در اربعین همه هزینه برای شما می‌شود ...

از شما چه پنهان تقریبا ناامید شده بودم از رفتن و تصمیم گرفته بودم اگر رفتنم جور نشد یک هفته‌ای بروم توی روستایی جایی گم و گور شوم و گوشی را هم خاموش کنم و هر چند روز یک بار عکسی از سفرهای قبلم در صفحات مجازی‌ام بگذارم و بگویم من را هم طلبیدند ... ولی شد ... طلبیده شدم آمدم ... الان که دارم این یادداشت را برایتان می‌نویسم تمام تنم از خستگی زق زق می‌کند ... قدم‌شمار گوشی‌ام گواهی می‌دهد که از 12 دیشب تا الان که رسیدم کربلا 25 کیلومتر پیاده‌روی کرده‌ام ...

دراز کشیده‌ام و تاول پاهایم نبض دارد. جاده نجف به کربلا در اربعین یک جاده معمولی و ساده نیست، قدم زدن در این جاده تبدیل شدن به یک اقیانوس است؛ یک اقیانوس آرام ... عجیب است، خیلی عجیب است. می‌پرسید چرا؟ یک نمونه ملموس و عینی‌اش را عرض می‌کنم ... توی گوگل سرچ کنید مساحت شهر کربلا. جواب می‌دهد 43 کیلومتر مربع یعنی 43 هزار متر مربع. از طرفی دیگر هر آدم وقت ایستادن یک موزاییک 40 ×40 سانتی‌متر اشغال می‌کند تقریبا هر متر مربع دو و نیم نفر نه اصلا سه نفر. حالا این 43 هزار متر مربع را ضرب در سه کنیم. می‌شود 129 هزار نفر. طبق آمار کشور عراق در پیاده‌روی اربعین پارسال 20 میلیون نفر شرکت کرده‌اند. یعنی اگر کربلا فقط حرم حضرت حسین علیه‌السلام را داشت و بقیه‌اش فقط بیابان هم بود باز این حجم جمعیت جا نمی‌شدند. ناگفته نماند کربلا خانه دارد، دیوار دارد، بانک دارد، اداره دارد، مناطق ورود ممنوع هم دارد. حتی اگر بگوییم هر ثانیه هزاران نفر هم خارج می‌شوند ولی هرکه آمده باشد، می‌بیند شهر ذره‌ای از جمعیت خالی نمی‌شود و همان عظمت و شکوه جمعیت موج می‌زند. به مقدار غذای مصرفی و آب مصرفی و این چیزها جرات نمی‌کنم فکر کنم.

تنها توی زیرزمینی در کربلا دراز کشیده‌ام. همسفرم حمام است. یادداشت دارد به انتهایش می‌رسد و آنتن ندارم و باید برای ارسالش بروم بالا. سفر پیاده‌روی اربعین یک کانسپت است، یک حضور است، یک شکوه است، یک حماسه مطلق ... از ما به شما سفارش هزینه سفرتان با هواپیما زیر دومیلیون تومان است. فقط خرج بلیت دارید. همه هزینه‌ها برای شماست. یک بار به صورت توریستی بیایید و فقط عکاسی کنید. بیایید و فقط غذا بخورید و پذیرایی شوید و برگردید. چنان پابندش می‌شوید که اگر یک سال نروید، خودتان را در این ایام گم و گور می‌کنید و می‌گویید کربلا بودم ...