بدرود با مبارز و شاگرد برجسته میرزای شیرازی
آیت الله میرزامحمدتقی گلشن حائری شیرازی در حدود سال 1232
ش در شیراز دیده به جهان گشود. وی پس از مدتی رهسپار کربلا شد و پس از اتمام مقدمات و سطوح در محضر میرزای بزرگ شیرازی بهره جست و در زمره فاضل ترین شاگردان ایشان قرار گرفت.
پس از رحلت میرزای شیرازی ، به میرازی دوم شهرت یافت و جمعی از شاگردان میرزای شیرازی در درس ایشان شرکت کردند از جمله شاگردان ایشان می توان فضلای بزرگی همچون حضرات آیات شیخ عبدالکریم حائری یزدی ، شیخ آقابزرگ تهرانی ، سیدشهاب الدین مرعشی نجفی ، محمدعلی شاه آبادی و سیدجمال الدین گلپایگانی را نام برد. در زمان اشغال عراق توسط نیروهای انگلیسی ، ایشان پرچمدار و رهبر مسلمانان علیه استعمارگران انگلیسی بود. ایشان با فتوای معروف خود ، مردم را به قیام علیه نیروهای اشغالگر دعوت می کرد و بدین ترتیب انقلاب 1920 را در عراق رهبری می کرد. این عالم ربانی بار دیگر، هنگامی که انگلیسی ها قصد منصوب کردن فردی مسیحی را بر مسند قدرت عراق داشتند، به اهداف شوم ایشان پی برد که انگلیس با گماردن نماینده دولت بریتانیا به عنوان رئیس حکومت عراق قصد تسلط بر کشورهای اسلامی را دارد. در همین راستا صدور فتوای میرزا بار دیگر انگلیس را وادار به عقب نشینی کرد. حضور این عالم و مرجع استکبارستیز همچون خاری در چشم استعمارگران بود تا جایی که انگلیسی ها تصمیم گرفتند او را به هر نحو ممکن از میان بردارند. گویند که ایشان با دسیسه عمال انگلیسی مسموم شد و در 6 شهریور 1299 ش برابر با سیزدهم ذی الحجه 1338 ق در 68 سالگی به دیدار معبود خویش شتافت . پیکر این عالم بزرگ پس از تشییع به یادماندنی در صحن مطهر حضرت امام حسین (ع) به خاک سپرده شد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
