماده سازی و بازیهای تدارکاتی نیم بند نمی تواند اکسیر شفابخشی باشد.تیمهای جوان ما به سبب همین نگاه باری به هر جهت است که در عرصه مسابقات مهم آسیایی ، کم می آورند و نمی توانند در برابر حریفان نام آشنا، قد علم کنند.بیشتر از آنها هم نمی توان توقع داشت ، مگر می توان با تفنگ خالی به شکار رفت و با دست پر برگشت.
همین که تیم ملی نوجوانان ما تا مرحله یک چهارم نهایی به پیش رفت ، باید هورا کشید و سر از پا نشناخت. نگاهی به پرونده مسابقات فوتبال نوجوانان و جوانان آسیا، نشان می دهد که تیمهای غرب و شرق این قاره به واسطه عنایت ویژه به فوتبال پایه ای توانسته اند در دهه های اخیر سر به آسمان بسایند و بلیت حضور در پیکارهای جهانی را نیز دریافت کنند.اهمال و کم مهری ما نسبت به فوتبال پایه ای و برنامه ریزی اصولی رقبا، اسباب ناکامی های سلسله وار و توفیق های سترگ آنان را فراهم آورده است.
حتی برای حضور در جمع 4تیم برتر آسیا که بتواند راه صعود تیمهای ملی نوجوانان و جوانان کشورمان را به رقابت های جهانی فراهم کند، دستمان کوتاه مانده است: متاسفانه ، هم مسوولان و هم رسانه ها تمامی هم و غم خود را به تیم ملی بزرگسالان و قرمز و آبی معطوف می کنند و حتی نیم نگاهی نیز به فوتبال پایه ای ندارند.
عنایت خاص به برخی بازیکنان اسمی و نگاه رنگی سبب شده است فوتبال پایه ای ، محلی از اعراب نداشته باشد و جوانان و نوجوانان آتیه دار ما در انزوا قرار گیرند.با این شرایط، نباید از تیمهای ملی جوان ما در مسابقات پراهمیت قاره ای ، توقع شق القمر داشت.