مسابقه قرآنی شماره (17) بشارت 1451

ســوره ملک، ســوره‌ای مکی اســت و به مباحث اصیل اعتقادی، یعنی خداشناســی، راهنماشناسی و فرجام‌شناسی می‌پردازد. محور اصلــی این ســوره، این اســت کــه ملــک و فرمانروایی هســتی، تنها در دســت خداســت و دیگــر مباحــث مطــرح شــده در ســایه ایــن نکته مهــم ارائــه می‌شــود. مخاطب با تدبر در این ســوره، جایگاه خود را در نظــام آفرینــش می‌یابد و بــا فهم هدف آفرینش و مقصــد نهایی خود، ضــرورت یافتن ســبک زندگــی متعالی با بهره‌گیــری از عقل و وحی را احساس کرده و برای رسیدن به آن انگیزه پیدا می‌کند.

أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّمَاءِ أَنْ یرْسِلَ عَلَیکمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ کیفَ نَذِیرِ ﴿17﴾

«آیا خود را از عذاب خداوند آسمان در امان می‌دانید که تندبادی پر از سنگریزه بر شما فرستد؟ و بزودی خواهید دانست تهدیدهای من چگونه است.

این آیه، هشداری دوباره برای آنانی است که نمی‌خواهند از خواب غفلت بیدار شوند: از تحقق تهدیدها، خواهید دید که هشدار و تهدید من چگونه است!» نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که ما هرگز نباید به خاطر انــدک اعتقــاد و ایمانی کــه داریم، خود را از ایــن تهدیدها ایمن بدانیم.

امــام ســجاد(ع) می‌فرماینــد: ای مــردم، نگوییــد خــدای متعــال این تهدیدها را برای اهل شرک بیان کرده، چگونه چنین باشد، در حالی که در سوره انبیا آیه 47 می‌فرماید: «و روز قیامت ترازوهای عدالت را در میان می‏نهیم و به هیچ‏کس اندک ســتمی نخواهد شــد و اگر عملی که ســنجیده می‏شــود هم‌وزن دانه خردلی باشــد آن را به حســاب می‏آوریم و همین بس که ما حســابرس باشــیم»؛ ای بندگان خدا، بدانید برای اهل شــرک نه ترازویی گذاشته می‌شــود و نه نامه اعمالی بازمی‌گردد؛ بلکه آنان گروه گروه به ســمت جهنــم محشــور می‌شــوند؛ نصــب ترازوها و گشــوده شــدن نامه اعمال برای رسیدگی به حساب اهل اسلام است!

در آیه 17 سوره مبارکه ملک،«حاصبا» به چه معناست؟

الف) تند بادی از سنگریزه

ب) باران شدید