جوانگرایی؛ رمز موفقیت فوتبال ایران

البته نمی‌توان از عملکرد عالی عباس چمنیان بی‌تفاوت گذشت؛ اما مجبوریم برای این موفقیت به کار آکادمی‌های موفق فوتبال در گوشه گوشه ایران توجه کنیم؛ آکادمی تیم‌هایی نظیر فولاد، سپاهان، ذوب‌آهن، سایپا، پیکان و حتی آکادمی‌های گمنامی که نام و نشانی از آنها نیست و زمان به بار نشستن زحماتشان هم به حق و حقوق واقعی خود نمی‌رسند و ثمره تلاش چند ساله‌شان را دلال‌ها و افراد سودجوی حاشیه فوتبال می‌ربایند.

با این حال،‌ امید فوتبال دوستان به فدراسیون فوتبال و وضع قوانینی است که فوتبال را در مسیر درست قرار دهد. قوانینی که هم آکادمی‌‌ها و باشگاه‌های سازنده را به حقوق واقعی‌شان برساند و هم فوتبال ایران را از نتیجه زحمات این آکادمی‌ها منتفع کند. همان طور که قانون استفاده اجباری از بازیکنان زیر 19 سال به جوان شدن تیم‌ها کمک کرد، وضع قوانینی در این راستا می‌تواند به پویا شدن لیگ منجر شود.

پوست‌اندازی تیم ملی و پایین آمدن میانگین سنی تیم ملی، تبعات مفید بسیاری داشت که شاید میزان دوندگی یکی از آنها بود. بروز و ظهور پدیده‌های خلاق در هردوره لیگ برتر، نتیجه جوان شدن تیم‌ها بود و کادر فنی تیم ملی را مجبور به استفاده از این استعدادهای جوان کرد تا تیم ملی به نرمی و با گذشت زمان، جوان و جوان‌تر شود.

این تحول و تغییر می‌تواند ضامن موفقیت فوتبال ملی ما حتی بعد از کی روش باشد. تیم ملی جوان ما حالا آنقدر باتجربه شده که بتوانیم حتی با این جوانان به موفقیت در جام جهانی روسیه فکر کنیم... و خاک این فوتبال آنقدر حاصلخیز هست که به تولد ستاره‌های جدید امیدوار بمانیم.

رسول شمالی ورزنده - جام‌جم