پزشکان بخش دولتی و خصوصی باید تفکیک شوند

ضریب اشغال تخت در بیمارستان های دولتی کشور 52 درصد است ، به عبارت دیگر نیمی از تخت های بیمارستانی کشور در بخش دولتی خالی است.

کد خبر: ۱۰۳۷۰۷

این آمار در حالی از سوی دفتر امور سلامت سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تایید می شود که با توجه به کمبود تخت و شلوغی برخی بیمارستان های دولتی ، این آمار کمی دور از ذهن به نظر می رسد اما حقیقت مساله همین است . حسینعلی شهریاری ، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز این آمار را تایید می کند و به «جام جم» می گوید: نیمه وقت بودن پزشکان در بخش دولتی و شاغل بودنشان در بخش خصوصی ، مجهز نبودن بیمارستان های دولتی ، رسیدگی نامطلوب و فضای غیربهداشتی برخی بیمارستان ها و رواج نادرست این باور که در بیمارستان های دولتی معاینه ، جراحی و... از سوی انترن ها و رزیدنت ها انجام می شود، سبب شده ضریب اشغال تخت های بیمارستان های دولتی به نصف برسد. وی با اشاره به اشتغال پزشکان بخش دولتی در بخش خصوصی ادامه می دهد: بسیاری از پزشکان دولتی ، ساعات زیادی را در بخش خصوصی می گذرانند که علت این مساله هم کمبود امکانات و تامین نبودن این پزشکان است . به گفته شهریاری هنوز اهرم های موظف کننده ای در بیمارستان های دولتی وجود ندارد تا بتوانیم پزشک بخش دولتی را به شکل تمام وقت در این بخش مشغول به کار کنیم . «عدم اشتغال تمام وقت پزشکان در بیمارستان های دولتی ، یکی از دلایلی است که باعث شده تعداد بیمار کمتری در بیمارستان های دولتی بستری شوند.» حمید پوراصغری ، مدیرکل دفتر امور سلامت سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ادامه می دهد در بعضی بیمارستان های دولتی که پزشکان و اعضای هیات علمی به صورت تمام وقت خدمت می کنند ، ارجاع بیمار به بخش خصوصی کمتر انجام می شود و ضریب اشغال تخت در حد بسیار بالایی است . به اعتقاد وی چنانچه درآمد این پزشکان در بیمارستان های دولتی در حد قابل قبول و مطلوب باشد ، مردم از خدمات بیشتری در سیستم دولتی بهره مند خواهند شد و رضایتمندی نیز افزایش خواهد یافت بنابراین چنانچه تعرفه های خدمات درمانی در بخش دولتی متعادل شود ، از آنجا که 90 درصد هزینه ها را بیمه پوشش می دهد ، نه تنها سبب اضافه پرداخت بیماران نخواهد شد بلکه برخورداری از خدمات بهینه و بیشتر را در پی خواهد داشت . ایرج خسرونیا ، رئیس انجمن پزشکان متخصص داخلی نسبت تخت های مشغول به خالی را 70 به 30 اعلام می کند و می گوید: یکی از دلایل این وضعیت ، پراکندگی جمعیت و امکانات است . وی ادامه می دهد: در برخی شهرستان های کوچک یک بیمارستان کفایت می کند، در حالی که علاوه بر بیمارستان دولتی ، بیمارستان تامین اجتماعی هم در آن شهر تاسیس می شود و به همین دلیل تخت های بیمارستان در آن شهر خالی می ماند، در عین حال در شهری دیگر، بیمارستان های آن کفاف جمعیتش را نمی دهد. خسرونیا همچنین به کمبود امکانات در بخش دولتی اشاره کرده و می گوید: بسیاری از بیمارستان های دولتی از اندک اتفاقات درمانی هم بی بهره هستند و مردم به رغم مشکلات مالی ترجیح می دهند به بیمارستان خصوصی مراجعه کنند. وی با اشاره به دستورالعمل وزارت بهداشت درخصوص ممنوع بودن اشتغال پزشکان بخش دولتی در بخش خصوصی و در ساعات اداری ادامه می دهد: این دستورالعمل رعایت نمی شود. متاسفانه این دستورالعمل ها معمولا از سوی خود مسوولان هم رعایت نمی شود. خسرونیا می گوید: چند سال پیش در یکی از بیمارستان های خصوصی و البته در ساعات اداری وزیر بهداشت وقت و دو نفر از روسای دانشگاه ها مشغول به عمل جراحی بودند. شهریاری ، عضو کمیسیون بهداشت و درمان نیز با تایید این مطلب که این دستورالعمل ها رعایت نمی شود ، می گوید: در صورتی می توانیم این دستورالعمل ها را اجرا کنیم که پزشک بخش دولتی از نظر مادی تامین باشد و از این حیث بتواند تمام وقت در بخش دولتی مشغول به کار شود.