اهل لابی نیستم، راه پدرم را می‌روم

او که نخستین بانویی است مدیریت یک مجموعه ورزشی را بر عهده می‌گیرد، ادامه داد: من همان اول یک چیز را روشن کردم. این که اصلا اهل لابی و تعارف روزمره نیستم. کار باید پیش برود و نفراتی باید سر کار باشند که کاربلد باشند. راه من همان راهی است که پدرم رفته و اصلا دوست ندارم حقی نا حق شود. شک نکنید اگر توانایی اداره این مجموعه را نداشتم یا در خودم نمی‌دیدم که می‌توانم این کار را انجام بدهم، هرگز قبول نمی‌کردم. براساس تجربیاتی که در این سال‌ها کسب کرده‌ام پیشنهاد مطرح شده برای مدیریت مجموعه را پذیرفتم.

شیرودی در واکنش به این سوال که نخستین بانویی است که چنین پستی می‌گیرد، گفت: شخصا به کار اجرایی علاقه‌مند هستم. ترجیح دادم پیشنهاد مطرح شده برای مدیریت مجموعه ورزشی را بپذیرم؛ بخصوص این که اولین بار بود چنین پیشنهادی به یک خانم داده می‌شد. این را که به عنوان اولین زن، مدیریت یک مجموعه ورزشی را عهده‌دار شده‌ام،‌ دوست دارم بخصوص این که این گونه می‌توان ثابت کرد خانم‌ها هم می‌توانند در کارهای اجرایی موفق باشند.

او درباره اهدافش هم حرف زد و گفت: باید از لحاظ ساختاری استفاده بهینه از مجموعه کرد. باید بررسی‌هایی در مورد درآمد ورزشگاه داشته باشم. بخصوص که نظرم این است باید درآمد ورزشگاه بالا باشد تا بتوان خدمات شایسته از آن گرفت. در این زمینه باید وضعیت همکاری پیمانکاران نیز مورد نظر قرار بگیرد، از این حیث که بر اساس قراردادهای منعقد شده با آنها، چه خدماتی ارائه می‌شود و آیا این خدمات رضایت شهروندان را به همراه داشته است؟ ضمن این که بنده شنیده‌ام فدراسیون‌ها اجاره‌ای به شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی نمی‌دهند در حالی که شخصا با آن مخالفم. به هر‌حال مجموعه کشوری یک ساختمان دولتی است که متعلق به شرکت توسعه است و باید از منابع آن برای بهبود روند کاری مجموعه استفاده بهینه داشت. این که از ساختمان‌های این مجموعه استفاده شود، اما پرداختی بابت آن صورت نگیرد، درست نیست چون باعث می‌شود مجموعه کشوری مستهلک شود. در هر صورت باید در این زمینه بررسی‌های دقیق‌تری را انجام دهم، سپس برای آن طرح و برنامه داشته باشم. به طور کلی این را قبول ندارم که بدون پرداخت از ساختمان استفاده شود.

او در پایان گفت: همان طور که گفتم راه من راه پدرم است. من سه سال بیشتر نداشتم که ایشان شهید شدند. سعادت این که پدرم را ببینم و در یادم بماند، نداشته‌ام، اما شک نداشته باشید، راه او را خواهم رفت.