در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
صدای ورزش
این آمار خوب، فریبمان ندهد
این خبر که فوتبال ایران به دلیل حضور در پنج جام جهانی نوجوانان، جوانان، بزرگسالان، فوتبال ساحلی و فوتسال در میان هفت کشور برتر فوتبال جهان قرار گرفته، خبر خوشحال کنندهای است. این آمار غرورآفرین است همان طور که حضور ایران در صدر رنکینگ تیمهای فوتبال آسیا مایه خوشحالی است؛ اما همه میدانیم که از نظر امکانات ابتدایی و سختافزاری قابل قیاس با بسیاری از کشورهای آسیایی هم نیستیم. گرچه این پنج حضور جهانی، کاملا رضایتبخش است، اما کمبودهای زیادی داریم که من شخصا آن را رشد تلقی نمیکنم و به همان اندازه که آمار فیفا برای ما وجهه مثبت دارد، آن مشکلات برای ما وجهه منفی ایجاد کرده است.
به این دلیل این موضوع را رشد تعبیر نمیکنم که اصولا رشد باید در تمام زمینهها صورت گیرد؛ وجود امکانات فراوان، زمینهای تمرین بسیار، ورزشگاههای استاندارد متعدد و روابط بینالمللی عالی.
گفته میشود ما 85 پرونده باز در فیفا داریم که به تعبیر کیروش شرمآور است و برای فوتبال ایران قابل قبول نیست. در حال حاضر با پارادوکسی آشکار مواجهیم. استعداهای فوتبال ایران در یکسو و ناکارآمدی تصمیمهای مدیریتی و عدم توجه لازم به قوانین بینالمللی علاوه بر زیانهای مالی، از جهت حیثیتی هم صدمات فراوانی به فوتبال ما زده و این سیکل مدام تکرار میشود. نکته عجیب اینکه ما در همه پروندههای فیفا هم باختهایم و مدام به کسر امتیاز و تعلیق و تحریم و حذف، تهدید میشویم. من با وجود همه این مشکلاتی که دامن فوتبال ایران را گرفته (و در صورت مدیریت صحیح خیلی از آنها میتوانست وجود نداشته باشد) نمیتوانم فقط تحسین کنم، چون اگر چنین کنم و فقط زیباییها را ببینم در حق فوتبالی که با این تعداد مشکل دست و پنجه نرم میکند، جفا کردهام.
امیر حاج رضایی
کارشناس فوتبال
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
