پیمان نظامی «بغداد» به «سنتو» تغییر نام داد
با پایان جنگ جهانی دوم و شکل گیری نظام دوقطبی ، مساله رقابت و جلوگیری از نفوذ در قلمرو دیگری به انعقاد پیمان هایی در عرصه بین المللی انجامید که از آن جمله می توان به پیمان بغداد اشاره نمود.
این پیمان در ابتدا بین کشورهای ترکیه و عراق در فوریه 1955 م به امضاء رسید و بعدا انگلستان ، پاکستان و ایران به این پیمان پیوستند. در واقع هدف از تشکیل این سازمان دفاعی در خاورمیانه ، جلوگیری از نفوذ شوروی و ایجاد حلقه های دفاعی غرب دربرابر توسعه کمونیسم بود. اگرچه امریکا رسما عضو پیمان بغداد نبود اما عملا در تمامی تصمیمات آن دخالت و نقش موثر داشت . پس از وقوع کودتای ضدسلطنتی در عراق و به قدرت رسیدن عبدالکریم قاسم در 14 ژوئن 1958 م ، این پیمان عملا از سازمان فوق خارج شد. به این جهت مرکز پیمان از بغداد به آنکارا منتقل گردید و و در اجلاسیه اوت 1959 م به سازمان پیمان مرکزی که اختصارا سنتو خوانده می شد تغییر نام داد. با پیروزی انقلاب اسلامی و تغییر اساسی معادلات منطقه و خروج ایران از این پیمان از سال 1979 م عملا سنتو منحل شد و از بین رفت .
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
