انتقاد سلیمانی از جشن امضا

این داستان‌نویس در گفت‌وگو با ایسنا درباره ارزیابی‌اش از جشن امضا و رونمایی کتاب اظهار کرد: با توجه به جلسات رونمایی و جشن امضا که شرکت کرده‌ام، می‌توانم بگویم این جلسات کتاب را به میان عامه خوانندگان نمی‌برد، اما دلخوشی برای اهل کتاب است.

او با بیان این‌که بیشتر در جشن امضا و رونمایی کتاب، دوستان و آشنایان نویسنده شرکت می‌کنند، افزود: این مراسم‌ راهکاری برای بردن کتاب به میان مردم نیست زیرا مردم از کتاب دور هستند، به نظرم ما باید بدانیم چه چیز و چطور بنویسیم تا بتوانیم با مردم و عامه کتابخوان‌ها ارتباط برقرار کنیم.

سلیمانی درباره تأثیر جشن امضا و رونمایی کتاب بر صنعت نشر، گفت: مشکل خیلی از ما این است که برای هم‌صنفان خود می‌نویسیم نه برای عموم مردم، به همین دلیل جشن امضا و رونمایی خیلی تیراژ کتاب را جابه‌جا نمی‌کند و تأثیری بر گسترش کتابخوانی ندارد.

او با اشاره به جشن امضای یکی از نویسندگان جوان که اخیرا با استقبال مواجه شده است، اظهار کرد: می‌توانم بگویم ما انواع و اقسام جشن امضا و رونمایی کتاب را داریم؛ اخیرا شنیدم کتاب‌ یک نویسنده جوان با استقبال مردم مواجه شده و توانسته خوب بفروشد. نمی‌دانم چه کاری انجام داده؛ اما این نوع استقبال نوبر است!

این نویسنده افزود: خیلی خوب است که جشن امضا به این معنا باشد که کسانی خارج از صنف خودمان کتاب را بخرند و اگر چنین اتفاقی بیفتد آن جشن امضا خوب است، اما اگر فقط خویشانمان، هم‌صنفی‌های خودمان و کسانی که با آنها دادوستد داریم، به جشن امضای‌شان می‌رویم و آنها به جشن امضای کتاب‌های ما می‌آیند باشد، جشن امضا فایده‌ای ندارد. سلیمانی خاطرنشان کرد: زمانی که دیگران آمدند و کتابمان را خریدند و از ما خواستند آن کتاب را امضا کنیم، آن جشن امضا حقیقی می‌شود و اگر جشن امضا به یک دورهمی تبدیل شود، پدیده خوبی نیست.

این منتقد ادبی گفت: قبل از هر کاری باید فکر کنیم چطور بنویسیم که مخاطب اشتیاق داشته باشد، کارمان را دنبال کند و مدام منتظر باشد کتاب ما منتشر شود، آن‌گاه در جشن امضا و رونمایی کتاب‌ ما شرکت می‌کند و کتابمان را می‌خرد؛ اما زمانی که مخاطب نداریم، دور هم می‌نشینیم، شیرینی و غذایمان را می‌خوریم، حال و احوال می‌کنیم و اسمش را می‌گذاریم جشن امضا، در حالی‌که این جشن امضا نیست.

این نویسنده افزود: تا زمانی که این جشن امضا و رونمایی‌ها به صورت محدود برگزار می‌شود و مخاطب عام در آنجا حضور ندارد، هیچ کارکردی نمی‌تواند داشته باشد.

وی تاکید کرد: به نظر می‌رسد ما در تنگنا قرار گرفته‌ایم، نویسنده‌هایی که عموما مخاطب ندارند به جشن امضا متوسل می‌شوند و فکر می‌کنند از این طریق می‌توانند کتاب‌هایشان را تبلیغ کنند، در حالی که راه را اشتباه می‌روند. اول باید ببینیم چرا کتابخوان نداریم. فکر نمی‌کنم با جشن امضا بتوانیم مخاطب دست‌ و پا کنیم.