شور نوجوانی در شوق یک مسابقه

نوجوانی، دوران هویت‌یابی و جلوه‌گری‌های اجتماعی است که با التهابات درونی و بیرونی همراه است که می‌توان آن را به نوعی، پوست‌اندازی شخصیتی تعبیر کرد. همین ویژگی در مسابقه آماده‌باش با فضای غیراستودیویی پیوند خورده است. این ویژگی هم با خصلت ماجراجویی نوجوانان نسبت معناداری دارد و به مسابقه، تحرک بیشتری می‌بخشد. به عبارت دیگر اگر بخواهیم وجه اشتراک مسابقه آماده‌باش و دوران نوجوانی را در یک کلمه توضیح دهیم، باید بر تحرک تاکید کنیم.

طراحی و مکانیسم اجرایی مسابقه به تحرک و پویایی آن اضافه کرده و حتی یک هویت مستقل رسانه‌ای به مسابقه آماده‌باش داده و قابلیت دارد که آن را به یک برند مسابقه تلویزیونی بدل کند. نحوه ورود شرکت کنندگان به میدان مسابقه از طریق وارد شدن به یک دهلیز و کانال و سوار شدن به یک خودروی ویژه انتقال آنها به محل مسابقه است که با تشریفات صورت می‌گیرد. بعلاوه نوع تصویربرداری و قاب بندی‌هایی که از شرکت‌کنندگان با لباس‌های مشترک بویژه با لانگ شاتی که از ورود آنها به محل مسابقه می‌بینیم به همراه المان‌های بصری و تیتراژ برنامه، آن را به یک کلیپ تصویری تبدیل کرده و شور و حرارت یک رقابت جذاب را به مخاطب منتقل می‌کند.

توجه به طراحی صحنه، لوکیشن و نگاهی زیبا شناختی متناسب با ماهیت برنامه و حس و حال برساخته از وجوه رقابتی مسابقه و بهره‌گیری ظریف و خلاقانه از رنگ و نماهای گرافیکی برنامه در نهایت موجب می‌شود تا شاهد ساختار فرمیک جذابی از آن باشیم که به کلیت اثر، هویتی دراماتیک و رسانه‌ای می‌بخشد. به این مولفه ها، حضور کامبیز دیرباز را به‌عنوان مجری مسابقه اضافه کنید تا مشخص شود طراحان این مسابقه بر هویت بصری و نمایشی مسابقه تاکید داشته‌اند و آن را متناسب با حال و هوا و اقتضائات دوران نوجوانی در نظر گرفته‌اند. آنچه تماشاگر این مسابقه را در نگاه اول جلب می‌کند، تصویربرداری و روایت خلاقانه بصری از مراحل مختلف مسابقه است که همین جذابیت‌های تصویری با توجه به زیبایی‌های محیط، صورت جذابی به فرم برنامه بخشیده که کمتر در مسابقه‌ای دیده بودیم. در واقع عنصر حرکت و تحرک نه فقط در ذات و فرآیند مسابقه که در پردازش تصویری و حرکت دوربین و شیوه تصویربرداری هم مشهود است و دوربین صرفا یک عنصر خنثی و ایستا نیست.

این عناصر بصری و طراحی صحنه یکی از امتیازات مهم آماده‌باش است که جای آن در تلویزیون و بین مسابقات تلویزیونی خالی بود. اگر بخواهیم با زبان سینمایی به تحلیل این برنامه بپردازیم، باید از یک مسابقه سوپر پروداکت حرف بزنیم که برای طراحی صحنه و موقعیت‌های میدانی آن زحمات بسیاری کشیده شده و از امکانات مجهزی بهره برده، به‌طوری که می‌توان آن را تلاشی برای بالا بردن استاندارد مسابقات تلویزیونی و همترازی آن با نمونه‌های جهانی قلمداد کرد.

با این‌که مسابقه آماده‌باش تازه شروع شده و در یک شبکه تازه تاسیس هم پخش می‌شود، اما به نظر می‌رسد طراحان و سازندگان آن ضمن بهره‌برداری از خلاقیت و نوآوری‌های هوشمندانه از تجربیات برنامه سازی‌های گذشته در حوزه مسابقه نیز بخوبی استفاده کرده‌اند و آماده‌باش را در حد یک مسابقه تلویزیونی استاندارد و جذاب برای مخاطب، خاصه مخاطبان نوجوان به نمایش گذاشته‌اند. این مسابقه از ظرافت‌هایی برخوردار است که بتدریج و با پیش رفتن برنامه می‌توان از آنها استفاده
بیشتری کرد.

سیدرضا صائمی

جام‌جم